Ο Απόστολος Ανδρέας ο πρωτόκλητος ήταν από τη Γαλιλαία. Αυτό το βόρειο τμήμα των Αγίων Τόπων διακρίθηκε από τη γονιμότητα και τη γραφικότητα, και οι κάτοικοί του ήταν καλοπροαίρετοι και φιλόξενοι. Οι Γαλιλαίοι πήραν εύκολα μαζί με τους Έλληνες που κατοικούσαν στη χώρα τους σε μεγάλους αριθμούς, πολλοί μιλούσαν ελληνικά και μάλιστα είχαν ελληνικά ονόματα. Το όνομα Αντρέι είναι ελληνικό και σημαίνει "θαρραλέο" στη μετάφραση.
Όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής άρχισε να κηρύττει στις όχθες του Ιορδάνη, ο Ανδρέας, μαζί με τον Ιωάννη Ζεβεδαίο (ο οποίος ήρθε από την ίδια πόλη με αυτόν, τη Βηθσαϊδά), ακολούθησαν τον προφήτη, ελπίζοντας να βρουν την απάντηση στα πνευματικά τους ερωτήματα στη διδασκαλία του. Πολλοί άρχισαν να πιστεύουν ότι ίσως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας, αλλά εξήγησε στους ανθρώπους ότι δεν ήταν ο Μεσσίας, αλλά στάλθηκε μόνο για να προετοιμάσει το δρόμο γι ' αυτόν. Εκείνη την εποχή, ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στον Ιωάννη τον Βαπτιστή στον Ιορδάνη για βάπτισμα, και έδειξε τον Κύριο και είπε στους μαθητές του: "εδώ είναι ο Αμνός του Θεού που αφαιρεί τις αμαρτίες του κόσμου". Όταν ο Ανδρέας και ο Ιωάννης το άκουσαν αυτό, ακολούθησαν τον Ιησού. Όταν τους είδε ο Κύριος, ρώτησε: "τι χρειάζεστε;"Είπαν," Ραββί (Δάσκαλος), πού μένεις;"Ελάτε να δείτε, - απάντησε ο Ιησούς, και από τότε έγιναν μαθητές του. Την ίδια ημέρα, ο Απόστολος Ανδρέας πήγε στον αδελφό του Σίμωνα Πέτρο και του είπε:"βρήκαμε τον Μεσσία". Έτσι ο Πέτρος εντάχθηκε στους μαθητές του Χριστού.
Ωστόσο, οι απόστολοι δεν αφιερώθηκαν αμέσως εξ ολοκλήρου στο Αποστολικό αξίωμα. Γνωρίζουμε από το Ευαγγέλιο ότι οι αδελφοί Ανδρέας και Σίμων Πέτρος και οι αδελφοί Ιωάννης και Ιάκωβος έπρεπε να επιστρέψουν στις οικογένειές τους για λίγο και να κάνουν τη συνήθη εργασία τους – ψάρεμα. Λίγους μήνες αργότερα, ο Κύριος, περνώντας από τη λίμνη της Γαλιλαίας και βλέποντας τους να ψαρεύουν, είπε: "Ακολουθήστε με, και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων". Στη συνέχεια άφησαν τα σκάφη και τα δίχτυα τους και από εκείνη την ημέρα έγιναν οι αχώριστοι μαθητές του Χριστού.
Μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, ο Άγιος Ανδρέας πήγε στις ανατολικές χώρες για να κηρύξει τον Λόγο του Θεού. Πέρασε από τη Μικρά Ασία, τη Θράκη, τη Μακεδονία, έφτασε στον Δούναβη, πέρασε την ακτή της Μαύρης Θάλασσας, την Κριμαία, την ακτή της Μαύρης Θάλασσας και ανέβηκε στον ποταμό Δνείπερο στον τόπο όπου βρίσκεται τώρα η πόλη του Κιέβου. Εδώ έμεινε στα βουνά του Κιέβου για τη νύχτα. Όταν σηκώθηκε το πρωί, είπε στους μαθητές που ήταν μαζί του: "βλέπετε αυτά τα βουνά; Η χάρη του Θεού θα λάμψει σε αυτά τα βουνά, θα υπάρξει μια μεγάλη πόλη και ο Θεός θα χτίσει πολλές εκκλησίες". Ο Απόστολος ανέβηκε στα βουνά, τους ευλόγησε και έστησε σταυρό. Αφού προσευχήθηκε, ανέβηκε ακόμη ψηλότερα κατά μήκος του Δνείπερου και έφτασε στους οικισμούς των Σλάβων, όπου ιδρύθηκε ο Νόβγκοροντ. Από εδώ, ο Απόστολος ταξίδεψε στα εδάφη των Βάραγγων στη Ρώμη για να κηρύξει και επέστρεψε στη Θράκη, όπου ίδρυσε μια Χριστιανική Εκκλησία σε ένα μικρό χωριό του Βυζαντίου, τη μελλοντική ισχυρή Κωνσταντινούπολη. Το όνομα του Αγίου Ανδρέα του Αποστόλου συνδέει τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης με την κόρη της, τη Ρωσική Εκκλησία.
Στο δρόμο του, ο πρώτος Απόστολος υπέστη πολλές θλίψεις και βασανιστήρια από τους ειδωλολάτρες: εκδιώχθηκε από τις πόλεις, ξυλοκοπήθηκε. Λιθοβολήθηκε στη Σινώπη, αλλά, παραμένοντας άθικτος, ο πιστός μαθητής του Χριστού κήρυξε ακούραστα στους ανθρώπους για τον Σωτήρα. Μέσα από τις προσευχές του Αποστόλου, ο Κύριος έκανε θαύματα. Μέσω των εργασιών του Αγίου Ανδρέα του Αποστόλου, δημιουργήθηκαν Χριστιανικές εκκλησίες, στις οποίες διόρισε επισκόπους και ιεροσύνη. Η τελευταία πόλη όπου ήρθε ο πρωτόκλητος Απόστολος και όπου έμελλε να υποστεί μαρτυρικό θάνατο ήταν η πόλη της Πάτρας, που βρίσκεται κοντά στον Κόλπο της Κορίνθου.
Ο Κύριος έκανε πολλά θαύματα μέσω του μαθητή του στην πόλη της Πάτρας. Οι άρρωστοι θεραπεύτηκαν, οι τυφλοί ανέκτησαν την όρασή τους. Μέσω της προσευχής του Αποστόλου, ο σοβαρά άρρωστος Σώσιος, ένας ευγενής πολίτης, αναρρώθηκε.η Μαξιμίλα, η σύζυγος του ηγεμόνα της Πάτρας, και ο αδελφός του Στρατοκλής θεραπεύτηκαν με την τοποθέτηση των αποστολικών χεριών. Τα θαύματα που έκανε ο Απόστολος και ο φλογερός λόγος του φώτισαν την αληθινή πίστη όλων σχεδόν των πολιτών της πόλης της Πάτρας. Υπήρχαν λίγοι ειδωλολάτρες στην Πάτρα, μεταξύ των οποίων ήταν ο κυβερνήτης της πόλης του Αιγαίου. Ο Απόστολος Ανδρέας τον απευθύνθηκε πολλές φορές με λόγια Ευαγγελισμού. Αλλά ακόμη και τα θαύματα του Αποστόλου δεν διαφώτισαν τον Εγεάτη. Ο Άγιος Απόστολος απευθύνθηκε στην ψυχή του με αγάπη και ταπεινότητα, προσπαθώντας να του αποκαλύψει το χριστιανικό μυστήριο της αιώνιας ζωής, τη θαυματουργή δύναμη του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου. Ο Εγεάτης, εξοργισμένος, διέταξε να σταυρωθεί ο Απόστολος. Ο ειδωλολάτρης σκέφτηκε να δυσφημίσει το κήρυγμα του Αγίου Ανδρέα αν τον θανατώσει στο Σταυρό, τον οποίο δοξάζει ο Απόστολος. Ο Άγιος Ανδρέας ο πρωτόκλητος δέχτηκε με χαρά την απόφαση του ηγεμόνα και, με προσευχή στον Κύριο, ο ίδιος ανέβηκε στον τόπο εκτέλεσης. Για να παρατείνει το μαρτύριο του Αποστόλου, ο Αιγέας διέταξε να μην καρφωθούν τα χέρια και τα πόδια του αγίου, αλλά να δεθούν σε σταυρό. Για δύο ημέρες, ο απόστολος από το σταυρό δίδαξε τους κατοίκους της πόλης που συγκεντρώθηκαν. Οι άνθρωποι που τον άκουσαν ένιωσαν συμπόνια γι ' αυτόν με όλη τους την καρδιά και ζήτησαν να απομακρυνθεί ο Άγιος Απόστολος από τον Σταυρό. Φοβούμενος τη λαϊκή οργή, ο Έγκεατ διέταξε να σταματήσει η εκτέλεση. Αλλά ο Άγιος Απόστολος άρχισε να προσεύχεται ότι ο Κύριος θα τον τιμούσε με θάνατο στο σταυρό. Ανεξάρτητα από το πώς οι στρατιώτες προσπάθησαν να απομακρύνουν τον Απόστολο Ανδρέα, τα χέρια τους δεν θα τους υπακούσουν. Ο Σταυρωμένος Απόστολος, αφού επαίνεσε τον Θεό, είπε: "Κύριε Ιησού Χριστό, λάβετε το πνεύμα μου". Τότε η φωτεινή ακτινοβολία του θείου φωτός φωτίζει τον Σταυρό και ο μάρτυρας σταυρώθηκε πάνω του. Όταν η ακτινοβολία εξαφανίστηκε, ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας ο πρωτόκλητος είχε ήδη δεσμεύσει την ιερή ψυχή του στον Κύριο (+62). Η μαξιμίλα, η σύζυγος του ηγεμόνα, κατέβασε το σώμα του Αποστόλου από το σταυρό και το έθαψε με τιμή.
Αρκετούς αιώνες αργότερα, υπό τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα του Αποστόλου μεταφέρθηκαν επίσημα στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκαν στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων δίπλα στα λείψανα του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστή και του μαθητή του Αγίου Παύλου, του Αγίου Τιμόθεου.
Η Ρωσική Εκκλησία, έχοντας αποδεχθεί την πίστη από το Βυζάντιο, των οποίων οι επίσκοποι κατάγονται από τον Απόστολο Ανδρέα, θεωρεί επίσης τον διάδοχό του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μνήμη του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου ήταν τόσο επίσημα σεβαστή στην προ-επαναστατική Ρωσία. Ο αυτοκράτορας Πέτρος Α καθιέρωσε την πρώτη και υψηλότερη τάξη προς τιμήν του Αποστόλου Ανδρέα, η οποία δόθηκε ως ανταμοιβή σε αξιωματούχους του κράτους. Ρωσική Ρωσική Ναυτικό έχει κάνει τη σημαία του Αγίου Ανδρέα το πανό του από τον Πέτρο τον Μέγα, με ένα μπλε σταυρό σε σχήμα Χ σε λευκό φόντο, κάτω από τη σκιά του οποίου οι Ρωσική έχουν κερδίσει πολλές νίκες.