Ορθόδοξοι ιεράρχες της Μεγάλης Βρετανίας εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη νομιμοποίηση της υποβοηθούμενης ευθανασίας, καλώντας το βρετανικό Κοινοβούλιο να επικεντρωθεί στην ενίσχυση της παρηγορητικής φροντίδας και στην προστασία των ευάλωτων ανθρώπων. Η κοινή τους έκκληση δημοσιεύθηκε λίγο πριν από τη συζήτηση σχετικού νομοσχεδίου, το οποίο τελικά απορρίφθηκε από τη Βουλή των Κοινοτήτων.

«Πρέπει να φροντίζουμε και όχι να σκοτώνουμε», αναφέρουν στην έκκλησή τους εκπρόσωποι ανατολικών χριστιανικών κοινοτήτων της Βρετανίας.

Το κείμενο υπέγραψαν, μεταξύ άλλων, ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αρχιεπίσκοπος Βρετανικών Νήσων Σιλουανός της Αντιοχειανής Εκκλησίας, ο Επίσκοπος Σουρόζ Ματθαίος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Εκτός Ρωσίας, ο Επίσκοπος Βρετανίας και Ιρλανδίας Νεκτάριος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο Αρχιεπίσκοπος Μεγάλης Βρετανίας Αθανάσιος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Συνολικά, την έκκληση υποστήριξαν ιεράρχες εννέα χριστιανικών Εκκλησιών, οι οποίες εκπροσωπούν περισσότερους από 2,5 εκατομμύρια πιστούς στη χώρα.

Κεντρικό επιχείρημα των συντακτών της έκκλησης αποτελεί η αξία της ανθρώπινης ζωής ανεξάρτητα από την ηλικία, την κατάσταση της υγείας ή το προσδόκιμο ζωής ενός ανθρώπου.

Οι ιεράρχες προειδοποιούν ότι η νομιμοποίηση της υποβοηθούμενης ευθανασίας θα μπορούσε να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει τους βαριά ασθενείς και τους ηλικιωμένους.

«Το δικαίωμα στον θάνατο κινδυνεύει να μετατραπεί σε υποχρέωση να πεθάνει κανείς», αναφέρεται στην κοινή δήλωση.

Κατά την άποψη των εκκλησιαστικών εκπροσώπων, σε συνθήκες περιορισμένων πόρων στον τομέα της υγείας θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εξασφάλιση πρόσβασης των ασθενών σε ποιοτική ιατρική και παρηγορητική φροντίδα.

Οι ιεράρχες εκφράζουν επίσης την ανησυχία ότι η θέσπιση μιας νόμιμης δυνατότητας τερματισμού της ζωής θα μπορούσε να ασκήσει πρόσθετη πίεση σε ανθρώπους που ήδη βρίσκονται σε ευάλωτη θέση ή αισθάνονται ότι αποτελούν βάρος για τους συγγενείς και το περιβάλλον τους.

Το νομοσχέδιο Terminally Ill Adults (End of Life) Bill κατατέθηκε εκ νέου στη Βουλή των Κοινοτήτων τον Ιούνιο του 2026 από τη βουλευτή του Εργατικού Κόμματος Λόρεν Έντουαρντς.

Η προτεινόμενη νομοθεσία προέβλεπε τη δυνατότητα για ενήλικες με πλήρη διανοητική ικανότητα στην Αγγλία και την Ουαλία, οι οποίοι σύμφωνα με ιατρική εκτίμηση είχαν προσδόκιμο ζωής έως έξι μήνες, να λάβουν οι ίδιοι, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, φαρμακευτική ουσία με σκοπό τον τερματισμό της ζωής τους.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2026 η Βουλή των Κοινοτήτων προχώρησε στη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου. Υπέρ της συνέχισης της κοινοβουλευτικής διαδικασίας ψήφισαν 270 βουλευτές, ενώ 286 καταψήφισαν την πρόταση, με διαφορά 16 ψήφων.

Ως αποτέλεσμα, το νομοσχέδιο δεν μπόρεσε να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Πρόκειται για τη δεύτερη προσπάθεια προώθησης παρόμοιας νομοθετικής πρωτοβουλίας στο βρετανικό Κοινοβούλιο. Η προηγούμενη εκδοχή του νομοσχεδίου είχε εγκριθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων το 2025, χωρίς όμως να ολοκληρώσει την κοινοβουλευτική διαδικασία στη Βουλή των Λόρδων και, ως εκ τούτου, δεν έγινε νόμος.

Οι Ορθόδοξοι ιεράρχες που υπέγραψαν την έκκληση καλούν, αντί για αλλαγή της νομοθεσίας, να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη των δομών φροντίδας για τους ανθρώπους που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους.

Σύμφωνα με την προσέγγισή τους, πρωταρχικός στόχος της κοινωνίας θα πρέπει να είναι να μην μένει ένας βαριά ασθενής μόνος απέναντι στον πόνο, τον φόβο και το αίσθημα ότι δεν είναι πλέον χρήσιμος ή ότι αποτελεί βάρος για τους άλλους