Στις 29 Σεπτεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Ευφημίας του Αξιέπαινου, ο οποίος έδωσε ένα παράδειγμα ακλόνητης πίστης και αγάπης για τον Χριστό.
Η Αγία Ευφαιμία γεννήθηκε στην Χαλκηδόνα της Βιθυνίας, στην ευσεβή οικογένεια του γερουσιαστή Φιλοφρόνου και της συζύγου του Θεοδωρισιάνας. Στις αρχές του τέταρτου αιώνα, κατά τη διάρκεια της δίωξης των Χριστιανών υπό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, ο κυβερνήτης της πόλης, Πρίσκος, διέταξε όλους τους κατοίκους να συγκεντρωθούν για μια γιορτή προς τιμήν του ειδωλολατρικού θεού Άρη. Οι Χριστιανοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην ειδωλολατρία και συγκεντρώθηκαν για να προσευχηθούν μαζί. Η νεαρή Ευφαιμία ήταν μεταξύ των συλληφθέντων πιστών.
Μετά τα βασανιστήρια των άλλων εξομολογητών, στάλθηκαν στον αυτοκράτορα για δίκη, και η Ευφαιμία Πρίσκος έφυγε στην Χαλκηδόνα, ελπίζοντας να την πείσει να απαρνηθεί τον Χριστό. Ωστόσο, ούτε υποσχέσεις δώρων, ούτε απειλές, ούτε σκληρά βασανιστήρια συγκλόνισαν τον Άγιο. Σύμφωνα με τη ζωή της, ο Κύριος έδειξε επανειλημμένα τη βοήθειά του σε αυτήν: ένας άγγελος σταμάτησε τον τροχό στον οποίο βασανίστηκε η Ευφημία και θεράπευσε τις πληγές της. Οι στρατιώτες Βίκτωρ και Σωσθένης, που διατάχθηκαν να ρίξουν τον μάρτυρα σε έναν καυτό φούρνο, είδαν αγγέλους στις φλόγες και πίστεψαν στον ίδιο τον Χριστό.
Τελικά, ο Άγιος οδηγήθηκε στην αρένα και δόθηκε στα θηρία. Αλλά τα ζώα δεν την επιτέθηκαν, αλλά έπεσαν μόνο στα πόδια της. Μόνο η αρκούδα προκάλεσε μια μικρή πληγή στην Ευφημία, μετά την οποία ο μάρτυρας έδωσε την ψυχή της στον Κύριο. Οι γονείς της έθαψαν το σώμα της με σεβασμό στην περιοχή της Χαλκηδόνας. Αργότερα, ένας ναός ανεγέρθηκε πάνω από τον τόπο ταφής.
Ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της εκκλησίας συνδέεται επίσης με το όνομα του Μεγάλου Μάρτυρα. Το 451, το IV Οικουμενικό Συμβούλιο πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία όπου τα λείψανά της αναπαύονται. Οι πατέρες του καθιέρωσαν την Ορθόδοξη διδασκαλία για τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό και τον αληθινό άνθρωπο, στην ενιαία προσωπικότητα του οποίου η θεία και η ανθρώπινη φύση είναι ενωμένες απρόσκοπτα, αμετάβλητα, αδιαχώριστα και αδιαχώριστα.
Η εκκλησιαστική παράδοση έχει διατηρήσει την ιστορία ενός θαύματος που έλαβε χώρα στα λείψανα του αγίου κατά τη διάρκεια των διαφορών του Συμβουλίου. Δύο πάπυροι που περιείχαν Ορθόδοξες και αιρετικές ομολογίες τοποθετήθηκαν στον τάφο της, ο οποίος στη συνέχεια σφραγίστηκε. Μετά από τρεις ημέρες νηστείας και προσευχής, ο τάφος άνοιξε: ένας κύλινδρος με την ορθόδοξη ομολογία ήταν στο δεξί χέρι του Μεγάλου Μάρτυρα και ο άλλος βρισκόταν στα πόδια της. Ο Άγιος, σαν ζωντανός, άπλωσε το χέρι της και παρέδωσε τον Ορθόδοξο κύλινδρο στον Πατριάρχη. Έτσι η Ευφαιμία, η οποία κατέθεσε την πίστη της στον Χριστό μέσω του μαρτυρίου της, έγινε μάρτυρας της αλήθειας ακόμη και μετά το θάνατό της.
Τους επόμενους αιώνες, τα λείψανα του Μεγάλου Μάρτυρα μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Παρά τους πολέμους και τους εικονοκλαστικούς διωγμούς, το ιερό διατηρήθηκε για προσευχή.
Η μνήμη της Αγίας Ευφημίας υπενθυμίζει στους Χριστιανούς το θάρρος τους να ομολογούν πίστη, πίστη στην αλήθεια και εμπιστοσύνη στη βοήθεια του Θεού εν μέσω δοκιμασιών.
Άγιε Μεγαλομάρτυρα Ευφημία, Προσευχήσου στον Θεό για εμάς!