Ο μοναχός Προκόπιος γεννήθηκε στην Δεκαπολίτικη χώρα (δηλαδή, Δεκάπολη), ανατολικά της λίμνης της Γαλιλαίας. Έχοντας εγκαταλείψει τον ταραχώδη κόσμο, ο Προκόπης πήρε μοναστικές παραγγελίες σε ένα μοναστήρι και πέρασε όλο τον χρόνο του στην προσευχή και τη νηστεία. Έμπειρος σε μοναστικά κατορθώματα, στολισμένος με αγνότητα ψυχής, ήταν ένδοξος και διάσημος μεταξύ των ασκητών. Εν τω μεταξύ, περίπου εκείνη την εποχή, εμφανίστηκε η εικονοκλαστική αίρεση. Την ξύπνησε ο ασεβής αυτοκράτορας Λέων ο Ισαυριανός, ο οποίος θεωρούσε τις εικόνες είδωλα, και εκείνους που τις λάτρευαν ειδωλολάτρες.
Ο Άγιος Προκόπιος, μαζί με άλλους ζηλωτές της Ορθοδοξίας, επαναστάτησαν ενάντια στην ασεβή αίρεση των εικονοκλαστών.εξέθεσε την τρελή σοφία των αιρετικών και τους νίκησε με ανίκητα θεία λόγια. Αυτό του έφερε την οργή και τη δυσαρέσκεια του αυτοκράτορα. Με εντολή του, ο Άγιος Προκόπιος συνελήφθη και υποβλήθηκε σε σοβαρά βασανιστήρια: ξυλοκοπήθηκε απάνθρωπα, το σώμα του χτυπήθηκε με σιδερένια εργαλεία και στη συνέχεια ρίχτηκε σε ένα βρωμερό μπουντρούμι. Σε αυτό το ζοφερό μπουντρούμι, ο αναθ. Ο Προκόπιος, μαζί με τον Άγιο Βασίλειο, τον σύντροφό του στη μοναστική ζωή, υπέφεραν μέχρι το θάνατο του αυτοκράτορα Λέοντα του Ισαυριανού. Όταν πέθανε ο Λέων, ο Προκόπιος, μαζί με τον Βασίλειο και άλλους ιερούς μάρτυρες, αφέθηκαν ελεύθεροι από τη φυλακή. Ο μοναχός Προκόπιος ο Δεκαπολίτης πέρασε το τέλος της ζωής του ειρηνικά σε μοναστικές εργασίες.
Σε πολύ μεγάλη ηλικία, πέρασε σε μια άλλη ζωή για να δει τον Χριστό όχι πλέον στις εικόνες που είχε υπερασπιστεί όλη του τη ζωή, αλλά πρόσωπο με πρόσωπο, και να λάβει από αυτόν μια μεγάλη ανταμοιβή στον ουρανό για τους κόπους και τα βάσανα του.