Ο μάρτυρας Ανδρέας Στρατελάτης ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής υπό τον αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Συρία, ο Άγιος Ανδρέας έλαβε τον τίτλο του "στρατηλάτη", δηλαδή του αρχηγού. Επιλέγοντας ένα μικρό απόσπασμα, Ο Άγιος Ανδρέας βάδισε εναντίον του εχθρού. Οι στρατιώτες του ήταν ειδωλολάτρες και ο ίδιος δεν είχε ακόμη βαφτιστεί, αλλά πίστευε στον Χριστό. Πριν από τη μάχη, ο Άγιος Ανδρέας έπεισε τους στρατιώτες ότι οι ειδωλολατρικοί θεοί ήταν δαίμονες και τους κήρυξε τον αληθινό Θεό. Με πίστη στη βοήθεια του Θεού, ένα μικρό απόσπασμα στρατιωτών έβαλε σε φυγή έναν μεγάλο στρατό Περσών.
Όταν ο Άγιος Ανδρέας επέστρεψε νικητής από την εκστρατεία του, πολλοί άρχισαν να ζηλεύουν τη φήμη του και ενημέρωσαν τον κυβερνήτη της Αντιόχειας ότι ο άγιος ήταν Χριστιανός που είχε μετατρέψει τους υφισταμένους του στον Χριστό. Ο άγιος, που κλήθηκε σε δίκη, ομολόγησε τον Χριστό, για τον οποίο βασανίστηκε. Οι στρατιώτες που ήταν μαζί του σταυρώθηκαν σε δέντρα, αλλά κανένας από αυτούς δεν αρνήθηκε τον Χριστό.
Τότε ο αυτοκράτορας, φοβούμενος την αγανάκτηση του στρατού, απελευθέρωσε τον Άγιο Ανδρέα και τη συνοδεία του, αλλά διέταξε κρυφά να εκτελεστούν ξεχωριστά με κάποιο πρόσχημα. Αφού απελευθερώθηκε, ο Άγιος, μαζί με τους στρατιώτες του, ήρθαν στην Ταρσό, όπου βαφτίστηκαν και στη συνέχεια θανατώθηκαν στο φαράγγι του Ταύρου. Πριν από το θάνατό του, ο Άγιος Ανδρέας προσευχήθηκε για όλους εκείνους που θα τιμούσαν τη μνήμη τους και ζήτησε από τον Κύριο να στείλει στους ανθρώπους μια θεραπευτική πηγή στον τόπο όπου θα χυθεί το αίμα τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της προσευχής, οι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν με σπαθί. Και την ίδια στιγμή, μια πηγή έρεε από το έδαφος.
Οι επίσκοποι Πέτρος και Νον, που βάφτισαν τους στρατιώτες, μαζί με έναν κληρικό έθαψαν τα σώματα των μαρτύρων. Ένας από τους κληρικούς, που υπέφερε από κακό πνεύμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, έπινε από την άνοιξη και θεραπεύτηκε αμέσως. Η είδηση αυτή εξαπλώθηκε στους γύρω κατοίκους, και άρχισαν να έρχονται στην άνοιξη και, μέσω των προσευχών του Αγίου Ανδρέα και των 2.593 μαρτύρων, έλαβαν ευγενική βοήθεια από τον Θεό.
Το μαρτύριο των Αγίων ακολούθησε γύρω στο 302.