Στις 13 Οκτωβρίου (30 Σεπτεμβρίου, παλιό στυλ), η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μιχαήλ, του πρώτου Μητροπολίτη του Κιέβου. Το όνομά του συνδέεται με το βάπτισμα της Ρωσίας και τις εργασίες των ποιμένων που βοήθησαν τους προγόνους μας να μάθουν το Ευαγγέλιο και να οργανώσουν μια χριστιανική ζωή.
Πληροφορίες για τον Άγιο έχουν διατηρηθεί κυρίως στην εκκλησιαστική παράδοση. Σύμφωνα με μια από τις αγιογραφικές παραδόσεις, ήταν αρχικά από τη Συρία και ήρθε στη Ρωσία από το Βυζάντιο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αγίου Βλαντιμίρ Ίσοι προς τους Αποστόλους. Η παράδοση συνδέει την αποστολή του με τον Πατριάρχη Νικόλαο Χρυσόβεργο της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος έστειλε τον αρχιερέα στον πρίγκιπα στο Κορσούν. Από εκεί, ο Μητροπολίτης Μιχαήλ ήρθε στο Κίεβο, όπου έπρεπε να εργαστεί για την εκπαίδευση των νεοβαπτισμένων ανθρώπων.
Η υιοθέτηση του βαπτίσματος άνοιξε μια μακρά πορεία σχηματισμού εκκλησιών για τη Ρωσία. Οι άνθρωποι που είχαν ζήσει πρόσφατα σύμφωνα με τα ειδωλολατρικά έθιμα χρειάζονταν μέντορες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τα βασικά της πίστης και να διδάξουν την προσευχή. Ο Άγιος Μιχαήλ κήρυξε το λόγο του Θεού, φρόντισε για την κατασκευή εκκλησιών και παρείχε ιερείς και Διακόνους. Οι σύντομες γραμμές της ζωής βασίζονται στην καθημερινή ποιμαντική εργασία: συνομιλίες με νέους προσήλυτους, εκτέλεση θεϊκών υπηρεσιών, φροντίδα για τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες.
Οι αλλαγές δεν ήταν εύκολες. Η ιστορία της ανατροπής των ειδωλολατρικών ειδώλων μας θυμίζει πόσο σταθερά οι άνθρωποι προσκολλήθηκαν στις προηγούμενες πεποιθήσεις τους. Η εγκαθίδρυση του Χριστιανισμού απαιτούσε καθοδήγηση από τον ασθενή και προσωπικό παράδειγμα. Η εκκλησιαστική μνήμη έχει διατηρήσει την εικόνα του Αγίου Μιχαήλ ως σοφού και ευγενικού αρχιερέα που συνδύασε τη σταθερότητα στην πίστη με το ενδιαφέρον για το ποίμνιό του. Στα συνοδικά των καθεδρικών ναών του Κιέβου και του Νόβγκοροντ της Αγίας Σοφίας, ονομάζεται ιδρυτής της Ρωσική Εκκλησία.
Σύμφωνα με τη ζωή του, ο Άγιος αναχώρησε στον Κύριο το 992 και θάφτηκε στο Κίεβο, στην εκκλησία των δεκάτων. Στη συνέχεια, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στα σπήλαια Αντόνιεφ της Μονής Σπηλαίων του Κιέβου και το 1730 στον Καθεδρικό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου της Λαύρας. Η φθινοπωρινή γιορτή της μνήμης του συνδέεται με τη μεταφορά των λειψάνων. Μια άλλη ημέρα εκκλησιαστικής μνήμης του αγίου πέφτει στις 28 Ιουνίου (15 Ιουνίου στο παλιό στυλ).
Η ακριβής ημερομηνία έναρξης της λατρείας του Αγίου Μιχαήλ είναι άγνωστη. Ήδη τον 17ο αιώνα, το όνομά του βρέθηκε ανάμεσα στους Αγίους της Μονής Σπηλαίων του Κιέβου και στα Λειτουργικά Βιβλία της Λαύρας. Από γενιά σε γενιά, η εκκλησία διατηρεί την ευγνώμων μνήμη του αρχιερέα που βρισκόταν στην αρχή της ζωής της στο ρωσική γη.
Θυμόμαστε τον Άγιο Μιχαήλ, στραφούμε στη δική μας χριστιανική ζωή. Το αποδεκτό βάπτισμα μας καλεί να μεγαλώσουμε με πίστη, να διαβάσουμε το Ευαγγέλιο, να συμμετάσχουμε στα εκκλησιαστικά μυστήρια και να μάθουμε να αγαπάμε τους γείτονές μας. Η φροντίδα των πρώτων ποιμένων για τη νεοβαπτισμένη Ρωσία συνεχίζεται σήμερα σε κάθε ενορία, όπου ένα άτομο βρίσκει πνευματική υποστήριξη και κάνει τα πρώτα βήματα προς τον Θεό.
Άγιε Πατέρα Μιχαήλ, Προσευχήσου στον Θεό για μας!