Την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026, γιορτάστηκε μια εορταστική λειτουργία και μια πομπή προς τιμήν της εικόνας της Μητέρας του Θεού "αξίζει να φάει" στην Εκκλησία της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου του Νιζνεϊβκίνο.
Η σεβαστή εικόνα βρίσκεται στην εκκλησία προς τιμήν της Γεννήσεως της Παναγίας στο χωριό Nizhneivkino. Η εικόνα της Μητέρας του Θεού "αξίζει" ("Ελεήμων") ζωγραφίστηκε και αφιερώθηκε στο Άγιο Όρος στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Κσιλούργου το 1884.
Η Θεία Λειτουργία πραγματοποιήθηκε από τον ιερέα Alexy Adamov, κληρικός της Εκκλησίας της Γεννήσεως της Παναγίας στο χωριό Nizhneivkino, ιερέας Sergiy Okulovsky, πρύτανης της Εκκλησίας της μεσολάβησης στο χωριό Adyshevo, ιερέας Stefan Izhik, πρύτανης της Εκκλησίας της Τριάδας στο χωριό Sredneivkino. Verkhoshizhemye ιερέας Tarasy Sidor, πρύτανης της Εκκλησίας της Τριάδας στο χωριό Istobensk, ιερέας John Shapoval.
Λειτουργικοί ύμνοι εκτελέστηκαν από τη λαϊκή χορωδία της Επισκοπής Βιάτκα. Στην εορταστική υπηρεσία παρευρέθηκαν ενορίτες της εκκλησίας προς τιμήν της Γεννήσεως της Παναγίας στο χωριό Nizhneivkino, χωρικοί, επισκέπτες και προσκυνητές από τον Kirov. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, πολλοί συμμετείχαν στα Ιερά Μυστήρια του Χριστού.
Ο κληρικός της Εκκλησίας της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, ιερέας Αλέξιος Αδάμοφ, απευθύνθηκε στους πιστούς με ένα κήρυγμα, λέγοντας για την ιστορία της εικόνας και τη θαυματουργή επιστροφή της στο ναό: "η εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου ζωγραφίστηκε στο Άγιο Όρος στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου το 1884. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, η εικόνα, όπως και πολλά ιερά, υποβλήθηκε σε δοκιμές. Υπήρξε μια προσπάθεια να καταστραφεί, αφαιρέθηκε από το ναό, αλλά ο Κύριος έσωσε αυτό το ιερό για εμάς μέσω των πιστών. Το ιερό διατηρήθηκε και μεταφέρθηκε στο ναό στην εποχή μας.
Πριν από επτά χρόνια, με την ευλογία του Μητροπολίτη Μάρκου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη πομπή με την εικόνα της Μητέρας του Θεού "αξίζει να φάει". Στην πομπή, ακολουθούμε πάντα τον Χριστό, κινούμαστε πάντα κατά μήκος του μονοπατιού προς τη Βασιλεία των Ουρανών και μας οδηγεί η Άγια Κυρία Θεοτόκος. Η εικόνα είναι φθαρμένη από το ναό και περπατάμε γύρω από το χωριό, επισκεπτόμενοι σημαντικά μέρη για αυτόν τον οικισμό: όπου κάποτε βρισκόταν το μοναστήρι, όπου βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης και οι πηγές".
Μετά την υπηρεσία, πραγματοποιήθηκε πομπή με την σεβαστή εικόνα. Οι κληρικοί, οι χορωδοί και οι ενορίτες του ναού μετέφεραν το ιερό του Άθω, την εικόνα της Μητέρας του Θεού, "επάξια φαγωμένη", σε όλο το χωριό. Το νερό αφιερώθηκε στις πηγές του χωριού Νιζνεϊβκίνο κοντά στο παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης. Χαρούμενοι και εμπνευσμένοι, οι πιστοί επέστρεψαν στο ναό. Σύμφωνα με την παράδοση, ένα γεύμα που ετοίμασαν οι ενορίτες περίμενε όλους τους Σταυροφόρους.
***
Η ιστορία της επιστροφής της εικόνας
Στη δεκαετία του ' 30 του περασμένου αιώνα, η Εκκλησία της Γεννήσεως της Παναγίας στο Nizhneivkino έκλεισε και καταστράφηκε. Το καμπαναριό της εκκλησίας μετατράπηκε σε εστία, μέρος του ναού καταλήφθηκε για τις ανάγκες των κοσμικών αρχών. Όλα τα εκκλησιαστικά σκεύη και οι εικόνες αφαιρέθηκαν και κάηκαν.
- Η μαμά μου είπε ότι η γιαγιά μας πήγε στο χωριό Ρωσική. Ο καιρός ήταν χλιαρός, η λάσπη ήταν παντού και οι δρόμοι ξεβράστηκαν. Στην περιοχή του χωριού Prosvet, ένιωσε ξαφνικά ότι είχε πατήσει μια σκληρή σανίδα, κοίταξε κάτω και είδε τις εγκάρσιες ράγες να τρέχουν κατά μήκος αυτής της σανίδας. Ενδιαφερόταν για αυτό, με κάποιο τρόπο έβγαλε ολόκληρο το Διοικητικό Συμβούλιο από τη λάσπη και το έφερε στο σπίτι της στην πλάτη της. Εκεί, μαζί με τη μητέρα μου, την έπλυναν στο πηγάδι και είδαν το υπέροχο πρόσωπο της εικόνας "αξίζει να φάει", θυμάται η Tamara Tyulkina.
Η γιαγιά ήταν θρησκευόμενη γυναίκα και με δική της ευθύνη, κράτησε την εικόνα - την έφερε στην καλύβα και την έβαλε σε μια γωνία. Από τότε, συνέχισε να προσεύχεται και να λατρεύει την εικόνα, και όταν πέθαινε, είπε ότι σύντομα ο ναός στο Νιζνεϊβκίνο θα ξανανοίξει και θα ήταν απαραίτητο να επιστρέψει η εικόνα εκεί. Εκείνη την εποχή, ο κομμουνισμός χτιζόταν στη χώρα, απλώς απομακρύναμε τέτοιες ομιλίες και το 1994 ο ναός άνοιξε πραγματικά. Τότε παραδόθηκε το εικονίδιο.