Η δίκαιη Juliania Lazarevskaya, Muromskaya, είναι ένα εκπληκτικό παράδειγμα ενός ανιδιοτελούς ρωσική Χριστιανού. Ήταν κόρη του ευγενή Justin nedyurov. Από νεαρή ηλικία, έζησε ευσεβώς, νηστεύει αυστηρά και αφιέρωσε πολύ χρόνο στην προσευχή. Ορφανή σε νεαρή ηλικία, τοποθετήθηκε στη φροντίδα συγγενών που δεν την κατάλαβαν και την γέλασαν. Η Juliania υπέμεινε τα πάντα υπομονετικά και αδιαμαρτύρητα. Η αγάπη της για τους ανθρώπους εκφράστηκε στο γεγονός ότι συχνά φρόντιζε τους άρρωστους και έραβε ρούχα για τους φτωχούς. Η ευσεβής και ενάρετη ζωή του κοριτσιού προσέλκυσε την προσοχή του ιδιοκτήτη του χωριού Lazarevo (κοντά στο Murom), Yuri Osorin, ο οποίος σύντομα την παντρεύτηκε. Οι γονείς του συζύγου της ερωτεύτηκαν την πενιχρή νύφη και έβαλαν τη διαχείριση του σπιτιού στα χέρια της. Οι δουλειές του σπιτιού δεν διέκοψαν τις πνευματικές εργασίες της Ιουλιανής. 
Πάντα έβρισκε χρόνο να προσευχηθεί και ήταν πάντα έτοιμη να ταΐσει τα ορφανά και να ντύσει τους φτωχούς. Κατά τη διάρκεια της έντονης πείνας, η ίδια, παραμένοντας χωρίς φαγητό, έδωσε το τελευταίο κομμάτι στον ζητιάνο. Όταν ο λιμός ακολούθησε μια επιδημία, η Ιουλιανή αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στη φροντίδα των ασθενών.
Η δίκαιη Τζουλιάνα είχε έξι γιους και μια κόρη. Μετά το θάνατο των δύο γιων της, αποφάσισε να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι, αλλά ο σύζυγός της την έπεισε να μείνει στον κόσμο για να συνεχίσει να μεγαλώνει παιδιά. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιου της Juliania, Kallistrat Osorin, που έγραψε τη ζωή της, έγινε ακόμη πιο απαιτητική από τον εαυτό της εκείνη την εποχή: αύξησε τη νηστεία, την προσευχή της και κοιμόταν όχι περισσότερο από δύο ώρες τη νύχτα με ένα κούτσουρο κάτω από το κεφάλι της.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Τζουλιάνα μοίρασε το μερίδιό της από την κληρονομιά στους φτωχούς. Ζώντας σε ακραία φτώχεια, ήταν ωστόσο πάντα χαρούμενη, φιλική και ευχαρίστησε τον Κύριο για τα πάντα. Ο Άγιος τιμήθηκε με την επίσκεψη του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού και την οδηγία της Μητέρας του Θεού στην προσευχή του ναού. Όταν η δίκαιη Τζουλιάνα αναχώρησε στον Κύριο, θάφτηκε δίπλα στον σύζυγό της στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Η κόρη της, η σχήμα-μοναχή Θεοδόσια, είναι επίσης Θαμμένη εδώ. Το 1614 βρέθηκαν τα λείψανα των δίκαιων, αποπνέοντας αρωματικό μύρο, από το οποίο πολλοί έλαβαν θεραπεία.