Η δημιουργία μιας υγιούς πνευματικής ατμόσφαιρας μέσα στην οικογένεια είναι ο βασικός δρόμος για την ανατροφή των παιδιών και για την υπέρβαση της βίας στην κοινωνία, τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης στη διάρκεια κηρύγματός του στην Τίρανα, σύμφωνα με το Radio Ngjallja.

Ο ιεράρχης μίλησε στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Χριστού, εστιάζοντας στην ευαγγελική περικοπή για τη θεραπεία από τον Χριστό ενός ασθενούς νεαρού. Όπως υπογράμμισε, το νόημα του Ευαγγελίου συνδέεται άμεσα με την καθημερινή ζωή του σύγχρονου ανθρώπου.

«Αν δεν δημιουργούμε στο σπίτι μια ζεστή και πνευματική ατμόσφαιρα, τα παιδιά γίνονται αναπόφευκτα ευάλωτα στις πνευματικές “ασθένειες”», δήλωσε. Προειδοποίησε επίσης ότι η έλλειψη πίστης διαμορφώνει μια «τοξική πνευματική ατμόσφαιρα», μέσα στην οποία γεννιούνται πιο εύκολα η επιθετικότητα, οι συγκρούσεις και οι εσωτερικές κρίσεις.

Σύμφωνα με τον αρχιερέα, τη μεγαλύτερη ευθύνη για το εσωτερικό κόσμος των παιδιών φέρουν οι γονείς. «Δεν γίνεται να διδάξεις το καλό με λόγια, όταν οι ίδιοι οι ενήλικες ζουν αλλιώς», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στις αιτίες των πνευματικών κρίσεων, ο Μητροπολίτης επισήμανε πως η έλλειψη πίστης οδηγεί σε εσωτερική κενότητα, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με επιθετικότητα και βία.

Εξηγώντας τη φράση του Χριστού για την πίστη «σαν κόκκο σιναπιού», ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι πρόκειται για τη δύναμη του ανθρώπου να υπερνικά τα πάθη του—τον θυμό, την υπερηφάνεια και την εχθρότητα.

Το κήρυγμα εκφωνήθηκε λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία που συγκλόνισε πρόσφατα την Κορτσά. Σύμφωνα με τις αρχές, ένας 20χρονος έχασε τη ζωή του έπειτα από σύγκρουση, με πιθανή αιτία να θεωρούνται παλιές διαφωνίες ανάμεσα σε δύο νεαρούς, συμπεριλαμβανομένων διαφορών για το ποιος έχει μεγαλύτερη επιρροή μεταξύ συνομηλίκων.

Σε σχόλιό του για την υπόθεση, ο Μητροπολίτης Κορτσάς Ανανστάσιος σημείωσε ότι «η ανθρώπινη ζωή είναι ιερό δώρο του Θεού και καμία συνθήκη δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αφαίρεσή της». Παράλληλα, πρόσθεσε ότι όταν ένας νέος σκοτώνει έναν άλλον, το θλιβερό είναι πως το κοινωνικό σύνολο πενθεί και για τους δύο.