Η Αγία Πελαγία (Πελαγία) γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας και ήταν μια επιπόλαιη και άσεμνη κοπέλα πριν την μεταστροφή της στον Χριστό. Έχοντας μια πολύ ελκυστική εμφάνιση, διακοσμήθηκε με πολυτελή ρούχα, χρυσό και πολύτιμους λίθους, για τους οποίους οι θαυμαστές της την αποκαλούσαν Μαργαρίτα, δηλ.μαργαριτάρι.
Μια μέρα, οι επίσκοποι των γειτονικών επισκοπών συγκεντρώθηκαν στην Αντιόχεια για μια σύνοδο. Μεταξύ αυτών ήταν ο Νόννος, Επίσκοπος της Ηλιούπολης, γνωστός για τη σοφία και τη δίκαιη ζωή του. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, οι επίσκοποι εγκατέλειψαν την εκκλησία όπου κάθονταν και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά τους ένα θορυβώδες πλήθος νεαρών ανδρών. Ανάμεσά τους, ένα κορίτσι ξεχώρισε για την ομορφιά της, με γυμνούς ώμους και ανυπόμονα ντυμένο. Ήταν η Πελαγία. Αστειευόταν και γελούσε δυνατά, και οι θαυμαστές συρρέουν γύρω της. Οι ντροπιασμένοι επίσκοποι κατέβασαν τα βλέμματά τους, ενώ ο Άγιος Νόννος, αντίθετα, άρχισε να κοιτάζει επίμονα την Πελαγία. Όταν το θορυβώδες πλήθος είχε φύγει, η Νον ρώτησε τους επισκόπους, "δεν σας άρεσε η ομορφιά αυτής της γυναίκας και της στολής της;». Ήταν σιωπηλοί. Στη συνέχεια, η Nonne συνέχισε, "και έμαθα πολλά από αυτήν. Έκανε το στόχο της να ευχαριστήσει τους ανθρώπους και πόσες ώρες νομίζετε ότι πέρασε διακοσμώντας τον εαυτό της, φροντίζοντας να φαίνεται πιο όμορφη από άλλες γυναίκες στα μάτια των θαυμαστών της! Στην τελευταία κρίση, ο Κύριος θα μας καταδικάσει μαζί του, γιατί εμείς, έχοντας έναν αθάνατο γαμπρό στον ουρανό, παραμελούμε την κατάσταση της ψυχής μας. Με τι θα τον αντιμετωπίσουμε;».
Φτάνοντας στο ξενοδοχείο, Ο Άγιος Νόννος άρχισε να προσεύχεται θερμά για τη σωτηρία της Πελαγίας. Την επόμενη Κυριακή, όταν ο Νόννος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία, η Πελαγία, ελκυσμένη από μια μυστηριώδη δύναμη, ήρθε για πρώτη φορά στο ναό. Η Θεία Λειτουργία και το κήρυγμα του Αγίου Νόννου για την τελευταία κρίση την συγκλόνισαν τόσο πολύ που τρομοκρατήθηκε από την αμαρτωλή ζωή της. Όταν ήρθε στη Νόννα, εξέφρασε την επιθυμία να βαφτιστεί, αλλά δεν ήταν σίγουρη αν ο Κύριος θα την ελέησε: "οι αμαρτίες μου είναι πιο πολυάριθμες από την άμμο της θάλασσας και δεν υπάρχει νερό στη θάλασσα για να ξεπλύνει τις κακές μου πράξεις". Ο Καλός Ποιμένας την παρηγορούσε με την ελπίδα του ελέους Του Θεού και την βάφτισε.
Αφού έγινε Χριστιανός, η Πελαγία συγκέντρωσε τα υπάρχοντά της και έφερε τη Νόννα. Ο νόννος διέταξε να διανεμηθεί στους φτωχούς, λέγοντας: "Αφήστε τους κακοσυλλεγμένους να δαπανηθούν με σύνεση". Λίγες μέρες αργότερα, η Πελαγία, ντυμένη με ανδρικά ρούχα, έφυγε από την πόλη. Πήγε στην Ιερουσαλήμ και πήρε μοναστικούς όρκους εδώ. Ήταν λάθος για έναν νεαρό άνδρα. Έχοντας δημιουργήσει ένα κελί στο Όρος των Ελαιών, κλείστηκε σε αυτό και άρχισε να ζει μια σκληρή μοναστική ζωή με μετάνοια, νηστεία και προσευχή. Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής την θεωρούσαν μοναχό Πελάγιο, ευνούχο. Μετά από αρκετά χρόνια, έχοντας επιτύχει υψηλά πνευματικά χαρίσματα, ο μοναχός Πελάγιος πέθανε γύρω στο έτος 457. Στην κηδεία, ανακαλύφθηκε ότι ο νεκρός μοναχός ήταν γυναίκα.