Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, η Αντζελίνα ανήκε στην οικογένεια Τσερνόεβιτς – ήταν κόρη του Αντρέι, με το παρατσούκλι Αρβανίτ ο γενναίος, και ανιψιά του Βοεβόδα Ιβάν Μπέη, ηγεμόνα του Μαυροβουνίου το 1465-1496. Όταν ο αδελφός της προφανώς δεν ήταν πλέον ζωντανός, ο Ιβάν την παντρεύτηκε με τον σέρβο δεσπότη Στέφανο τον τυφλό Μπράνκοβιτς. Όπως και οι περισσότεροι γάμοι κυβερνώντων προσώπων, αυτός πιθανότατα συνήφθη για πολιτικούς λόγους, γεγονός που καθιστά την ιερότητα που έλαμψε σε όλη την οικογένεια ακόμη πιο αξιοσημείωτη.
Η ζωή του Σέρβου δεσπότη Στέφαν Μπράνκοβιτς και της οικογένειάς του ήταν γεμάτη από αντιξοότητες και προβλήματα. Ο Στέφαν και η Αντζελίνα ζούσαν με αγάπη και αρμονία και είχαν δύο γιους, τον Τζορτζ και τον Τζον, και δύο κόρες, τη Μάρα και τη Μίλικα. Η οικογένεια πέρασε περίπου δέκα χρόνια κρυμμένη από την τουρκική σφαγή στην ιταλική περιοχή της Φουρλανίας. Εδώ ο Άγιος Στέφανος, μαζί με την αδελφή του Καταρίνα, αγόρασαν το κάστρο του Βελιγραδίου, όπου αναπαύθηκε.
Χήρα το 1476, η Αντζελίνα έζησε και μεγάλωσε τα παιδιά της σε δύσκολες συνθήκες. Ο Ούγγρος βασιλιάς Ματθαίος Κορβίνος τους παραχώρησε εδάφη στο Σίρμιο που κάποτε ανήκαν στον παππού του Στέφαν Βουκ Μπράνκοβιτς και το 1486 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κουπίνοβο, όπου μετέφεραν τα λείψανα του Δεσπότη Στέφαν. Εδώ ιδρύθηκε η εκκλησία του Αγίου Λουκά του Αποστόλου, όπου αρχικά φυλάσσονταν αυτά τα λείψανα, τα οποία έκαναν πολλά θαύματα. Ο κυβερνήτης του Σίρμιου ήταν ο πρώτος μεγαλύτερος γιος της Αντζελίνας Γιώργος, ο οποίος κατέβηκε από το θρόνο το 1497, πήρε όρκους με το όνομα Μαξίμ και πέτυχε αγιότητα (+ 1516), και στη συνέχεια ο νεότερος γιος της– ο Άγιος δεσπότης Ιωάννης (+ 1502).
Η Αγία Αντζελίνα πήρε το πέπλο γύρω στο 1509, ή ίσως νωρίτερα, κατά την άφιξή της στο Σρεμ. Το 1512-1516, αφού επέστρεψε από τη Βλαχία, ίδρυσε ένα μοναστήρι κοντά στην εκκλησία του Κάντλεμας που είχε χτίσει.
Το 1509, έστειλε τον εξομολογητή της Ευγένιο στον ρωσική Μεγάλο Δούκα Βασίλι Γ ' με ένα συγκινητικό αίτημα για βοήθεια: "η δύναμή μας πέφτει τώρα και η δύναμή σας αυξάνεται. Πάρτε πάνω σας τη φροντίδα και τη φροντίδα μας για τους ιερούς ναούς και τα μοναστήρια που δημιούργησαν οι ευσεβείς πρόγονοί σας και οι δικοί μου". Στην αίτησή της, μίλησε για την επιθυμία της να χτίσει μια εκκλησία όπου σκόπευε να θάψει τα λείψανα του συζύγου της Στέφανου και του γιου της Ιωάννη. Το μέρος για την εκκλησία είχε ήδη αγοραστεί για 100 δουκάτα. Η ρωσική πρίγκιπας απάντησε στο αίτημά της, εκτός από την εκκλησία, χτίστηκαν επίσης κελιά για μοναχές και εμφανίστηκε το μοναστήρι Krushedol, στο οποίο η Αγία Αντζελίνα έγινε Ηγουμένη και όπου πέρασε τις τελευταίες της μέρες στην προσευχή πάνω από τα λείψανα του συζύγου και των γιων της.
Πέθανε το 1520.
Η υπηρεσία της Αγίας Αντζελίνας μιλά για την πραγματικά αρρενωπή της δύναμη, το απεριόριστο έλεος, την υπομονή και τη σοφία, την οικογενειακή αφοσίωση και τη μητρική θυσία. Για χρόνια έπρεπε να ζήσει σε μια ξένη γη, χωρίς αγαπημένα πρόσωπα, είχε τη δύσκολη μοίρα να επιβιώσει όχι μόνο από τον σύζυγό της, αλλά και από όλα τα παιδιά και αρκετές φορές να φέρει προσεκτικά τα ιερά τους λείψανα.
Η μητέρα Αντζελίνα έγινε τελικά ένας από τους πιο σεβαστούς Σέρβους Αγίους. Τα λείψανα της, μαζί με τα λείψανα της Αγίας της οικογένειας, θάφτηκαν στο μοναστήρι Κρουσέδολ και παρέμειναν εκεί μέχρι το 1716, όταν το μοναστήρι καταλήφθηκε από τους Τούρκους κατά την υποχώρηση από το Βαραδίν. Μεταξύ των λειψάνων που σώζονται μέχρι σήμερα, διατηρείται το χέρι της μητέρας Αντζελίνα. Η δόξα της Μονής Krushedol γιορτάζεται την ημέρα μνήμης της σεβάσμιας μητέρας Angelina.
Ένα κομμάτι των λειψάνων της διατηρήθηκε επίσης στο μοναστήρι του χωριού Hopovo, όπου, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, οι κάτοικοι της Ρωσική Μονή Lesninsky Holy Mother of God βρήκαν καταφύγιο. Φεύγοντας από τη Γιουγκοσλαβία για τη Γαλλία, οι καλόγριες πήραν μαζί τους αυτό το σωματίδιο.
Στην εικόνα του Αγίου Πέτρου. Η Αντζελίνα απεικονίζεται σε μια μοναστική ρόμπα, κρατώντας ένα βιβλίο στο ένα χέρι και ένα κομπολόι ή ένα σταυρό στο άλλο. Το πρόσωπό της απεικονίζεται σε όλες τις εικόνες της Αγίας Οικογένειας Μπράνκοβιτς, καθώς και μεταξύ των δώδεκα πιο σεβαστών εθνικών αγίων της Σερβίας. Μπορεί να δει στην καθεδρική εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Βελιγράδι, στο Πατριαρχείο Πετσέ στο Κοσσυφοπέδιο, στη σερβική Μονή Χιλαντάρ στο Άγιο Όρος και σε άλλους ναούς.
Στη Βοϊβοντίνα, στο χωριό Κουπίνοβο, δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Λουκά, υπήρχε μια εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Αντζελίνα μέχρι το 1930.