Ο σύμβουλος του Πατριάρχη Κυρίλλου πιστεύει ότι η σημερινή ηγεσία της Λετονίας προσπαθεί να οργανώσει τη ζωή της Εκκλησίας χωρίς επαρκείς λόγους, μιμούμενοι τις Ορθόδοξες μοναρχίες των περασμένων αιώνων.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο Λετονός Σέιμας κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της λετονικής Εκκλησίας, υποχρεώνοντάς την να ευθυγραμμίσει τον χάρτη της με τροποποιήσεις του νόμου για το καθεστώς της Εκκλησίας έως τις 31 Οκτωβρίου. Την Τρίτη έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση της Λετονίας, παρά τον εγκριθέντα νόμο, αποφάσισε επίσης να υποβάλει αίτηση μέσω του Υπουργού Δικαιοσύνης στον Πατριάρχη Κύριλλο με πρόταση να εκδώσει τόμο αυτοκεφαλίας στο λετονικής Εκκλησίας.

"Προφανώς, αφού δεν κατάφεραν να επιτύχουν τις ενέργειες που ορίζει ο νέος νόμος από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Λετονίας, εκπρόσωποι της κοσμικής Δημοκρατίας, στην οποία, σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Εκκλησία χωρίζεται από το κράτος, αποφάσισαν να συνεχίσουν τις εκκλησιαστικές τους δραστηριότητες στο στυλ των ομολογιακών μοναρχιών των περασμένων αιώνων", δήλωσε με την ευκαιρία αυτή ο Αρχιεπίσκοπος Νικολάι Μπαλάσοφ, σύμβουλος του Πατριάρχη. Τα λόγια του αναφέρονται από το πρακτορείο Interfax-Religion.

Ο πατέρας Νικόλαος υπενθύμισε ότι υπάρχουν πράγματι παραδείγματα αναφορών για αυτοκεφαλία όχι μόνο από την εκκλησία, αλλά και από τις κρατικές αρχές στο παρελθόν. Έτσι, στον τόμο για την αυτοκεφαλία της Σερβικής Εκκλησίας του 1879, αναφέρεται η αναφορά όχι μόνο του Μητροπολίτη Βελιγραδίου Μιχαήλ "εκ μέρους του Τίμιου κλήρου και του ευσεβούς λαού", αλλά και του "ευσεβούς, εγκεκριμένου από τον Θεό, ευγενέστατου πρίγκιπα και Λόρδου Μίλαν Ομπρένοβιτς Δ". Και ο τόμος που εκδόθηκε το 1850 για την αυτοκεφαλία της εκκλησίας μέσα στο ελληνικό βασίλειο αναφέρει μόνο την "επιστολή των ευσεβών Υπουργών του Θεού-Σωζόμενου ελληνικού κράτους", η οποία περιέχει "την αναφορά όλων των ευσεβών κληρικών εκεί και την επιθυμία ολόκληρου του Ορθόδοξου ελληνικού λαού". Ο τότε Έλληνας μονάρχης Όθωνας Α ήταν Καθολικός και δεν μπορούσε να ζητήσει αυτοκεφαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας με κανέναν τρόπο.

Έτσι, ο σύμβουλος του Πατριάρχη πιστεύει, " εάν το λετονικό κράτος πρόκειται τώρα να ενεργήσει σε ένα παρόμοιο παράδειγμα μιας περασμένης εποχής για να αποκτήσει αυτοκεφαλία, θα πρέπει να εξασφαλίσει, αν όχι έναν ευσεβή, εγκεκριμένο από τον Θεό Ορθόδοξο μονάρχη (περιμένουν μεγάλες δυσκολίες εδώ), τότε τουλάχιστον υπουργοί πιστοποιημένοι με ευσέβεια, και επίσης παρέχει πιστοποιητικά Ορθόδοξου βαπτίσματος των ευσεβών βουλευτών του Sejm, οι οποίοι πρόσφατα υιοθέτησαν το νόμο για την αυτοκεφαλία του λετονικής Εκκλησίας."

Μου φαίνεται ότι διαφορετικά θα είναι δύσκολο να εξετάσουμε σοβαρά την ληφθείσα έκκληση στη Μόσχα", σημείωσε ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας. - Και, φυσικά, θα εξακολουθεί να υπάρχει μια σημαντική ερώτηση σχετικά με τη βούληση του "έντιμου κλήρου και ευσεβών ανθρώπων". Υποθέτω ότι και οι Λετονοί πολιτικοί δεν είναι πολύ επιτυχημένοι με αυτό".

Σύμφωνα με τον ιερέα, στην περίπτωση αυτή, η ταχεία αλλαγή της πορείας της λετονικής ηγεσίας αξίζει να μελετηθεί και να αξιολογηθεί.

"Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, ο Πρόεδρος Λεβίτς Της Λετονίας, σε σχολιασμό του νομοσχεδίου που υπέγραψε, δήλωσε:" υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αδύνατο να επιλυθεί το ζήτημα του καθεστώτος της Εκκλησίας μέσω διαπραγματεύσεων με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία " (παράγραφος 1.10). Τώρα αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε διάλογο για εκκλησιαστικά-κανονικά ζητήματα στο επίπεδο του υπουργείου Δικαιοσύνης. Προφανώς, μια άλλη προεδρική δήλωση που περιέχεται στο ίδιο έγγραφο δεν είναι πλέον σχετική: "το λετονικό κράτος δεν επηρεάζει ούτε παρεμβαίνει σε θέματα του δόγματος και του Κανονικού Δικαίου της Εκκλησίας" (παράγραφος 1.14). Αυτό είναι καλό. Επειδή εμείς στη Μόσχα κάπως μαντέψαμε αμέσως ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια", κατέληξε ο πατέρας Νικολάι.