Την ημέρα της μνήμης του Αγίου Μάρτυρα Νικολάου του Τρόιτσκ, στις 10 Μαρτίου 2026, ο εφημέριος της Μονής Αγίας Τριάδας στο Τσεμποκσάρι, Αρχιμανδρίτης Βασίλι (Πασκίερ) γιόρτασε τη Θεία Λειτουργία στο συγκρότημα του μοναστηριού στην εκκλησία προς τιμήν της εικόνας της Μητέρας του Θεού "Βλαντιμίρσκαγια" στο χωριό Μαλόε Τσουρασέβο, δημοτική περιφέρεια Γιαντρίνσκι της Τσουβάσια.
Στο τέλος της λειτουργίας, πραγματοποιήθηκε υπηρεσία προσευχής και πομπή.
Στη συνέχεια, ο πατέρας ανώτερος συνεχάρη όλους για τις διακοπές, ευχαρίστησε τον πρύτανη, τον Ηγούμενο Τίχωνα (Περσίν), για την πρόσκληση και για την κοινή προσευχή όλων των συνυπηρετούντων ιερέων και απευθύνθηκε στους συγκεντρωμένους προσκυνητές με ποιμαντική ομιλία, η οποία τόνισε ότι είναι το πέρασμα του πεδίου της Μεγάλης Σαρακοστής που είναι μια εποχή σοφής πράξης. Τώρα, όταν προσπαθούμε να πλησιάσουμε τον Κύριο μέσω της εργασίας, της νηστείας και της προσευχής, να ξεκινήσουμε το μονοπάτι της επιστροφής στην πατρίδα μας στη Βασιλεία των Ουρανών που βρίσκεται μέσα μας, πρέπει να κατεβούμε νοερά στις καρδιές μας και να συναντήσουμε τον Κύριο εκεί, μόνο τότε θα συμβεί η συγχώρεση των αμαρτιών και η επίτευξη της αιώνιας ζωής.
***
Ο Ιερομάρτυρας Νικόλαος γεννήθηκε το 1895 στο χωριό Βιπολζόβο, στην περιοχή Κουρμύσσκι, στην επαρχία Σιμπίρσκ (τώρα Περιοχή Πορέτσκι της Τσουβάσιας) στην οικογένεια του διάκονου Δημήτρη Τρόιτσκι.
Αφού αποφοίτησε από το Θεολογικό Σεμινάριο του Σιμπίρσκ το 1918 με πτυχίο πρώτης τάξης, ο Νικολάι υπηρέτησε για κάποιο διάστημα ως δάσκαλος αγροτικού σχολείου. Το 1920 χειροτονήθηκε ιερέας στο χωριό Σαμπάεβο (τώρα Μορδοβία). Το 1933, ο πατέρας Νικολάι μεταφέρθηκε στην υπηρεσία στο χωριό Maloe Churashevo, περιοχή Yadrinsky.
Στις 29 Νοεμβρίου 1937, ο Αρχιερέας Νικολάι Τρόιτσκι ερευνήθηκε και συνελήφθη. Ενώ κρατούνταν στη φυλακή της πόλης Γιαντρίν, ο Τσάσρ ανακρίθηκε στις 30 Νοεμβρίου, 13 Δεκεμβρίου 1937 και 14 Ιανουαρίου 1938. Κατά τη διάρκεια όλων των ανακρίσεων, ο κατηγορούμενος ιερέας δήλωσε αθώος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία των ψευδών μαρτύρων, ο πατέρας Νικολάι καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης σύμφωνα με το άρθρο 58, παράγραφος 10 του Μέρους 1.
Ο αρχιερέας Νικολάι στάλθηκε στη σωφρονιστική αποικία εργασίας του Αλατίρ, η οποία στεγάζει περισσότερους από 4.000 κρατούμενους εκείνα τα χρόνια. Αν και η αποικία δεν ήταν μέρος του συστήματος γκουλάγκ, οι κρατούμενοι σε αυτό, όπως και στα στρατόπεδα, πέθαναν από συνεχή υποσιτισμό και ασθένειες επειδή δεν υπήρχε φάρμακο. Υπάρχουν πολλοί ιερείς και Ορθόδοξοι πιστοί ανάμεσά τους.
Αφού πέρασε σχεδόν 3 χρόνια στην αποικία Alatyr, τον Μάρτιο του 1941, ο πατέρας Νικολάι μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Baikal-Amur μαζί με το GULAG.
Ενώ εκτίει την ποινή του στο Τμήμα Svobodnenskiy του BAMLAG, ο Αρχιερέας Νικολάι πέθανε στις 10 Μαρτίου 1945 και θάφτηκε σε άγνωστο τάφο.
Αργότερα, έμαθαν ότι ο πατέρας του Νικολάι είχε ήδη απελευθερωθεί, αλλά είχε σοβαρό πονόλαιμο, οπότε δεν μπορούσε να φύγει από το στρατόπεδο και πέθανε αφού ήταν άρρωστος για μια εβδομάδα. Έτσι ο Κύριος δεν πήρε το στέμμα του μάρτυρα από τον αγαπημένο του.