Στις 10 Μαΐου 2024, πραγματοποιήθηκε το επίσημο άνοιγμα της 4ης Παν-Λευκορωσικής πομπής "Εκκλησία και στρατός" κοντά στα τείχη του Καθεδρικού Ναού του Γκόμελ των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, το οποίο φέτος πραγματοποιείται με το σύνθημα "μνήμη. Πίστη. Πατρίδα " και είναι αφιερωμένη στην 80ή επέτειο της απελευθέρωσης της Λευκορωσίας από τους ναζιστικούς εισβολείς.
Με την ευλογία του Προκαθήμενου της Λευκορωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, από τις 9 έως τις 29 Ιουνίου, θα πραγματοποιηθεί πομπή σε όλους τους οικισμούς της Λευκορωσίας, στους οποίους απονεμήθηκε η σημαία "για θάρρος και επιμονή κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" Με διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας αριθ. Κατά τη διάρκεια κάθε στάσης, οι συμμετέχοντες της πομπής θα συλλέγουν γη από τους χώρους ταφής των στρατιωτών του απελευθερωτή σε μια κάψουλα, προσφέροντας προσευχές για την ανάπαυση όλων των στρατιωτών που υπερασπίστηκαν την πατρίδα τους με το κόστος της ζωής τους.
Ο κλήρος της Επισκοπής Γκόμελ, εκπρόσωποι των Υπουργείων Άμυνας, Εσωτερικών Υποθέσεων, Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης, της Κρατικής Επιτροπής συνόρων της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, εσωτερικά στρατεύματα του Υπουργείου Εσωτερικών, καθώς και μέλη της Λευκορωσικής Δημοκρατικής κρατικής δημόσιας Ένωσης "εθελοντική Εταιρεία Βοήθειας στον στρατό, την αεροπορία και το Ναυτικό", μαθητές του δευτεροβάθμιου σχολείου Νο 21 συγκεντρώθηκαν στο έδαφος του Καθεδρικού Ναού Πέτρο-Παβλόφσκι.
Ο αρχιερέας Γκεόργκι Αλάμπιεφ, Γραμματέας της Επισκοπής Γκόμελ, διάβασε μια έκκληση από τον Μητροπολίτη Βενιαμίν του Μινσκ και τον Ζασλάβσκι, Πατριαρχικό Εξάρχη όλης της Λευκορωσίας, στους συμμετέχοντες στην πομπή:
"Συμμετέχετε σε ένα πολύ σημαντικό, πνευματικά έντονο γεγονός ιστορικής σημασίας. Πριν από 80 χρόνια – το 1944-χάρη στο θάρρος, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία στρατιωτών και αξιωματικών του Κόκκινου Στρατού, παρτιζάνων, υπόγειων εργατών και της δύναμης του εθνικού πνεύματος, τα εδάφη της Λευκορωσίας απελευθερώθηκαν από τη ναζιστική κατοχή.
Από την πρώτη έως την τελευταία ημέρα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, η Ορθόδοξη Εκκλησία καθοδηγήθηκε και ενήργησε με βάση την αρχή: "για την πατρίδα – με πίστη στην ψυχή". Οι ιερείς όχι μόνο πραγματοποίησαν την προσευχή τους στο θρόνο του Θεού, αλλά και συγκέντρωσαν κεφάλαια για τις ανάγκες του μετώπου, προστάτευσαν παρτιζάνους στα κατεχόμενα εδάφη, βοήθησαν στη θεραπεία των τραυματιών, προειδοποίησαν τους πολίτες για τον κίνδυνο που τους απειλούσε, συχνά διακινδυνεύοντας τη ζωή και τις οικογένειές τους.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Λευκορωσία στερήθηκε από τους κατακτητές του πνευματικού εθνικού της συμβόλου – του Σταυρού της Αγίας Ευφροσύνης του Πολότσκ. Αλλά οι Ναζί εγκληματίες δεν μπορούσαν να σπάσουν το πνεύμα του λαού. Και στη συνέχεια, ήταν σε μεγάλο βαθμό χάρη στην αναβίωση της εκκλησιαστικής ζωής και την κινητοποίηση πνευματικών δυνάμεων που κέρδισε μια μεγάλη νίκη.
Σήμερα, σε μια δύσκολη στιγμή για όλους μας και τη χώρα στο σύνολό της, δεν σταματάμε να ακούμε την ηχώ αυτού του πολέμου – έναν πολυφωνικό, διδακτικό και προειδοποιητικό. Κάνοντας την πομπή μας με τις δυνάμεις της Εκκλησίας, τις ένοπλες δυνάμεις, τις υπηρεσίες εσωτερικών υποθέσεων, τους συνοριοφύλακες, το Υπουργείο Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης, το DOSAAF και τις τοπικές αρχές, όχι μόνο πληρώνουμε στρατιωτικές και χριστιανικές τιμές στους στρατιώτες και τους πολίτες που έπεσαν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, αλλά και τους υπενθυμίζουμε την ανάγκη για προσευχή υπεράσπιση της χώρας μας, ότι ο πατριωτισμός είναι ένα υψηλό κράτος το πνεύμα. Εξάλλου, σύμφωνα με τον Λόγο του Αποστόλου Παύλου, "... κάθε πατρίδα στον ουρανό και στη γη καλείται από τον πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού" (Εφεσ. 3: 14-15), που μας λέει για τη βαθιά, ιερή σημασία της πατρίδας στη ζωή κάθε ανθρώπου.
Ταυτόχρονα, συμμετέχουμε επίσης στη μάχη ενάντια στο ασυνείδητο και τα ψέματα, την επιθυμία να μας επιβάλουν αποξένωση από το κατόρθωμα και την υπερηφάνεια για τη μεγάλη μας νίκη και, όπως ο εμπνευστής των πομπών του στρατού και της Εκκλησίας, ο πρώτος Πατριαρχικός Εξάρχης όλης της Λευκορωσίας, ο Μητροπολίτης Μινσκ και Σλούτσκ Φιλάρετος, τόνισε: "η πομπή, μιλώντας σε στρατιωτική γλώσσα, είναι μια στρατιωτική πορεία-μια βιασύνη σε όλες τις περιοχές της Λευκορωσίας, σε όλες τις επισκοπές της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Λευκορωσίας, η οποία πραγματοποιείται από όλους μας με το όπλο της χριστιανικής πίστης – με τον Τίμιο Σταυρό". Είθε ο Σταυρός του Χριστού και η αγάπη του Θεού να επισκιάσουν την πατρίδα μας, να τη διατηρήσουν σε ειρήνη, ευημερία και αγνότητα".
Ο Αρχιεπίσκοπος Στέφαν του Γκόμελ και του Ζλόμπιν αφιέρωσε τις κάψουλες στις οποίες θα τοποθετηθεί η γη από τους χώρους των στρατιωτικών τάφων. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η τελετή τοποθέτησης του εδάφους από τους χώρους ταφής του Γκόμελ, καθώς και των περιοχών Γκόμελ, Ρετσίτσκι, Λοέφσκι, Σβετλογόρσκ, Ρογκατσέφσκι, Ζλομπίνσκι, Βούδα-Κοσελέφσκι, Βέτκοφσκι, Ντομπρούσσκι, Τσετσέρσκι και Κορμιάνσκι.
Ο Σεβασμιώτατος Στέφανος και οι συνάδελφοί του Κληρικοί γιόρτασαν λιτανεία για όλους τους απελευθερωτικούς στρατιώτες που έπεσαν στο πεδίο της μάχης, καθώς και για όλους εκείνους που πέθαναν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.