Στον Γολγοθά, στους πρόποδες του Τιμίου Σταυρού, βρισκόταν ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος. Εκτέλεσε στρατιωτική θητεία και είδε τις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής του Σωτήρα. Εδώ, στον τόπο εκτέλεσης, του αποκαλύφθηκε η αλήθεια, στην οποία αργότερα παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του.
Η εκκλησιαστική παράδοση έχει διατηρήσει το όνομα αυτού του πολεμιστή — Λογγίνου. Ήταν αρχικά από το χωριό Αρδάλες στην Καππαδοκία και υπηρέτησε στην Ιουδαία υπό τον Πόντιο Πιλάτο. Την ημέρα της σταύρωσης του Χριστού, ο Λονγκίνος ήταν μεταξύ των Φρουρών στο Σταυρό. Είδε τα βάσανα και το θάνατο του Κυρίου, είδε πώς η γη κούνησε και οι πέτρες διασκορπίστηκαν. Σοκαρισμένος από όλα όσα είχαν συμβεί, ο εκατόνταρχος πίστευε στον Σταυρωμένο. Στο ευαγγέλιο του Ματθαίου, διατηρούνται τα λόγια του εκατόνταρχου και των στρατιωτών που ήταν μαζί του: "πραγματικά ήταν ο Υιός του Θεού" (Ματθ. 27:54).
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μετά την ταφή του Σωτήρα, ο Λογγίνος στάθηκε φρουρός στο φέρετρό του και είδε την Ανάσταση του Χριστού. Δύο άλλοι στρατιώτες πίστεψαν μαζί του. Οι εμπειρίες τους καθόρισαν τη μελλοντική πορεία και των τριών: εγκατέλειψαν τη στρατιωτική θητεία και αφιερώθηκαν στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.
Επιστρέφοντας στην Καππαδοκία, ο Λογγίνος άρχισε να λέει στους συμπατριώτες του για τον Χριστό. Έδωσε μαρτυρία για το τι είχε δει ο ίδιος: για τα βάσανα του Κυρίου στο σταυρό, το θάνατό του και την Ανάστασή του. Τα νέα του Σωτήρα εξαπλώθηκαν και οι άνθρωποι στράφηκαν στην πίστη.
Ωστόσο, το κήρυγμα του Λονγκίνου προκάλεσε εχθρότητα από εκείνους που προσπάθησαν να καταπνίξουν τη μαρτυρία της Ανάστασης. Σύμφωνα με την αγιογραφία, με την επιμονή των Αρχιερέων της Ιερουσαλήμ, ο Πιλάτος έστειλε στρατιώτες στην Καππαδοκία, οι οποίοι διατάχθηκαν να σκοτώσουν τον Λογγίνο. Δύο από τους συντρόφους του καταδικάστηκαν μαζί του. Και οι τρεις πέθαναν ως μάρτυρες, παραμένοντας πιστοί στον Χριστό.
Οι στρατιώτες έφεραν το κεφάλι του Αγίου Λογγίνου στην Ιερουσαλήμ ως απόδειξη της εκπλήρωσης της εντολής. Τότε την πέταξαν έξω από τα τείχη της πόλης, αφήνοντάς την χωρίς ταφή.
Αλλά ο Κύριος έχει δοξάσει την πιστή μαρτυρία του. Στη συνέχεια, το τίμιο κεφάλι του μάρτυρα βρέθηκε ως εκ θαύματος από μια τυφλή γυναίκα. Μόλις το κέρδισε, η γυναίκα έλαβε θεραπεία: η όρασή της επέστρεψε. Έτσι ο τόπος της βεβήλωσης του ιερού έγινε ο τόπος της εκδήλωσης του ελέους του Θεού.
Η ζωή του Αγίου Λογγίνου συνδυάζει δύο ιστορίες για τα Θεοφάνεια. Στο Σταυρό, ο στρατιώτης ανακάλυψε την αλήθεια για τον Υιό του Θεού. Αργότερα, μέσω της απόκτησης του έντιμου κεφαλιού του, το θέαμα επέστρεψε στην τυφλή γυναίκα. Και τα δύο γεγονότα μας στρέφουν στον Θεό, ο οποίος φωτίζει την ανθρώπινη καρδιά και παρέχει θεραπεία.
Η μαρτυρία του εκατόνταρχου, που ακουγόταν στον Γολγοθά, έγινε η ομολογία ολόκληρης της ζωής του. Έχοντας πιστέψει στον Χριστό, ο Λογγίνος μετέφερε αυτή την πίστη στους ανθρώπους και την διατήρησε μπροστά στο θάνατο. Η μνήμη του μας ενθαρρύνει να αγαπάμε την αλήθεια του ευαγγελίου, να την μαρτυρούμε με τις πράξεις μας και να ζητάμε από τον Κύριο το θάρρος να παραμείνουμε πιστοί σε αυτόν.
Άγιος Μάρτυρας Λογγίνος, προσευχηθείτε στον Θεό για εμάς!