Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ: «Η ζωντανή Εκκλησία φαίνεται μέσα από το έλεος και την προσευχή για τους άλλους»

Η Εκκλησία γίνεται πραγματικά ζωντανή όταν οι πιστοί δείχνουν έλεος και προσεύχονται όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τους άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα για τους ασθενείς και όσους βρίσκονται σε ανάγκη. Αυτό τόνισε ο Πατριάρχης Δανιήλ της Ρουμανίας σε κήρυγμά του την Κυριακή 8 Μαρτίου.

Ο προκαθήμενος της Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία μίλησε μετά τη Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον ιστορικό οικιακό ναό της Πατριαρχικής Κατοικίας στο Βουκουρέστι.

Στην ομιλία του ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα για τη θεραπεία του παραλυτικού στην Καπερναούμ. Τόνισε ότι οι άνθρωποι που μετέφεραν τον άρρωστο στον Χριστό, ανοίγοντας τη στέγη του σπιτιού για να τον κατεβάσουν μπροστά Του, αποτελούν σύμβολο της αποστολής της Εκκλησίας.

«Η ζωντανή Εκκλησία είναι κοινωνία ελεήμονος αγάπης», υπογράμμισε ο Πατριάρχης Δανιήλ. Όπως εξήγησε, οι ανώνυμοι αυτοί άνθρωποι του Ευαγγελίου συμβολίζουν την Εκκλησία που βοηθά τον άνθρωπο να πλησιάσει τον Θεό όταν ο ίδιος αδυνατεί.

Ο Πατριάρχης επισήμανε ότι η προσευχή της Εκκλησίας δεν περιορίζεται στους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στον ναό.

«Η Εκκλησία προσεύχεται όχι μόνο για όσους συμμετέχουν στη λατρεία, αλλά και για τους ασθενείς, τους φτωχούς, τους φυλακισμένους και τους ταξιδιώτες — για όλους όσοι έχουν ανάγκη τη βοήθεια του Θεού», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η προσευχή για τον πλησίον γίνεται ιδιαίτερα σημαντική σε στιγμές πνευματικής αδυναμίας. Όταν η πίστη κάποιου εξασθενεί και η ψυχή του «παραλύει από την αμαρτία», η υποστήριξη και η προσευχή των άλλων μπορεί να του δώσει ξανά ελπίδα και δύναμη.

Αναφερόμενος στην ασθένεια και τον ανθρώπινο πόνο, ο Πατριάρχης Δανιήλ σημείωσε ότι πολλές φορές μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για πνευματική μεταστροφή. Τόνισε επίσης ότι ο Χριστός θεραπεύει τον άνθρωπο με λεπτότητα και χωρίς καταδίκη, σεβόμενος την αξιοπρέπειά του.

Κλείνοντας το κήρυγμά του, κάλεσε τους πιστούς, πέρα από την προσευχή, τη νηστεία, τη μετάνοια και την εξομολόγηση, να καλλιεργούν την έμπρακτη αγάπη: να βοηθούν τους ασθενείς και όλους όσοι βρίσκονται σε ανάγκη.