Ο Αιδεσιμότατος Σαμψών ο προσκυνητής είναι ένα παράδειγμα αληθινής χριστιανικής φιλανθρωπίας, ζωντανής και αποτελεσματικής αγάπης για τους ανθρώπους, φτάνοντας στο σημείο της πλήρους αυταπάρνησης.
Ο Άγιος Σαμψών γεννήθηκε στη Ρώμη σε μια πλούσια και ευγενή οικογένεια. Έλαβε καλή εκπαίδευση, ειδικά μελέτησε διεξοδικά την τέχνη της ιατρικής και την χρησιμοποίησε για να θεραπεύσει τους φτωχούς και τους φτωχούς δωρεάν. Συνειδητοποιώντας ότι τα έργα φιλανθρωπίας μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τη χριστιανική εκπαίδευση της ψυχής, ο Αιδεσιμότατος Σαμψών μελέτησε επιμελώς τις Αγίες Γραφές και προσευχήθηκε πολύ.
Μετά το θάνατο των γονιών του, ο Άγιος Σαμψών μοίρασε όλα τα κτήματα που του άφησαν κληρονομικά, εκπληρώνοντας στην πράξη τις συμβουλές για την τελειότητα που έδωσε ο Σωτήρας στον πλούσιο νεαρό (Mt.19,21). Ο μοναχός επέλεξε έναν ασκητικό τρόπο ζωής, απελευθέρωσε όλους τους σκλάβους του και, επιθυμώντας να αποκτήσει έναν πνευματικό θησαυρό για τον εαυτό του, ξεκίνησε στην έρημο με την πρόθεση να οδηγήσει μια αυστηρή ασκητική ζωή. Με την Πρόνοια του Θεού, ο Άγιος Σαμψών έφτασε στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ εγκαταστάθηκε σε ένα μικρό σπίτι και άρχισε να δέχεται προσκυνητές, τους άρρωστους και τους φτωχούς, και τους υπηρέτησε με ζήλο. Ο μοναχός αντιμετώπισε τους ανθρώπους με αγάπη, έκανε έργα ελέους και αυτό έγινε μια βαθιά ανάγκη γι ' αυτόν. Ο Κύριος δόξασε τον άγιο του. Έτσι συνέβη ότι ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α (527-565) αρρώστησε σοβαρά. Αφού δεν έλαβε καμία ανακούφιση από τη βοήθεια των πιο επιδέξιων δικαστικών γιατρών, ο αυτοκράτορας άρχισε να προσεύχεται θερμά στον Θεό. Σύντομα, ο Ιουστινιανός είδε σε ένα όνειρο έναν άνθρωπο για τον οποίο του είπαν ότι θα μπορούσε να θεραπεύσει τον αυτοκράτορα. Οι υπηρέτες του αυτοκράτορα έψαξαν σε όλη την Κωνσταντινούπολη αναζητώντας αυτόν τον γιατρό και τελικά ο μοναχός Σαμψών βρέθηκε και μεταφέρθηκε στο παλάτι. Με ένα άγγιγμα του χεριού του στο πονεμένο σημείο, ο Άγιος θεράπευσε τον Ιουστινιανό. Ο ευγνώμων αυτοκράτορας άρχισε να του προσφέρει πολύ χρυσό και ασήμι. Αλλά ο μοναχός αρνήθηκε τα δώρα και σε αντάλλαγμα ζήτησε από τον αυτοκράτορα να χτίσει ένα νοσοκομείο και ένα νοσοκομείο. Ο αυτοκράτορας συμμορφώθηκε πρόθυμα με αυτό το αίτημα και μάλιστα ανέθεσε κτήματα σε αυτά τα ιδρύματα για τη συντήρησή τους. Ο Αιδεσιμότατος Σάμσον συνέχισε τη διακονία του μέχρι πολύ μεγάλη ηλικία. Ο θάνατός του (περίπου 530) ήταν ανώδυνος και ειρηνικός και το σώμα του Αγίου θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Μάρτυρα Μόκι (+περίπου 295).
Ο Κύριος δόξασε τον άγιο του μετά το θάνατό του με το δώρο των θαυμάτων. Μια μέρα, όταν έγινε μεγάλη πυρκαγιά στην Κωνσταντινούπολη, οι φλόγες έφτασαν στον ξενώνα του Αγίου Σαμψών. Ωστόσο, το κτίριο παρέμεινε άθικτο, επειδή μέσα από τις προσευχές του μοναχού, άρχισε ξαφνικά να πέφτει έντονη βροχή. Ένας συγκεκριμένος αυλικός που ονομάζεται Θεοδωρέτ, έχοντας σκοντάψει, έλαβε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, έτσι ώστε όχι μόνο δεν μπορούσε να περπατήσει, αλλά έχασε ακόμη και τον ύπνο και την όρεξη από σοβαρή ταλαιπωρία. Ο ασθενής άρχισε να προσεύχεται θερμά στον Άγιο Σαμψών και τρεις μέρες αργότερα έλαβε θαυματουργή θεραπεία: ο ίδιος ο μοναχός του εμφανίστηκε, άγγιξε το τραυματισμένο πόδι του και είπε στον Θεοδώρητο: "Σήκω, γιατί δεν θα είσαι πια άρρωστος".
Ακόμη και μετά το θάνατό του, ο μοναχός δεν άφησε το Νοσοκομείο του. Όταν ο επικεφαλής του ξενώνα, κάποιος Ενέσιος, άρχισε να επιτρέπει αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ο ίδιος ο μοναχός Σαμψών εμφανίστηκε σε αυτόν και άρχισε να τον κατηγορεί απειλητικά για την αμέλειά του. Η νουθεσία λειτούργησε και σύντομα ο Ενέσιος αναμορφώθηκε.