Η Ημέρα Μνήμης των Αγίων Μαρτύρων του Ζβορνίκ-Τουζλάν γιορτάστηκε για πρώτη φορά στη σερβική Εκκλησία στις 8 Ιουνίου. Η απόφαση να αγιοποιηθούν οι μάρτυρες που υπέφεραν για την πίστη τους στην περιοχή Ζβόρνικ κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου ελήφθη από την Ιερά Σύνοδο της Σερβικής Εκκλησίας πέρυσι.

Οι κύριοι εορτασμοί πραγματοποιήθηκαν στη μητρόπολη Ζβορνίκ-Τουζλάν. Την εορταστική λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Μπιγιέλινα ηγήθηκε ο Επίσκοπος Ζβορνίκ-Τουζλάν Φώτιος, αναφέρει ο ιστότοπος της Σερβικής Εκκλησίας.

Απευθυνόμενος στους πιστούς μετά τη λειτουργία, ο Επίσκοπος Φώτιος μίλησε για το πώς η μνήμη των Μαρτύρων του 20ού αιώνα βοηθά τους Σέρβους να διατηρήσουν την ορθόδοξη πίστη σήμερα. "Καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ο σερβικός λαός διώχθηκε, σκοτώθηκε και σταυρώθηκε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ο Θεός είναι ισχυρότερος από όλες τις γήινες αυτοκρατορίες. Η σημερινή γιορτή είναι η νίκη του σερβικού λαού, της Σερβικής Εκκλησίας, η νίκη των θυμάτων επί των εχθρών που τους βασάνισαν. Η μοίρα τους είναι άγνωστη, αλλά ο λαός μας και οι μάρτυρες μας έχουν πλέον αγιοποιηθεί και δεν τους τιμούμε πλέον, αλλά προσευχόμαστε σε αυτούς ως άγιοι", είπε ο αρχιερέας. 

Εκτός από ιερείς και Διακόνους από την Επισκοπή της Ζβορνίκ-Τουζλάν, ο Επίσκοπος Φώτιος υπηρέτησε από έναν κληρικό της Επισκοπής Ράσκο-Πρίζρεν, τον Αρχιμανδρίτη Μιχαήλ, πρύτανη της Μονής των Αγίων Αρχαγγέλων στο Πρίζρεν. Στη μικρή είσοδο, μια εικόνα των Ιερών Μαρτύρων του Ζβορνίκ-Τουζλάν βγήκε από το βωμό και τοποθετήθηκε στο κεντρικό τμήμα του ναού για λατρεία.

Η Επισκοπή της Ζβορνίκ-Τουζλάν βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Βοσνίας. Κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου, η Επισκοπή υπέστη σοβαρές δίκες. Μόλις βρισκόταν στο έδαφος του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας, βίωσε πλήρως τον τρόμο των Ούστασε, οι οποίοι πραγματοποίησαν τη γενοκτονία του ορθόδοξου πληθυσμού. Πολλοί κληρικοί υπέστησαν μαρτύριο, δεκάδες εκκλησίες υπέστησαν ζημιές, εκκλησιαστικά αρχεία και βιβλιοθήκες καταστράφηκαν. Από τους 79 ιερείς που είχε η Επισκοπή πριν από το ξέσπασμα του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου, 56 σκοτώθηκαν μέχρι το 1945. Ταυτόχρονα, ο τρόμος των κομμουνιστών κατέβηκε στην εκκλησία, η οποία συνεχίστηκε μετά το τέλος του πολέμου.