Ο Άγιος Πρίγκιπας Ανδρέας του Σμολένσκ, Περεγιασλάβσκι, έγινε διάσημος για την ταπεινοφροσύνη, την πραότητα και την εθελοντική παραίτηση από τη γήινη εξουσία για να υπηρετήσει τον Θεό.
Λόγω του φθόνου και των εμφυλίων συγκρούσεων μεταξύ των συγγενών του, ο Πρίγκιπας Ανδρέας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εγγενές Σμολένσκ. Απρόθυμος να συμμετάσχει στον αγώνα για εξουσία και να χύσει αίμα, αρνήθηκε να κυβερνήσει και ήρθε στο Περεσλάβλ-Ζαλέσκι γύρω στο 1360. Εδώ, κρύβοντας την καταγωγή του, ο πρίγκιπας έγινε σέξτον στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού.
Για τριάντα χρόνια, ο Άγιος Ανδρέας εκπλήρωσε ταπεινά την εκκλησιαστική υπακοή, παραμένοντας σε άλλους έναν απλό υπηρέτη του ναού. Μετά το θάνατό του γύρω στο 1390, μια χρυσή αλυσίδα και ένα δαχτυλίδι βρέθηκαν στο σώμα του — σημάδια πριγκιπικής αξιοπρέπειας, καθώς και βαριές σιδερένιες αλυσίδες που μαρτυρούν την ασκητική του ζωή. Δίπλα ήταν ένα σημείωμα στο οποίο ο νεκρός αποκάλυψε την καταγωγή του και εξήγησε τον λόγο για να φύγει από το Σμολένσκ: "για χάρη του φθόνου και της στάσης από τους αδελφούς μου, άφησαν τη βασιλεία και το σπίτι μου και ούτω καθεξής".
Ο πρίγκιπας θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, τυλίγοντας το σώμα του με φλοιό σημύδας. Σύντομα οι κάτοικοι του Περεσλάβλ άρχισαν να τον σέβονται ως άγιο, ζωγράφισαν μια εικόνα και συνέθεσαν μια εκκλησιαστική υπηρεσία. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η μνήμη του ασκητή άρχισε να εξασθενεί.
Στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα, ο Άγιος Δανιήλ του Περεγιασλάβσκι βοήθησε στην αποκατάσταση της λατρείας του Αγίου Ανδρέα. Με την άδεια του Τσάρου Ιωάννη Δ ' και του Μητροπολίτη Ιωασάφ, οργάνωσε μια εξέταση των λειψάνων του Πρίγκιπα. Κατά το άνοιγμα της ταφής, σύμφωνα με την αγιογραφία, πραγματοποιήθηκαν θαυματουργές θεραπείες. Παρά τις διαφωνίες σχετικά με την επίσημη αναγνώριση της ιερότητας του Πρίγκιπα, η λατρεία του στο Περεσλάβλ επανήλθε.
Το 1749, η Ιερά Σύνοδος ενέκρινε τον τοπικό εορτασμό της μνήμης του Ευλογημένου πρίγκιπα Ανδρέα. Στον τόπο της ταφής του υπήρχε μια εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που αργότερα ξαναχτίστηκε σε πέτρα. Στη σοβιετική εποχή, η εκκλησία καταστράφηκε.
Το 2000 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εύρεση των λειψάνων του Αγίου. Σήμερα ξεκουράζονται στη Μονή Νικολίσκι του Περεσλάβλ-Ζαλέσκι.
Η ζωή του ευσεβούς πρίγκιπα Ανδρέα μας υπενθυμίζει ότι το αληθινό μεγαλείο του ανθρώπου δεν καθορίζεται από τη δύναμη και τον πλούτο, αλλά από την ταπεινοφροσύνη, την πίστη και την υπηρεσία στον Θεό.