Η Εκκλησία δεν είναι μόνο τα ιερά κτίρια, η παράδοση, τα Μυστήρια και η ορθή διδασκαλία. Είναι πρωτίστως η κοινότητα των ανθρώπων που συγκεντρώνονται στο όνομα του Χριστού και πορεύονται μαζί στην πίστη, την αγάπη και την πνευματική ζωή.

Την ανάγκη της ανθρώπινης επικοινωνίας στη χριστιανική ζωή αναδεικνύει ένας προβληματισμός που αφορά τη θέση των προσωπικών σχέσεων στην Εκκλησία: πρέπει ο πιστός να στηρίζεται στους άλλους ανθρώπους ή να έχει ως μοναδικό στήριγμα τον Θεό;

Με την πρώτη ματιά, η απάντηση φαίνεται αυτονόητη. Ο Χριστός πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της ζωής κάθε χριστιανού. Ωστόσο, η Αγία Γραφή δείχνει ότι η πίστη δεν αποκλείει τη βαθιά ανθρώπινη σύνδεση. Στις Πράξεις των Αποστόλων περιγράφεται η συγκίνηση των πρεσβυτέρων της Εφέσου κατά τον αποχαιρετισμό τους από τον Απόστολο Παύλο, ενώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εκφράζει την επιθυμία να συναντήσει τους παραλήπτες των επιστολών του πρόσωπο με πρόσωπο, ώστε η χαρά του να γίνει πλήρης.

Ακόμη και η επίγεια ζωή του Χριστού φανερώνει τη σημασία της κοινωνίας. Ο Ιησούς δεν περιορίστηκε στη μετάδοση μιας διδασκαλίας, αλλά έζησε μαζί με τους μαθητές Του, μοιράστηκε μαζί τους την καθημερινότητα και δημιούργησε σχέσεις αγάπης και εμπιστοσύνης.

Σύμφωνα με τη χριστιανική αντίληψη, η αγάπη προς τον άνθρωπο αποτελεί ουσιαστικό δρόμο προσέγγισης του Θεού. Η Ενανθρώπηση του Χριστού υπογραμμίζει ότι η πνευματική πορεία δεν πραγματοποιείται μακριά από τους ανθρώπους, αλλά μέσα από τη συνάντηση και τη σχέση μαζί τους.

Ιδιαίτερη σημασία έχει, μάλιστα, η αγάπη προς τον συγκεκριμένο άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας. Είναι εύκολο να μιλά κανείς για την αγάπη προς ολόκληρη την ανθρωπότητα. Πολύ δυσκολότερο είναι να αγαπά εκείνον που τον ενοχλεί, τον παρεξηγεί ή έχει διαφορετικές απόψεις.

Αυτή ακριβώς η δυσκολία αποτελεί μέρος της χριστιανικής άσκησης. Μέσα από τις καθημερινές σχέσεις, τις διαφωνίες, τη συγχώρεση και την προσπάθεια κατανόησης του άλλου, ο πιστός καλείται να καλλιεργήσει την έμπρακτη αγάπη.

Το μήνυμα είναι σαφές: η Εκκλησία δεν είναι απλώς ένας θεσμός ή ένας χώρος λατρείας, αλλά μια ζωντανή κοινότητα ανθρώπων. Η πνευματική ζωή δεν αποσυνδέεται από τις ανθρώπινες σχέσεις· αντίθετα, μέσα σε αυτές δοκιμάζεται και εκφράζεται η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον.