Ο Άγιος Μιτροφάν, ο πρώτος επίσκοπος του Βορονέζ, γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1623 στη γη του Βλαντιμίρ, πιθανώς στην οικογένεια ενός ιερέα. Στον κόσμο, ονομάστηκε Μιχαήλ. Ο μελλοντικός άγιος παντρεύτηκε, είχε έναν γιο, τον Ιβάν, και υπηρέτησε ως ιερέας στο χωριό Σιδόροφσκι στη μητρόπολη Σούζνταλ. Χήρος στα σαράντα του χρόνια, αποφάσισε να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στον Θεό και πήρε μοναστικούς όρκους με το όνομα Μιτροφάν στη Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου Ζολοτνικόφσκι κοντά στο Σούζνταλ.
Η αυστηρή ασκητική ζωή του μοναχού και η βαθιά ταπεινοφροσύνη σύντομα έγιναν γνωστά έξω από το μοναστήρι. Τρία χρόνια αργότερα, ο Μιτροφάν εξελέγη ηγούμενος της Μονής Yakhromsky Kosmina. Για δέκα χρόνια, διαχειριζόταν προσεκτικά τους αδελφούς, συνδυάζοντας τις απαιτήσεις της μοναστικής ζωής με την πατρική συγκατάθεση. Το 1675, ο πατριάρχης Ιωακείμ τον ανύψωσε στην τάξη του αρχιμανδρίτη και τον διόρισε πρύτανη της Μονής Ουνζένσκι στη γη της Κοστρόμα. Υπό την κυριαρχία του, το μοναστήρι πέτυχε ευημερία, χτίστηκε η Εκκλησία του Ευαγγελισμού, η τράπεζα και ο καμπαναριό.
Το 1682 ιδρύθηκε η Επισκοπή Voronezh και ο Αρχιμανδρίτης Mitrofan έγινε ο πρώτος Επίσκοπός της. Ο άγιος είχε πολλή δουλειά να κάνει στον νέο άμβωνα. Φρόντισε για τη διαφώτιση του λαού, την ενίσχυση της εκκλησιαστικής ζωής και την άξια υπηρεσία του κλήρου. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας πάστορας πρέπει να επηρεάζει τους ανθρώπους "με το λόγο της διδασκαλίας, την προσευχή με τη βοήθεια των Ιερών Μυστηρίων και το παράδειγμα της ζωής".
Κατά τη διάρκεια των είκοσι ετών της διακονίας Του Αγίου Μιτροφάν, ο αριθμός των εκκλησιών στη μητρόπολη Βορονέζ αυξήθηκε από 182 σε 239 και ιδρύθηκαν δύο μοναστήρια. Στο Voronezh, υπό τη φροντίδα του, ανεγέρθηκε ο πέτρινος καθεδρικός ναός του Ευαγγελισμού. Ταυτόχρονα, ο ίδιος ο αρχιστράτηγος έζησε εξαιρετικά σεμνά. Βοηθούσε τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά, προστάτευε τους αδικημένους, δεχόταν ξένους και φρόντιζε τους άρρωστους. Μια ιδιαίτερη θέση στις προσευχές του κατέλαβαν οι στρατιώτες που έπεσαν για την πατρίδα.
Μια σημαντική σελίδα στη ζωή του Αγίου ήταν η σχέση του με τον Πέτρο Ι.ο επίσκοπος υποστήριξε μετασχηματισμούς ευεργετικούς για τη χώρα, ενέκρινε την κατασκευή του ρωσική στόλος στο Voronezh και του παρείχε οικονομική βοήθεια. Ταυτόχρονα, δεν φοβόταν να αντιταχθεί στον τσάρο αν έβλεπε απειλή για την ορθόδοξη πίστη. Μια μέρα, ο Άγιος αρνήθηκε να εισέλθει στο παλάτι του Πέτρου, διακοσμημένο με ειδωλολατρικά αντίκες αγάλματα. Ο θυμωμένος τσάρος τον απείλησε με θάνατο, αλλά ο επίσκοπος άρχισε να προετοιμάζεται γι ' αυτό, προτιμώντας να πεθάνει παρά να θέσει σε κίνδυνο τις πεποιθήσεις του. Η σταθερότητα του Αγίου έκανε έντονη εντύπωση στον Πέτρο: τα αγάλματα αφαιρέθηκαν και έγινε συμφιλίωση.
Ο Άγιος Μητροφάν γνώριζε καλά τις Αγίες Γραφές και τα έργα των Αγίων Πατέρων. Στην πνευματική του Διαθήκη, άφησε έναν σύντομο κανόνα της χριστιανικής ζωής:"χρησιμοποιήστε την εργασία, κρατήστε μετριοπάθεια — θα είστε πλούσιοι. πίνετε αποχή, τρώτε λίγο — θα είστε υγιείς. κάνετε καλό, αποφύγετε το κακό — θα σωθείτε".
Ο Άγιος Μιτροφάν αναπαύθηκε στον Κύριο στις 23 Νοεμβρίου 1703, λίγο πριν από το θάνατό του, έχοντας αποδεχτεί το σχήμα με το όνομα Μακάριος. Ο Μέγας Πέτρος θρήνησε βαθιά για το θάνατο του "Αγίου γέροντα" τον οποίο σεβόταν και βοήθησε να μεταφέρει ο ίδιος το φέρετρό του. Ο άγιος θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού στο Voronezh.
Η λατρεία του Πρώτου Επισκόπου Voronezh άρχισε αμέσως μετά το θάνατό του. Πολλές θεραπείες έγιναν στον τάφο του και η αφθαρσία των λειψάνων έγινε μάρτυρας κατά τη μεταφορά των λειψάνων. Το 1832, ο Άγιος Μιτροφάν αγιοποιήθηκε. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά δύο φορές το χρόνο: στις 23 Νοεμβρίου, την ημέρα της ανάπαυσης του και στις 7 Αυγούστου, την ημέρα της δοξασίας του.
Ο Άγιος Μητροφάνης παρέμεινε στη μνήμη της Εκκλησίας ως σοφός αρχιερέας, ελεήμων μεσολαβητής για τα δεινά, ενεργός δημιουργός και θαρραλέος εξομολογητής που κατάφερε να συνδυάσει την υπηρεσία προς τον Θεό με την ανησυχία για τον λαό και την πατρίδα του.