Οι Άγιοι Μάρτυρες Marcian και Martyrius υπηρέτησαν στον Καθεδρικό Ναό της Κωνσταντινούπολης. Και οι δύο έφεραν επίσης υπακοή ως συμβολαιογράφοι, δηλαδή γραμματείς, του Πατριάρχη Παύλου του Ομολογητή (εορτασμός 6 Νοεμβρίου). Οι Αριανιστές αιρετικοί απέλασαν και εκτέλεσαν κρυφά τον δίκαιο Πατριάρχη Παύλο και ο άμβωνας του μεταφέρθηκε στον Αιρετικό Μακεδόνιο. Οι αιρετικοί προσπάθησαν να προσελκύσουν τους Αγίους Μαρκιανό και μαρτύριο στο πλευρό τους με κολακεία, πρόσφεραν χρυσό, υποσχέθηκαν επισκοπικές καρέκλες. Αλλά όλες οι προσπάθειες των Αριανών ήταν μάταιες.

Τότε οι κακοί απείλησαν να τους δυσφημίσουν ενώπιον του αυτοκράτορα, τους εκφοβίστηκαν με βασανιστήρια και θάνατο. Αλλά οι Άγιοι διακήρυξαν σθεναρά την Ορθοδοξία, που κληροδότησαν οι πατέρες της Εκκλησίας. Ο Marcian και ο Martyrius καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Πριν από το θάνατό τους, οι μάρτυρες προσέφεραν μια ένθερμη προσευχή στον Κύριο: "Κύριε Θεέ, που δημιούργησε αόρατα τις καρδιές μας, που τακτοποιεί όλες τις υποθέσεις μας, Λάβετε με ειρήνη τις ψυχές των υπηρετών σας, γιατί θανατώνουμε για εσάς και μετρήσαμε ως πρόβατα σφαγής (Ψαλμ.32,15, 43,23). Χαιρόμαστε που ένας τέτοιος θάνατος προέρχεται από αυτή τη ζωή για χάρη του ονόματός σας. Δώστε μας να είμαστε κοινωνοί της αιώνιας ζωής μαζί σας, την πηγή της ζωής".

Μετά την προσευχή, οι μάρτυρες με ήσυχη χαρά έσκυψαν τα κεφάλια τους κάτω από το σπαθί των ασεβών (+ περίπου 355). Τα ιερά τους σώματα θάφτηκαν ευλαβικά από Ορθόδοξους Χριστιανούς. Αργότερα, με τις οδηγίες του ιερού Επισκόπου Ιωάννη Χρυσόστομου, τα λείψανα των ιερών μαρτύρων μεταφέρθηκαν σε μια ειδικά χτισμένη Εκκλησία. Οι πιστοί θεραπεύτηκαν από πολλές ασθένειες εδώ με τις προσευχές των αγίων, για τη δόξα της μίας Ζωοδόχου Τριάδας.