Στις 8 Οκτωβρίου, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την ανάπαυση του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ, ιδρυτή της Μονής Τριάδας, ενός μεγάλου ασκητή και πνευματικού μέντορα του ρωσικού λαού.
Ο μελλοντικός Άγιος, Βαρθολομαίος, γεννήθηκε στην οικογένεια των ευσεβών Ροστόφ μποϊάρων Κιρίλ και Μαρία. Από την παιδική ηλικία, φιλοδοξούσε στην προσευχή και τη γνώση του λόγου του Θεού, αλλά η εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής ήταν δύσκολη γι ' αυτόν. Σύμφωνα με τη ζωή, μια μέρα το αγόρι συναντήθηκε με έναν παλαιότερο μοναχό, ο οποίος προσευχήθηκε γι ' αυτόν και τον ευλόγησε. Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο Βαρθολομαίος απέκτησε την ικανότητα να κατανοεί τις διδασκαλίες των βιβλίων και έγινε ακόμη πιο πρόθυμος να αφιερωθεί στον Θεό.
Μετά το θάνατο των γονιών του, αυτός και ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέφαν αποσύρθηκαν στο δάσος κοντά στο Ραντόνεζ. Οι αδελφοί έχτισαν ένα κελί και μια μικρή εκκλησία στο όνομα της Αγίας Τριάδας. Αυτή ήταν η αρχή του μοναστηριού, το οποίο αργότερα έγινε η Τριάδα-Σεργίου Λαύρα. Έχοντας πάρει μοναστικούς όρκους με το όνομα Σέργιος, ο ασκητής έζησε στη μοναξιά για κάποιο χρονικό διάστημα, υπομένοντας κακουχίες και ενισχύοντας τον εαυτό του με προσευχή.
Σταδιακά, οι μοναχοί άρχισαν να συγκεντρώνονται γύρω του. Κατόπιν αιτήματος των αδελφών, ο μοναχός πήρε ιερές εντολές και έγινε ηγούμενος. Πάνω απ ' όλα, δίδαξε με το δικό του παράδειγμα: έχτισε κελιά, μετέφερε νερό, εργάστηκε για τις ανάγκες του μοναστηριού και βοήθησε τους ασθενείς. Ακόμη και σε ακραία φτώχεια, οι αδελφοί έμαθαν να διατηρούν αμοιβαία αγάπη, να δέχονται ξένους και να μοιράζονται με όσους έχουν ανάγκη.
Άνθρωποι διαφορετικών τάξεων ήρθαν στον Άγιο Σέργιο για συμβουλές και παρηγοριά. Συμφιλίωσε τους αντιμαχόμενους πρίγκιπες, ζήτησε ενότητα και ενίσχυσε την πίστη των συγχρόνων του. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, πριν από τη μάχη του Κουλίκοβο, ο Άγιος ευλόγησε τον Πρίγκιπα Δημήτρη Ντόνσκο για την υπεράσπιση της πατρίδας.
Η ζωή λέει για θαύματα που έγιναν μέσω των προσευχών ενός ασκητή και για την εμφάνιση της Υπεραγίας Θεοτόκου σε αυτόν με τους Αποστόλους Πέτρο και Ιωάννη. Η μητέρα του Θεού υποσχέθηκε την προστασία της στο μοναστήρι και τους κατοίκους του.
Προβλέποντας την προσέγγιση του θανάτου του, ο μοναχός παρέδωσε τη διαχείριση του μοναστηριού στον μαθητή του Νίκωνα. Στην τελευταία του προτροπή, κληροδότησε στους αδελφούς να διατηρήσουν σταθερά την ορθόδοξη πίστη, την ενότητα του νου, την πνευματική και σωματική καθαρότητα, την ανυπόληπτη αγάπη και την ταπεινοφροσύνη. Έχοντας λάβει την κοινωνία των Αγίων Μυστηρίων του Χριστού, ο Άγιος αναχώρησε ειρηνικά στον Κύριο στις 25 Σεπτεμβρίου 1392, σύμφωνα με το ημερολόγιο της εκκλησίας. Η μνήμη της ανάπαυσης του γιορτάζεται στις 8 Οκτωβρίου με το νέο στυλ.
Οι μαθητές και οι οπαδοί του ίδρυσαν πολλά μοναστήρια, συνεχίζοντας το έργο του για τον πνευματικό διαφωτισμό της Ρωσίας. Οι άνθρωποι αποκαλούν με αγάπη τον Άγιο Σέργιο τον ηγούμενο της ρωσική γη. Η ζωή του μας θυμίζει τη δύναμη της προσευχής, της υπηρεσίας προς τους άλλους και ότι ο δρόμος προς τη Χριστιανική Ενότητα αρχίζει με ταπεινότητα και αγάπη.
Αιδεσιμότατε Πάτερ Σέργιε, προσευχηθείτε στον Θεό για μας!