Ο Άγιος Βασίλειος, ο Θαυματουργός της Μόσχας, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1468 στη βεράντα της εκκλησίας Elokhovsky κοντά στη Μόσχα προς τιμήν της εικόνας του Βλαντιμίρ της Παναγίας. Οι γονείς του ήταν απλοί και έστειλαν τον γιο τους να μελετήσει το επάγγελμα του υποδηματοποιού. Κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας του ευλογημένου, ο δάσκαλός του έπρεπε να παρακολουθήσει μια καταπληκτική περίπτωση όταν συνειδητοποίησε ότι ο μαθητής του ήταν ένα εξαιρετικό άτομο. Ένας έμπορος έφερε ψωμί στη Μόσχα με φορτηγίδες και πήγε στο εργαστήριο για να παραγγείλει μπότες, ζητώντας να τις φτιάξει έτσι ώστε να μην γκρεμιστούν σε ένα χρόνο. Ο ευλογημένος Βασίλειος έριξε δάκρυα:"θα σε κάνουμε έτσι ώστε να μην τα φθείρεις". Στην απορημένη ερώτηση του πλοιάρχου, ο μαθητής εξήγησε ότι ο πελάτης δεν θα έβαζε τις μπότες του, σύντομα θα πέθαινε. Λίγες μέρες αργότερα, η προφητεία έγινε πραγματικότητα.
Σε ηλικία 16 ετών, ο Άγιος ήρθε στη Μόσχα και άρχισε το ακανθώδες κατόρθωμα της ανοησίας. Στην καυτή καλοκαιρινή ζέστη και το τσουχτερό κρύο, περπάτησε γυμνός και ξυπόλητος στους δρόμους της Μόσχας. Οι ενέργειές του ήταν περίεργες: θα χτυπήσει πάνω από ένα δίσκο με ρολά ή θα χύσει μια κανάτα κουάς. Οι θυμωμένοι έμποροι χτύπησαν τον ευλογημένο, αλλά δέχτηκε με χαρά τους ξυλοδαρμούς και ευχαρίστησε τον Θεό γι ' αυτούς. Και στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι τα ρολά ήταν κακώς ψημένα, η φούσκα μαγειρεύτηκε ασυνήθιστα. Η λατρεία του Ευλογημένου Βασιλείου αυξήθηκε γρήγορα: αναγνωρίστηκε ως ανόητος, άνθρωπος του Θεού, καταγγέλλων της αδικίας.
Ένας έμπορος σχεδίαζε να χτίσει μια πέτρινη εκκλησία στην Πορόβκα στη Μόσχα, αλλά οι καμάρες της κατέρρευσαν τρεις φορές. Ο έμπορος στράφηκε στον ευλογημένο για συμβουλές και τον έστειλε στο Κίεβο: "βρείτε τον φτωχό Ιωάννη εκεί, θα σας δώσει συμβουλές για το πώς να ολοκληρώσετε την εκκλησία". Φτάνοντας στο Κίεβο, ο έμπορος βρήκε τον Ιωάννη, ο οποίος καθόταν σε μια φτωχή καλύβα και λικνίζοντας ένα άδειο λίκνο. "Ποιος κουνάς;"Τι είναι;" ρώτησε ο έμπορος. "Αγαπητή μητέρα, πληρώνω ένα απλήρωτο χρέος για τη γέννηση και την ανατροφή". Μόνο τότε ο έμπορος θυμήθηκε τη μητέρα του, την οποία είχε διώξει από το σπίτι, και του έγινε σαφές γιατί δεν μπορούσε να τελειώσει την κατασκευή της εκκλησίας. Επιστρέφοντας στη Μόσχα, έφερε τη μητέρα του στο σπίτι, ζήτησε τη συγχώρεσή της και ολοκλήρωσε την εκκλησία.
Με το κήρυγμα του ελέους, ο ευλογημένος βοήθησε πάνω απ ' όλα εκείνους που ντρεπόταν να ικετεύσουν, και όμως χρειαζόταν βοήθεια περισσότερο από άλλους. Υπήρξε μια περίπτωση όταν έδωσε πλούσια βασιλικά δώρα σε έναν ξένο έμπορο, ο οποίος έμεινε χωρίς τα πάντα και, αν και δεν είχε φάει για τρεις ημέρες, δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια επειδή φορούσε καλά ρούχα.
Ο ευλογημένος καταδίκασε αυστηρά εκείνους που έδωσαν ελεημοσύνη για εγωιστικούς σκοπούς, όχι από συμπόνια για φτώχεια και ατυχία, αλλά ελπίζοντας να προσελκύσουν την ευλογία του Θεού στις πράξεις τους με έναν εύκολο τρόπο. Μια μέρα, ο ευλογημένος είδε έναν δαίμονα που πήρε τη μορφή ζητιάνου. Κάθισε στην Πύλη Prechistensky και παρείχε άμεση βοήθεια σε όλους όσους έδωσαν ελεημοσύνη. Ο ευλογημένος αποκρυπτογράφησε την πονηρή μυθοπλασία και έδιωξε τον δαίμονα. Για να σώσει τους γείτονές του, Ο ευλογημένος Βασίλειος επισκέφθηκε επίσης ταβέρνες, όπου προσπάθησε να δει τον κόκκο της καλοσύνης ακόμη και στους πιο υποβαθμισμένους ανθρώπους, να τους ενισχύσει με αγάπη, να τους ενθαρρύνει. Πολλοί παρατήρησαν ότι όταν ο ευλογημένος πέρασε από ένα σπίτι όπου οι άνθρωποι διασκέδαζαν πολύ και έπιναν, αγκάλιασε τις γωνίες αυτού του σπιτιού με δάκρυα. Ο ανόητος ρωτήθηκε τι σήμαινε αυτό και απάντησε: "Οι πένθιμοι άγγελοι στέκονται έξω από το σπίτι και θρηνούν τις αμαρτίες των ανθρώπων και τους παρακάλεσα με δάκρυα να προσευχηθούν στον Κύριο για τη μετατροπή των αμαρτωλών".
Έχοντας καθαρίσει την ψυχή του με μεγάλες πράξεις και προσευχή, Ο ευλογημένος έλαβε επίσης το δώρο της πρόβλεψης του μέλλοντος. Το 1547, προέβλεψε τη μεγάλη φωτιά της Μόσχας.έσβησε τη φωτιά στο Νοβγκόροντ με προσευχή. κάποτε επέπληξε τον Τσάρο Ιβάν τον τρομερό επειδή ήταν απασχολημένος με την κατασκευή ενός παλατιού στο Βόρομπιοβι Γκόρι κατά τη διάρκεια των Θείων Λειτουργιών.
Ο ευλογημένος Βασίλειος πέθανε στις 2 Αυγούστου 1557. Ο Άγιος Μακάριος της Μόσχας, Μητροπολίτης Μόσχας, πραγματοποίησε την ταφή του αγίου με το Συμβούλιο του κλήρου. Το σώμα του θάφτηκε στην Εκκλησία της Τριάδας, στην τάφρο όπου χτίστηκε ο Καθεδρικός Ναός του Πορόβσκι το 1554 στη μνήμη της κατάκτησης του Καζάν. Ο ευλογημένος Βασίλειος δοξάστηκε από το Συμβούλιο στις 2 Αυγούστου 1588, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Ιώβ.
Χαρακτηριστικές λεπτομέρειες έχουν διατηρηθεί στην περιγραφή της εμφάνισης του αγίου: "είναι εντελώς γυμνός, με ένα ραβδί στο χέρι". Η λατρεία του Ευλογημένου Βασιλείου ήταν πάντα τόσο ισχυρή που η Εκκλησία της Τριάδας και η συνημμένη Εκκλησία της μεσολάβησης εξακολουθούν να ονομάζονται Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βασιλείου.
Οι αλυσίδες του Αγίου φυλάσσονται στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας.