Στο ιστορικό Μοναστήρι του Κύκκου, στα βουνά του Τροόδους, πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 22ας Νοεμβρίου ένα σπάνιο γεγονός: η έξοδος της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας του Κύκκου κατά τη διάρκεια ολονύκτιας δέησης για την παύση της παρατεταμένης ξηρασίας. Όπως μεταδίδει το Orthodoxia News Agency, ήταν η πρώτη φορά από το 1990 που η εικόνα εξήλθε του καθιδρύματός της, ενώ συνολικά αυτό συνέβη μόλις τέσσερις φορές στην ιστορία.

Η ακολουθία ολοκληρώθηκε με λιτανεία προς τον θρόνο της Παναγίας, την οποία ηγήθηκε ο μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος, με τη συμμετοχή κληρικών των μονών Κύκκου και Μαχέρα, καθώς και χιλιάδων πιστών. Βυζαντινός χορός απέδιδε ύμνους καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής.

Ο μητροπολίτης Νικηφόρος υπενθύμισε στο κήρυγμά του τα θαύματα που, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέονται με την εικόνα — ιδίως περιπτώσεις κατά τις οποίες η βροχή ξεκινούσε σχεδόν αμέσως μετά τη δέηση μπροστά στη θαυματουργή Παναγία. Εξέφρασε δε την ελπίδα ότι, με τη μεσιτεία της Θεοτόκου, ο Θεός θα χαρίσει στην Κύπρο την πολυαναμενόμενη αναζωογόνηση της γης και το τέλος της ξηρασίας.

Οι προσευχές για βροχή τελέστηκαν υπό τη σκιά της ιδιαίτερα κρίσιμης κατάστασης των υδάτινων πόρων στο νησί. Σύμφωνα με κυπριακά μέσα ενημέρωσης, τα φράγματα έχουν φτάσει σε οριακά επίπεδα λόγω της παρατεταμένης ανομβρίας, ενώ οι αρχές εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο εφαρμογής προγράμματος τεχνητής βροχόπτωσης. Μετεωρολόγοι προειδοποιούν ότι, εάν δεν ληφθούν άμεσα αποφάσεις, οι επιπτώσεις για τη γεωργία και την υδροδότηση ενδέχεται να γίνουν σοβαρές.

Η εικόνα της Παναγίας του Κύκκου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κειμήλια της Κύπρου και τιμάται ως θαυματουργή από τον 11ο–12ο αιώνα. Παράδοση αποδίδει την αγιογράφησή της στον Ευαγγελιστή Λουκά, ωστόσο έρευνες του αρχαιολόγου Γεωργίου Σωτηρίου τη χρονολογούν στον 12ο αιώνα, με μεταγενέστερες αποκαταστάσεις. Η εικόνα, κατά τον θρύλο, μεταφέρθηκε στην Κύπρο από τον βυζαντινό στρατηγό Μανουήλ Βουτουμίτη και τοποθετήθηκε στη νεοσύστατη τότε Μονή του Κύκκου. Από τα παλαιότερα χρόνια παραμένει καλυμμένη με χρυσή επένδυση, ώστε το πρόσωπό της να μη φαίνεται.

Ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Ελεούσας, όπου η Παναγία κρατά τον Χριστό, ο οποίος ακουμπά το πρόσωπό του στο δικό της — χαρακτηριστικό γνώρισμα αποτελούν τα ελαφρώς κινημένα πόδια και το χέρι του Θείου Βρέφους που κρύβεται μερικώς κάτω από το μαφόριο. Από τον 12ο έως τον 16ο αιώνα η εικόνα έγινε ευρέως γνωστή, με δεκάδες πρώιμα αντίγραφα, ενώ από τον 17ο αιώνα ο «κυκκίτικος» τύπος διαδόθηκε και στη Μοσχοβία.

Η Παναγία του Κύκκου έχει συνδεθεί ιστορικά με θαύματα σε περιόδους ανομβρίας, γεγονός που της χάρισε και το προσωνύμιο «Βρεχοφόρα Παναγία» ή «Δοσάρισσα της Βροχής».