Την αγιοκατάταξη δύο αγιορειτών ασκητών, του ιερομονάχου Τύχωνα (Γκολένκοφ) και του μοναχού Γεωργίου (Χατζηγεωργή), αποφάσισε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπό την προεδρία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σύμφωνα με το Orthodox Times.

Ο ιερομόναχος Τύχων, κατά κόσμον Τιμόθεος Παύλοβιτς Γκολένκοφ, γεννήθηκε το 1884 στο χωριό Νόβαγια Μιχαήλοβκα (σημερινή περιφέρεια Βόλγκογκραντ) σε ευσεβή οικογένεια. Σε νεαρή ηλικία επισκέφθηκε περίπου 200 μοναστήρια στη Ρωσία, ενώ προσκύνησε στο Σινά και στους Αγίους Τόπους. Το 1908, σε ηλικία 24 ετών, εγκαταστάθηκε στο Άγιον Όρος, την αυτόνομη μοναστική πολιτεία της Ελλάδας και έναν από τους σημαντικότερους πνευματικούς φάρους της Ορθοδοξίας.

Στο Άγιον Όρος έζησε επί σχεδόν 60 χρόνια, ασκούμενος σε ιδιαίτερα αυστηρές συνθήκες, μεταξύ άλλων και στα σπήλαια των Καρουλίων, που είναι γνωστά για την αυστηρή ασκητική παράδοση. Σύγχρονοί του τον περιγράφουν ως άνθρωπο αδιάλειπτης προσευχής, αυστηρής νηστείας και βαθιάς ταπεινώσεως. Ήταν γνωστός ως «παπα-Τύχων ο Ρώσος» και πολλοί τον τιμούσαν ως άγιο ήδη από την επίγεια ζωή του.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι υπήρξε πνευματικός πατέρας του μετέπειτα Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου (1924–1994), ο οποίος αγιοκατατάχθηκε το 2015 και χαίρει ευρείας τιμής στον ορθόδοξο κόσμο. Ο ίδιος ο Όσιος Παΐσιος είχε αναφερθεί επανειλημμένα στην καθοριστική επίδραση του Γέροντος Τύχωνα στη διαμόρφωση της μοναχικής του πορείας.

Ο Γέροντας Τύχων εκοιμήθη στο Άγιον Όρος το 1968. Οι βιογραφίες και οι μαρτυρίες για τη ζωή του, που συντάχθηκαν από Ρώσους και Έλληνες αγιορείτες μοναχούς, αναδεικνύουν τη συμπόνια του προς τους ανθρώπους και την ιδιαίτερη προσευχή του για τη Ρωσία κατά τα χρόνια των διωγμών της Εκκλησίας.

Μαζί του αγιοκατατάχθηκε και ο μοναχός Γεώργιος, γνωστός ως Χατζηγεωργής. Γεννημένος στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας με το όνομα Γαβριήλ, έζησε στο Άγιον Όρος τον 19ο αιώνα και διακρίθηκε για την αυστηρή άσκηση, τη νηστεία και την πνευματική καθοδήγηση της αδελφότητας. Στην αγιορείτικη παράδοση το όνομά του έχει καταστεί σύμβολο ασκητικής ζωής.

Το Άγιον Όρος, χερσόνησος στη βορειοανατολική Ελλάδα (Χαλκιδική), αποτελεί από τον 10ο αιώνα κέντρο της ορθόδοξης μοναστικής ζωής. Υπάγεται πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, διατηρώντας ευρεία εσωτερική αυτονομία. Στην επικράτειά του λειτουργούν είκοσι κυρίαρχες μονές, καθώς και σκήτες, κελλιά και ερημητήρια, που συνθέτουν μια πολυμορφική μοναστική παράδοση. Η Αγία Γη του Άθω τιμάται στην ορθόδοξη παράδοση ως «Περιβόλι της Παναγίας» και παραμένει σημείο αναφοράς για την ησυχαστική πνευματικότητα και τη διαχρονική βυζαντινή κληρονομιά.