Στις 9 Οκτωβρίου, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την ημέρα της δοξασίας του Αγίου Τίχωνα (Μπελαβίν), του Προκαθήμενου που την οδήγησε στα χρόνια των επαναστατικών αναταραχών και των διωγμών. Η ζωή του έγινε παράδειγμα πιστότητας στον Χριστό, ποιμαντικού θάρρους και αγάπης για τους ανθρώπους.
Ο μελλοντικός πατριάρχης, Βασίλι Ιβάνοβιτς Μπελάβιν, γεννήθηκε το 1865 στην οικογένεια ενός ιερέα στην επαρχία Πσκοφ. Αφού έλαβε την εκπαίδευσή του στο Θεολογικό Σεμινάριο του Πσκοφ και στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης, επέστρεψε στο σεμινάριο της πατρίδας του ως δάσκαλος. Η καλοσύνη, η σεμνότητα και η ανταπόκρισή του του απέδωσαν την αγάπη των συντρόφων και των μαθητών του. Πίσω στην ακαδημία, οι φίλοι του τον αποκαλούσαν "Πατριάρχη", χωρίς να υποθέτουν ότι αυτό το ψευδώνυμο θα αποδειχθεί προφητικό.
Το 1891, ο Βασίλι πήρε μοναστικούς όρκους με το όνομα Τίχωνα προς τιμήν του Αγίου Τίχωνα του Ζαντόνσκ και το 1897 χειροτονήθηκε Επίσκοπος του Λούμπλιν. Στη συνέχεια, η Αρχιεπισκοπική του διακονία πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Αμερική, στο Γιαροσλάβλ και στη Βίλνα. Επισκέφτηκε απομακρυσμένες ενορίες, φρόντισε για την κατασκευή εκκλησιών και πνευματικής διαφώτισης και ένωσε Ορθόδοξους Χριστιανούς διαφορετικών εθνών. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, υποστήριξε τους τραυματίες, επισκέφθηκε τα αναρρωτήρια και χώρισε τους στρατιώτες.
Τον Νοέμβριο του 1917, μετά την αποκατάσταση του Πατριαρχείου, ο Μητροπολίτης Τίχων εξελέγη στον Πατριαρχικό Θρόνο. Υπηρέτησε κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο τραγικές περιόδους της ρωσική ιστορία. Εν μέσω βίας, καταστροφής εκκλησιών και διωγμού του κλήρου, κάλεσε τους πιστούς να μετανοήσουν, να προσευχηθούν και να διατηρήσουν την ενότητα της εκκλησίας. Υπερασπιζόμενος την εκκλησία, ο Άγιος προειδοποίησε τους ανθρώπους ενάντια στο μίσος και την εκδίκηση.
Κατά τη διάρκεια του λιμού, ο Πατριάρχης ευλόγησε τη δωρεά εκκλησιαστικών τιμαλφών που δεν χρησιμοποιήθηκαν για λατρεία, αλλά αντιτάχθηκαν στη βίαιη κατάσχεση ιερών. Φυλακίστηκε το 1922-1923. Οι δοκιμές και οι απειλές δεν τον έσπασαν: μετά την απελευθέρωσή του, ο Άγιος συνέχισε να εκτελεί θεϊκές υπηρεσίες, να δέχεται ανθρώπους και να ενισχύει το κοπάδι του. Η έννοια της ανιδιοτελούς υπηρεσίας του εκφράζεται με τα λόγια: "είθε το όνομά μου να χαθεί στην ιστορία, αν μόνο η Εκκλησία θα ωφεληθεί".
Στις 7 Απριλίου 1925, στην εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο Πατριάρχης Τύχων αναχώρησε στον Κύριο. Στις 9 Οκτωβρίου 1989, το Συμβούλιο Επισκόπων της Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον δοξάστηκε ως άγιος. Τα λείψανα του Αγίου αναπαύονται στον Μεγάλο Καθεδρικό Ναό της Μονής Donskoy στη Μόσχα.
Τιμώντας τη μνήμη του Αγίου Τίχωνα, στραφούμε στο πνευματικό του παράδειγμα: να διατηρήσουμε την πίστη, να υπηρετήσουμε τους άλλους και ακόμη και σε σοβαρές δοκιμασίες να ξεπεράσουμε το κακό με το καλό.