Ο Πατριάρχης Σερβίας Πορφύριος τόνισε ότι η Βασιλεία του Θεού δεν αποτελεί μόνο μελλοντική υπόσχεση, αλλά πραγματικότητα που προσεγγίζεται ήδη στη ζωή του χριστιανού μέσα από την Εκκλησία και τη Θεία Λειτουργία. Σε αυτή τη βάση, υπογράμμισε ότι η αφοσίωση στον Χριστό εκφράζεται πρωτίστως στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τον συνάνθρωπό του και ως κύριο σημάδι πίστης προβάλλει η ετοιμότητα να συγχωρεί.

Την 16η Αυγούστου, ο Προκαθήμενος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας προέστη της Θείας Λειτουργίας στον Ναό του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Στον κήρυγμά του αναφέρθηκε στην παραβολή του ανήμερου δούλου (Μτ. 18:21–35), σημειώνοντας πως η συγχώρηση του πλησίον δεν είναι μια αφηρημένη ηθική ιδέα, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την χριστιανική ζωή.

«Η Βασιλεία του Θεού είναι συγχώρηση, η Βασιλεία του Θεού είναι συμφιλίωση, η Βασιλεία του Θεού είναι αγάπη», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Πορφύριος.

Όπως ανέφερε, η Εκκλησία και η Θεία Λειτουργία συνιστούν ήδη «προγεύση της Βασιλείας των Ουρανών», καλώντας τον χριστιανό να ζει τις αξίες της όχι μόνο κατά τη διάρκεια της λατρείας, αλλά και στην καθημερινότητα. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ικανότητα να συγχωρεί κανείς, επισημαίνοντας ότι στην προσευχή «Πάτερ ημών» οι πιστοί ζητούν από τον Θεό να τους συγχωρήσει τα «χρέη», με τον ίδιο τρόπο που συγχωρούν κι εκείνοι τους δικούς τους οφειλέτες.

«Ο Κύριος θα μας συγχωρήσει στο μέτρο που είμαστε κι εμείς έτοιμοι να συγχωρούμε τους πλησίον μας», τόνισε ο Προκαθήμενος.

Κατά τον Πατριάρχη, πολλοί άνθρωποι ζητούν συγχώρηση από τον Θεό, αλλά στη συνέχεια εμφανίζουν υπερηφάνεια, αλαζονεία και σκληρότητα απέναντι στους γύρω τους. Για τον λόγο αυτό, είπε, η θεϊκή συγχώρηση πρέπει να αλλάζει την καρδιά του ανθρώπου.

«Είναι σημαντικό, είναι ανάγκη να συγχωρούμε τα πάντα σε όλους μέσα στην καρδιά μας, γιατί εκεί αποκαλύπτεται η αγάπη του Θεού—η αγάπη που συγχωρεί, που συγχωρεί τα πάντα, και η στοργική Του ευσπλαχνία και το έλεός Του απέναντί μας», ανέφερε ο κ. Πορφύριος.

Κλείνοντας, κάλεσε τους πιστούς να το θυμούνται ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι οι αδικημένοι και ότι έχουν πάντα δίκιο. «Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, ώστε να είμαστε τόπος της θεϊκής συγχώρησης για μας, με άθλο και προσευχή πρέπει να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να συγχωρούμε τους πλησίον μας», κατέληξε ο Πατριάρχης Σερβίας.