Από σλαβική καταγωγή, ήταν μαθητής των Αγίων Ισαποστόλων Μεθόδιου (+ 885, 11/24 Μαΐου) και Κυρίλλου (+869, 11/24 Μαΐου) και βοήθησε τους Αγίους αδελφούς στη διαφώτιση του σλαβικού λαού και στον αγώνα τους για την αγνότητα της Ορθοδοξίας στη Μοραβία. Μετά την απέλασή τους από τη Μοραβία, οι Σλάβοι ομολογητές του Αγίου Πέτρου του Μεγάλου. Ο Angelyar, ο Kliment και ο Nahum έφτασαν στη Βουλγαρία, όπου τους υποδέχτηκαν με τιμή και τους ζήτησαν να εισαγάγουν λατρεία στη σλαβική γλώσσα. Οι διαφωτιστές άρχισαν αμέσως να μελετούν σλαβικά βιβλία που συλλέχθηκαν από τη βουλγαρική αριστοκρατία.
Λίγο αργότερα, ο Άγιος Άγγελος πέθανε και ο Άγιος Κλήμης διορίστηκε να διδάξει στην Κουτμιτσίβιτσα, μια περιοχή στη νοτιοδυτική Μακεδονία. Στην Ανατολική Εκκλησία, ένας άξιος άνθρωπος, γνωστός για την ευσεβή ζωή του και έχοντας το δώρο του λόγου, εξελέγη στη θέση του δασκάλου. Ο Άγιος Κλήμης ήταν ακόμα στη Μοραβία με την τάξη των "ειδικευμένων δασκάλων".
Στη Βουλγαρία, ο Άγιος Κλήμης υπηρέτησε ως δάσκαλος μέχρι το 893. οργάνωσε, πρώτα απ ' όλα, ένα σχολείο στην πριγκιπική αυλή, το οποίο έφτασε σε υψηλό επίπεδο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Συμεών, και στη νοτιοδυτική Μακεδονία δημιούργησε σχολεία ξεχωριστά για ενήλικες και παιδιά. Ο Άγιος Κλήμης δίδαξε τα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν. Ο συνολικός αριθμός των μαθητών του ήταν τεράστιος: μόνο 3.500 άνθρωποι είναι γνωστό ότι ανήκουν στον κλήρο. Το 893, ο Άγιος Κλήμης ανυψώθηκε στο βαθμό του επισκόπου της Δρέμβιτσας, ή Βελίτσα, και τη θέση του πήρε ο Άγιος Ναούμ.
Ο Άγιος Κλήμης ήταν ο πρώτος Βούλγαρος Ιεράρχης που υπηρέτησε, κήρυξε και έγραψε στη σλαβική γλώσσα. Ο Άγιος εργάστηκε για τη δόξα του Θεού μέχρι πολύ γηρατειά, εκπληρώνοντας τόσο την επισκοπική του διακονία όσο και συνεχίζοντας το μεταφραστικό του έργο. Πέθανε ειρηνικά στον Κύριο το 916. το σώμα του Αγίου θάφτηκε στη Μονή Παντελεήμονα της Οχρίδας που ίδρυσε.
Ο Άγιος Κλήμης θεωρείται ο πρώτος Σλαβικός συγγραφέας. Όχι μόνο συνέχισε το μεταφραστικό έργο που ξεκίνησαν οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, αλλά άφησε και τα γραπτά του, τα πρώτα παραδείγματα της σλαβικής πνευματικής λογοτεχνίας.