Η ευλογημένη Βασίλισσα Πουλχερία, κόρη του Έλληνα αυτοκράτορα Αρκάδιου (395-408), ήταν η συν-κυβερνήτης και μέντορας του αδελφού της Θεοδόσιου του νεότερου (408-450). Έχοντας λάβει μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση, διακρίθηκε από τη σοφία και την ευσέβειά της και ήταν σταθερός οπαδός της ορθόδοξης πίστης. Φρόντισε για την κατασκευή της Εκκλησίας της Παναγίας στις Βλαχέρνες, καθώς και άλλων εκκλησιών και μοναστηριών. Με τη βοήθειά της, η τρίτη Οικουμενική Σύνοδος εναντίον του Νεστορίου συγκλήθηκε στην Έφεσο το 431.
Λόγω των μηχανορραφιών των εχθρών και της συζύγου του αυτοκράτορα Θεοδόσιου Ευδοκία, η Βασίλισσα Πουλχερία απομακρύνθηκε από το αξίωμα. Αποσύρθηκε στην απομόνωση, όπου έζησε μια ευσεβή ζωή. Ωστόσο, η αναταραχή ξεκίνησε χωρίς αυτήν και μετά από λίγο, μετά από επείγοντα αιτήματα του Βασιλικού αδελφού της, επέστρεψε, ειρηνεύοντας τα προβλήματα που προκάλεσαν οι αιρέσεις. Μετά το θάνατο του Θεοδόσιου του νεότερου, ο Μαρκιανός εξελέγη βασιλιάς (450-457). Η Αγία Πουλχερία ήθελε να αποσυρθεί ξανά στη μοναξιά της, αλλά ο τσάρος και οι αξιωματούχοι της ζήτησαν να μην εγκαταλείψει τη διοίκηση και να γίνει σύζυγος του Τσάρου Μαρκιανού. Για χάρη του κοινού καλού, συμφώνησε να γίνει σύζυγος του Μαρκιανού με τον όρο ότι η παρθενιά της δεν θα παραβιαζόταν στο γάμο. Έτσι, το βασιλικό ζευγάρι ζούσε στην αγνότητα, όπως ο αδελφός και η αδελφή.
Μέσω της φροντίδας της Βασίλισσας Πουλχερίας, η Σύνοδος της Χαλκηδονίας συγκλήθηκε το 451 ενάντια στην αίρεση του Διοσκόρου και του Ευτύχιου.
Καθ ' όλη τη διάρκεια της ζωής της, η Βασίλισσα Πουλχερία υπερασπίστηκε την ορθόδοξη πίστη από τις αιρέσεις που προέκυψαν. Έχοντας διανείμει την περιουσία της στους φτωχούς και στην εκκλησία, πέθανε ειρηνικά σε ηλικία 54 ετών το 453.