Ο Άγιος Αθανάσιος, στον κόσμο Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Ζαχάρωφ, γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1887, σύμφωνα με το παλιό στυλ. Η παιδική του ηλικία και η νεολαία του πέρασαν στο Βλαντιμίρ. Έχοντας χάσει τον πατέρα του νωρίς, μεγάλωσε από τη μητέρα του, η οποία προσπάθησε να ενσταλάξει στον γιο της μια αγάπη για τον Θεό και την Εκκλησία. Από την παιδική ηλικία, ο Σεργκέι διακρίθηκε από τον ζήλο του για προσευχή και παρακολούθησε πρόθυμα θεϊκές υπηρεσίες. Ξεπέρασε τις αρχικές δυσκολίες στις σπουδές του με επιμονή και επιμέλεια, αποφοίτησε με επιτυχία από το Θεολογικό Σεμινάριο Βλαντιμίρ και στη συνέχεια από τη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας.
Έχοντας πάρει μοναστικούς όρκους με το όνομα Αθανάσιος και Ιερά τάγματα, αφιερώθηκε στην εκκλησιαστική υπηρεσία και διδασκαλία. Έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στη μελέτη της ορθόδοξης λατρείας και της ζωής των Αγίων. Η βαθιά γνώση του για τους κανόνες της εκκλησίας συνδυάστηκε με ταπεινότητα, καλοσύνη και προσοχή στους ανθρώπους.
Το 1917-1918, ο Ιερομόναχος Αθανάσιος συμμετείχε στις εργασίες του Τοπικού Συμβουλίου της Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ένα από τα σημαντικότερα έργα της ζωής του ήταν η συλλογή και η επακόλουθη βελτίωση της υπηρεσίας σε όλους τους Αγίους που έλαμψαν στη γη της Ρωσίας. Αυτό το έργο εξέφρασε την αγάπη του για την πατρίδα και την ευσεβή ευλάβεια για τους ρωσική ασκητές της ευσέβειας.
Στα χρόνια των διωγμών, ο πατέρας Αθανάσιος έδειξε σταθερότητα στην υπεράσπιση της ορθόδοξης πίστης. Το 1919, όταν τα ακάλυπτα λείψανα αγίων τέθηκαν σε δημόσια έκθεση στο Βλαντιμίρ για αντιθρησκευτικούς σκοπούς, συμμετείχε στην οργάνωση κληρικών καθηκόντων στα ιερά. Ο ιερέας χαιρέτησε τους ανθρώπους που ήρθαν στον καθεδρικό ναό με ένα θαυμαστικό που άνοιξε τη θεία υπηρεσία, μετά την οποία ξεκίνησε η υπηρεσία προσευχής στους Αγίους του Βλαντιμίρ. Η υποτιθέμενη βεβήλωση μετατράπηκε σε ευλαβική ευλάβεια για τους αγίους του Θεού.
Στις 10 Ιουλίου 1921, ο Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος χειροτονήθηκε Επίσκοπος του Κοβρόφ, εφημέριος της Μητρόπολης Βλαντιμίρ. Μπροστά στην εκκλησιαστική αναταραχή, παρέμεινε πιστός στην κανονική Εκκλησία, αντιτάχθηκε στο ανανεωτικό σχίσμα και κάλεσε το ποίμνιο να επιμείνει, ενώ προειδοποίησε για κακία προς το λάθος.
Η πρώτη σύλληψη του Αγίου ακολούθησε το 1922. Τότε άρχισαν χρόνια φυλάκισης, στρατόπεδα και εξορία. Υπέφερε από σοβαρές ασθένειες, πείνα, εξαντλητικό τοκετό και πολλές ανακρίσεις. Ωστόσο, οι δοκιμές δεν κλονίζουν την πίστη του. Ο άγιος δεν ενοχοποίησε τον εαυτό του και τους άλλους, διατήρησε τον κανόνα της προσευχής, υποστήριξε τους κρατούμενους και φρόντισε τους άρρωστους.
Ακόμη και σε αιχμαλωσία, ο Βλάντυκα συνέχισε τις λειτουργικές του εργασίες. Στις 10 Νοεμβρίου 1922, πραγματοποιήθηκε στη φυλακή Βλαντιμίρ ένας εορτασμός της μεταρρυθμισμένης υπηρεσίας όλων των ρωσική Αγίων. Κατά τα χρόνια των επόμενων δοκιμών, συνέθεσε τραγούδια προσευχής για την Πατρίδα, για όσους βρίσκονται στη φυλακή, για τον τερματισμό των πολέμων και για τους εχθρούς. Η προσευχή και η ενεργός αγάπη για τους άλλους παρέμειναν η βάση του ομολογιακού του κατόρθωμα.
Το 1955, ο Άγιος απελευθερώθηκε και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Πετούσκι της περιοχής Βλαντιμίρ. Παρά την εξασθενημένη υγεία του, συνέχισε να διδάσκει πνευματικά ανθρώπους που επικοινωνούσαν μαζί του, διεξήγαγαν εκτεταμένη αλληλογραφία και βοηθούσαν όσους είχαν ανάγκη. Μεταξύ των έργων του, ένα ιδιαίτερο μέρος καταλαμβάνεται από τη μελέτη "για τον εορτασμό των νεκρών σύμφωνα με το καταστατικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας".
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της Βλάντυκα ήταν γεμάτα προσευχή και φροντίδα για πνευματικά παιδιά. Πριν από το θάνατό του, τους άφησε μια προειδοποίηση: "Η προσευχή θα σας σώσει όλους!»
Στις 28 Οκτωβρίου 1962, ο Άγιος Αθανάσιος αναχώρησε ειρηνικά στον Κύριο. Η ζωή του έγινε μαρτυρία της πιστότητας στον Χριστό, της σταθερότητας στο επάγγελμα της πίστης και της χριστιανικής καλοσύνης, που διατηρήθηκε μέσα στις πιο σοβαρές δοκιμασίες.