Με ιδιαίτερη κατάνυξη και ευρεία συμμετοχή των πιστών γιορτάστηκε στη Βουλγαρία η μνήμη του Αγίου Νικολάου του Μυροβλύτη, ενός από τους πλέον αγαπητούς αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στον ομώνυμο ναό της Σόφιας τελέστηκε πανηγυρική θεία λειτουργία, την οποία προεξήρχε ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Δανιήλ, σύμφωνα με το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων ΒΤΑ.

Ο Πατριάρχης τόνισε ότι ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί «υπόδειγμα ελέους και πίστης», χάρη στα οποία «η ψυχή και η καρδιά του έγιναν καθαρά δοχεία της θείας χάριτος». Υπογράμμισε ακόμη ότι ο άγιος εξακολουθεί να επιτελεί θαύματα και να στηρίζει όσους ζητούν τη βοήθειά του.

Στην ομιλία του, ο Πατριάρχης αναφέρθηκε σε ένα συγκλονιστικό περιστατικό: τη διάσωση του Βούλγαρου ναυτικού Νικολάι Ντιμίτροφ, ο οποίος επέζησε θαυματουργικά από ναυάγιο στο στενό του Κερτς το 2008. Όπως είπε, ο ναυτικός πέρασε ώρες σε παγωμένα νερά μέσα στον χειμώνα, κρατώντας στην καρδιά του μια μικρή εικόνα του Αγίου Νικολάου και πιστεύοντας ακράδαντα στην προστασία του. Αν και το πρώτο πλοίο που τον εντόπισε δεν κατάφερε να τον περισυλλέξει, ο Ντιμίτροφ σώθηκε από δεύτερο σκάφος. Ένας από τους διασώστες υπέστη σοβαρά κρυοπαγήματα και έχασε δάχτυλα, όμως ο ίδιος ο ναυαγός βγήκε από τη δοκιμασία εντελώς υγιής, χωρίς ούτε καν ένα κρυολόγημα.

Οι εορτασμοί προς τιμήν του Αγίου Νικολάου πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις μητροπόλεις της χώρας. Σε Πλόβντιβ, Βάρνα, Ρούσε, Πλέβεν και πολλές ακόμη πόλεις τελέστηκαν πανηγυρικές λειτουργίες, λιτανείες και παρακλήσεις. Πιστοί είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν λείψανα του αγίου, ενώ σε Γιαμπόλ και Πέτριτς μεταφέρθηκαν ειδικά για τη γιορτή ιερές εικόνες και κειμήλια.

Μητροπολίτες και επίσκοποι αναφέρθηκαν στη σημασία του Αγίου Νικολάου ως προτύπου χριστιανικής αγάπης, ταπεινότητας και φροντίδας προς τον συνάνθρωπο. Σε πολλούς ναούς, σύμφωνα με το βουλγαρικό έθιμο, ευλογήθηκε ο παραδοσιακός κυπρίνος, το ψάρι που συνδέεται άρρηκτα με τη συγκεκριμένη εορτή. Ο Άγιος Νικόλαος τιμάται ως προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων, και η κατανάλωση ψαριού την ημέρα αυτή συμβολίζει την προστασία και τη μέριμνά του.

Η παράδοση θέλει τον κυπρίνο να προσφέρεται πρώτα για ευλογία στην εκκλησία και στη συνέχεια να μαγειρεύεται στο σπίτι — συνήθως ολόκληρος ψητός ή ως «пълнен шаран» (γεμιστός κυπρίνος). Πιστεύεται ότι το γιορτινό αυτό έδεσμα φέρνει υγεία, ευημερία και την ευλογία του Αγίου σε ολόκληρη την οικογένεια για τον νέο χρόνο.