Την 1η Δεκεμβρίου, στο φιλιππινέζικο νησί Tubabao, με την ευλογία του Μητροπολίτη Παύλου της Μανίλα και του Ανόι, ο γραμματέας της φιλιππινέζικης-Βιετναμέζικης Μητρόπολης, Ιερομόναχος Κορνήλιος (Molev), αφιέρωσε τον θεμέλιο λίθο της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη της Σαγκάης υπό κατασκευή.

Μετά την υπηρεσία προσευχής, πραγματοποιήθηκε τελετή ανύψωσης κρατικών Σημαιών και κατάθεση στεφάνου στη μνήμη των ρωσική πρόσφυγες που βρήκαν καταφύγιο στο νησί. Υπάρχει ένα μνημείο μνημείου στο κεντρικό τμήμα του Tubabao. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Πρέσβης Έκτακτος και πληρεξούσιος της Ρωσική Ομοσπονδία στη Δημοκρατία των Φιλιππίνων μ. Παβλόφ, ανώτερος Πρόξενος Γ. Παβλόφ, Πρώτος Γραμματέας της Πρεσβείας Ν.Οβσιαννίκοφ, Δήμαρχος του Δήμου Giuan Annalisa Gonzalez Kwan, αντιδήμαρχος V. Kabakaba-Ramirez, Ιερομόναχος Κορνήλιος (Molev), υπάλληλοι του Γραφείου του Δημάρχου, άλλοι αξιωματούχοι, κάτοικοι και επισκέπτες του Tubabao.

Έξι χιλιάδες ρωσική πρόσφυγες που μετανάστευσαν από τη Ρωσία στη Σαγκάη μετά το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο νησί Τουμπαμπάο το 1949-1951. Τότε ο Άγιος Ιωάννης της Σαγκάης έγινε ο πνευματικός μέντορας της κοινότητας. Οι Φιλιππινέζοι έδωσαν ένα θερμό καλωσόρισμα και υποστήριξη στους πρόσφυγες, οι οποίοι με τη σειρά τους συνέβαλαν σημαντικά στη ζωή του τοπικού πληθυσμού. Η μνήμη τους εξακολουθεί να τιμάται εδώ. Στην φιλόξενη ομιλία της, η Δήμαρχος Annalisa G.Kwan είπε ότι ένας φοιτητής ρωσική μετανάστης της δίδαξε τα βασικά του μπαλέτου. Το 1949, περίπου 5.000 Ρωσική από την Κίνα έζησε στο νησί των Φιλιππίνων Τουμπαμπάο στο στρατόπεδο της Διεθνούς Οργάνωσης προσφύγων. Το νησί βρισκόταν στο μονοπάτι των εποχιακών τυφώνων που σαρώνουν αυτόν τον τομέα του Ειρηνικού Ωκεανού. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των 27 μηνών της ύπαρξης του στρατοπέδου, απειλήθηκε μόνο μία φορά από έναν τυφώνα, αλλά ακόμα και τότε άλλαξε πορεία και παρακάμπτει το νησί. Όταν ένας ρωσική ανέφερε το φόβο του τυφώνες στους Φιλιππινέζους, είπαν ότι δεν υπήρχε λόγος να ανησυχείτε, γιατί "άγιος άνθρωπος σας ευλογεί στρατόπεδο σας κάθε βράδυ και από τις τέσσερις πλευρές." Όταν το στρατόπεδο εκκενώθηκε, ένας τρομερός τυφώνας έπληξε το νησί και κατέστρεψε εντελώς όλα τα κτίρια.

Η Ρωσική όχι μόνο επέζησε στο νησί, αλλά ήταν επίσης σε θέση να το αφήσει χάρη στον Άγιο, ο οποίος ο ίδιος πήγε στην Ουάσιγκτον και εξασφάλισε ότι οι αμερικανικοί νόμοι τροποποιήθηκαν και το μεγαλύτερο μέρος του στρατοπέδου, περίπου 3 χιλιάδες άνθρωποι, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, και τα υπόλοιπα στην Αυστραλία.

Το 1951, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης διορίστηκε Υπουργός στο ποίμνιο της Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στο εξωτερικό στη Δυτική Ευρώπη και την Αφρική με τον τίτλο "Βρυξέλλες και Δυτική Ευρώπη" και με έδρα στο Παρίσι.

Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1966, την ημέρα της γιορτής του Αποστόλου Ιούδα, κατά τη διάρκεια μιας αρχιεπισκοπικής επίσκεψης στην πόλη του Σιάτλ με τη θαυματουργή εικόνα της Μητέρας του Θεού της ρίζας Κουρσκ, σε ηλικία 71 ετών. Υπηρέτησε τη Θεία Λειτουργία και παρέμεινε στο βωμό μόνος με την εικόνα για άλλες τρεις ώρες.στη συνέχεια, αφού επισκέφθηκε τα πνευματικά παιδιά κοντά στον καθεδρικό ναό με τη θαυματουργή εικόνα, προχώρησε στην αίθουσα του εκκλησιαστικού σπιτιού όπου έμεινε.

Ο άγιος θάφτηκε σε τάφο κάτω από τον καθεδρικό ναό που χτίστηκε από αυτόν. Σύντομα άρχισαν να συμβαίνουν θαύματα θεραπείας και βοήθειας στις καθημερινές υποθέσεις. Ο χρόνος έχει δείξει με πολλές αποδείξεις ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Θαυματουργός είναι ο γρήγορος βοηθός όλων όσων υπάρχουν σε προβλήματα, ασθένειες και θλιβερές καταστάσεις.

Το 1994, μια ειδική επιτροπή για την δοξασία της Βλάντυκα βρήκε τα λείψανά του άφθαρτα και στις 2 Ιουλίου 1994 η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας κανόνισε τον Άγιο Ιωάννη (Μαξιμόβιτς) της Σαγκάης και του Σαν Φρανσίσκο ως θαυματουργό. Η εκκλησιαστική του δοξασία στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία πραγματοποιήθηκε με την απόφαση της Συνόδου των Επισκόπων της 24ης Ιουνίου 2008.