Ο Ιερομάρτυρας Ειρηναίος, Επίσκοπος της Λυών, γεννήθηκε το 130 στην πόλη της Σμύρνης. Εκεί έλαβε μια λαμπρή εκπαίδευση, μελετώντας την ποίηση, τη φιλοσοφία, τη ρητορική και όλες τις άλλες επιστήμες που θεωρήθηκαν απαραίτητες για μια κοσμική νεολαία. Ο μέντοράς του στις αλήθειες της χριστιανικής διδασκαλίας ήταν μαθητής του Αποστόλου Ιωάννη του Θεολόγου, του Αγίου Πολύκαρπου της Σμύρνης (επικοινωνία 23 Φεβρουαρίου). Βαπτίζει τον νεαρό, στη συνέχεια τον χειροτονεί πρεσβύτερο και τον στέλνει στη γαλλική πόλη Lugdunum (τώρα Λυών στη Γαλλία) στον ηλικιωμένο Επίσκοπο Pofin. Σύντομα ο Άγιος Ειρηναίος έλαβε ένα υπεύθυνο καθήκον: να παραδώσει μια επιστολή από τους εξομολογητές στον Άγιο Πάπα Ελευθέριο (177-190). Κατά την απουσία του, όλοι οι εξέχοντες Χριστιανοί φυλακίστηκαν.
 Το 178, ένα χρόνο μετά το μαρτύριο του Επισκόπου Ποφίνου, ο Άγιος Ειρηναίος εξελέγη επίσκοπος του Λουγκντούνουμ. "Σε σύντομο χρονικό διάστημα", έγραψε ο Άγιος Γρηγόριος του Τουρ γι 'αυτόν," με το κήρυγμά του μετέτρεψε ολόκληρο το Λουγκντούνουμ σε χριστιανική πόλη!"Όταν ο διωγμός των Χριστιανών υποχώρησε, ο Άγιος εξήγησε την ορθόδοξη πίστη σε ένα από τα κύρια έργα του με τίτλο "Η καταγγελία και η διάψευση της ψευδούς γνώσης", ή εν συντομία: "πέντε βιβλία κατά των Αιρέσεων". Εκείνη την εποχή, προέκυψαν διάφορες θρησκευτικές και φιλοσοφικές γνωστικές διδασκαλίες. Οι Γνωστικοί (από την ελληνική λέξη γνώση, που σημαίνει "γνώση") δίδαξαν ότι ο Θεός δεν μπορούσε να ενσαρκωθεί επειδή η ύλη ήταν ατελής και κακή. Ο Υιός του Θεού είναι μόνο μια εκπομπή της θεότητας. Μαζί του, μια ιεραρχική σειρά δυνάμεων (αιώνες) προέρχεται από τη Θεότητα, το σύνολο των οποίων είναι το "πλήρωμα", δηλαδή η "πληρότητα". Ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Θεό, αλλά από αιώνες ή από τον "demiurge", ο οποίος βρίσκεται κάτω από το "pleroma".
Σε αντίθεση με την αίρεση του Αγίου Βαλεντίνου, ο Άγιος Ειρηναίος ανέπτυξε το Ορθόδοξο δόγμα της σωτηρίας. "Ο λόγος του Θεού, Ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας, με την άφατη καλοσύνη του έγινε αυτό που είμαστε, για να μας κάνει αυτό που είναι..."Ο άγιος Ειρηναίος δίδαξε,"ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, μέσω της εξαιρετικής αγάπης του για τη δημιουργία του, κατέβηκε για να γεννηθεί από μια παρθένο, ενώνοντας τον άνθρωπο με τον Θεό μέσω του εαυτού του". Μέσω της ενσάρκωσης του Θεού, η δημιουργία γίνεται σύμφωνη και συν-σωματική με τον Υιό του Θεού. Η σωτηρία συνίσταται στην θεοποίηση του ανθρώπου.
Σε αντίθεση με τις διδασκαλίες ενός άλλου αιρετικού, του Μαρκιόν, ο οποίος αρνήθηκε τη θεότητα της Παλαιάς Διαθήκης, ο Άγιος ανέπτυξε το δόγμα μιας ενιαίας πηγής της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης: "ένα και το αυτό Πνεύμα Του Θεού, ο οποίος μέσω των προφητών διακήρυξε ποιος θα ήταν ο ερχομός του Κυρίου", έγραψε ο Άγιος. "Κήρυξε μέσω των Αποστόλων ότι η πληρότητα του χρόνου της υιοθεσίας είχε έρθει και η Βασιλεία των ουρανών ήταν κοντά".
Ο άγιος Ειρηναίος δικαιολόγησε την αλήθεια της εκκλησιαστικής διδασκαλίας με τη συνέχεια της Επισκοπής, καθώς και με το γεγονός ότι η Εκκλησία είναι παλαιότερη από όλους τους αιρετικούς. "Όποιος θέλει να μάθει την αλήθεια πρέπει να στραφεί στην εκκλησία, επειδή μόνο οι απόστολοι την ενημέρωσαν για τη θεία αλήθεια. Είναι η πόρτα της ζωής".
Ο άγιος Ειρηναίος είχε ευεργετική επιρροή στη διαμάχη για τον εορτασμό του Πάσχα. Η Εκκλησία της Μικράς Ασίας διατήρησε την παράδοση του εορτασμού του Αγίου Πάσχα στις 14 Νισάν, ανεξάρτητα από την ημέρα που ήταν απαραίτητη. Ο Άγιος Πάπας Βίκτωρ (190-202) απαίτησε επιβλητικά ομοιομορφία και τα σκληρά αιτήματά του θα μπορούσαν να προκαλέσουν διάσπαση. Εκ μέρους των Γάλλων Χριστιανών, ο Άγιος Ειρηναίος έγραψε στον Πάπα ότι το σχίσμα δεν πρέπει να επιτρέπεται λόγω των παραδόσεων, και πάνω απ ' όλα, ήταν απαραίτητο να αγαπάμε την εκκλησιαστική ειρήνη.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Σεβήρου (193211), ο Άγιος Ειρηναίος αποκεφαλίστηκε με σπαθί επειδή ομολόγησε την πίστη του το 202.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, ο Άγιος Πολύκαρπος της Σμύρνης και ο Άγιος Ειρηναίος της Λυών είναι τρεις κρίκοι σε μια αδιάσπαστη αλυσίδα διαδοχής γεμάτη χάρη που προέρχεται από τον ίδιο τον ποιμαντικό ηγέτη, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Στα γηρατειά του, ο Άγιος Ειρηναίος έγραψε στον φίλο του Φλώρινο: "ήμουν αγόρι όταν σε είδα (Φλώρινος) στον Πολύκαρπο. Θυμάμαι τι συνέβη τότε, περισσότερο από ό, τι συμβαίνει τώρα. Και τώρα μπορώ να σας περιγράψω τα μέρη όπου ο Μακάριος Πολύκαρπος καθόταν και συνομιλούσε. Μπορώ να περιγράψω τον τρόπο ζωής του, την εμφάνιση του σώματός του και τις οδηγίες που έδωσε στους ανθρώπους. Η οικεία μεταχείριση που είπε ότι είχε με τον Ιωάννη και τους άλλους που είχαν δει τον Κύριο, και όλα όσα θυμήθηκε από αυτά τα λόγια, τι είχε ακούσει από αυτούς για τον Κύριο... Το άκουσα τότε, με τη χάρη του Θεού, με ζήλο και το έγραψα όχι σε χαρτί, αλλά στην καρδιά μου".