Ο Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας Σίο Γ΄ προεξήρχε στις 21 Σεπτεμβρίου της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στον καθεδρικό ναό της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Μπατούμι, με την ευκαιρία της ομώνυμης ορθόδοξης εορτής.

Στο κήρυγμά του μίλησε για την τιμή προς την Παναγία στη Γεωργία, την ιστορία του χριστιανισμού στην Ατζαρία και ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Μπατούμι και Λαζικής Δημήτριο για την πολυετή διακονία του.

«Ο λαός της Ατζαρίας, με τίμημα το αίμα και τη ζωή του, διατήρησε τόσο το γεωργιανό πνεύμα όσο και την πίστη», δήλωσε ο Πατριάρχης Σίο Γ΄, επισημαίνοντας ότι τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται στην περιοχή επιστροφή των ανθρώπων στην ορθόδοξη πίστη.

Σύμφωνα με τον Προκαθήμενο της Γεωργιανής Εκκλησίας, η Ατζαρία έχει ιδιαίτερη σημασία για την ιστορία του χριστιανισμού στη χώρα. Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, στην περιοχή κήρυξαν οι Απόστολοι Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, Σίμων ο Κανανίτης και Ματθαίος. Η παράδοση αναφέρει ότι ο τάφος του Αποστόλου Ματθαίου βρίσκεται στο φρούριο του Γώνιου, κοντά στο Μπατούμι.

Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε επίσης στον προκάτοχό του, τον Πατριάρχη Ηλία Β΄, ο οποίος είχε διατελέσει για περίπου επτά χρόνια επικεφαλής της τότε Μητρόπολης Μπατούμι και Σεμοκμέντι. Όπως σημείωσε, ο Ηλίας Β΄ περιόδευε στην Ατζαρία, κήρυττε και συνέβαλε στην επιστροφή των κατοίκων της περιοχής στην Ορθοδοξία.

Ο Σίο Γ΄ ευχαρίστησε ξεχωριστά τον Μητροπολίτη Δημήτριο, ο οποίος ηγείται της Μητρόπολης Μπατούμι και Λαζικής εδώ και περίπου 30 χρόνια. Ο Πατριάρχης εξήρε το έργο του στους τομείς της ανέγερσης ναών και μονών, της εκπαίδευσης, της φιλανθρωπίας και της κοινωνικής μέριμνας.

Στην ομιλία του, ο Πατριάρχης Σίο Γ΄ κάλεσε επίσης τους πιστούς να αναλογιστούν το πνευματικό νόημα της εορτής της Γεννήσεως της Θεοτόκου. Όπως τόνισε, η χριστιανική χαρά πρέπει прежде всего να συνδέεται με την πνευματική ζωή, ενώ οι πιστοί οφείλουν να αποφεύγουν την αδιαφορία απέναντι στις πράξεις και τις αμαρτίες τους.

Στο τέλος της επίσκεψης, ο Πατριάρχης προσέφερε στον Μητροπολίτη Δημήτριο παναγία με απεικόνιση της Υπεραγίας Θεοτόκου, ως ένδειξη αδελφικού σεβασμού και ευγνωμοσύνης για τη διακονία του.