Ο εορτασμός του Αγίου Φιλίππου συνδέεται με το γεγονός ότι ήταν ένας αληθινός πάστορας που υπερασπίστηκε την πίστη χωρίς φόβο ούτε για μομφή ούτε για τον ίδιο τον θάνατο. Ο Άγιος Φίλιππος γεννήθηκε στην ευγενή οικογένεια των αγοριών του Κολίτσεφ. Ήξερε πλούτο και τιμές, αλλά όταν έφτασε στην ηλικία των 30 ετών, αποφάσισε να αφιερωθεί στον μοναχισμό.
Περπάτησε από τη Μόσχα στην ακτή της Λευκής Θάλασσας. Και για να ταΐσει τον εαυτό του, ανέλαβε οποιαδήποτε δουλειά. Δίπλα στη λίμνη Ονέγκα, φρόντιζε τα πρόβατα σαν απλός χωρικός. Στη συνέχεια, πέρασε στα νησιά Σολοβέτσκι και έγινε αρχάριος στο μοναστήρι Σολοβέτσκι. Όταν τον έκαψαν μοναχό, αυτός, νιώθοντας μια κλίση στην ερημιτεία, αποσύρθηκε για πολύ καιρό στην έρημο 2 χλμ. Ο ηγούμενος και οι αδελφοί του ζήτησαν να γίνει ο νέος ηγούμενος. Ο Φίλιππος αρνήθηκε αρκετές φορές, αλλά αναγκάστηκε να αναλάβει την εξουσία του ηγούμενου.
Ως επικεφαλής της Αδελφότητας, ο Φίλιππος έφερε την οικονομία του μοναστηριού σε τέλεια κατάσταση, έχτισε μια πέτρινη προβλήτα και ήταν αυστηρός αλλά δίκαιος πάστορας. Κάτω από αυτόν, άρχισε η πέτρινη κατασκευή στο Solovki. Ο Φίλιππος αφιέρωσε την πρώτη πέτρινη εκκλησία στο όνομα της Κοίμησης της Αγίας Θεοτόκου.
Το 1566, ο Τσάρος Ιβάν Βασίλιεβιτς, ο οποίος έλαβε το ψευδώνυμο του Τρομερού στη ρωσική ιστορία, κάλεσε τον ευσεβή ηγούμενο στη Μόσχα. Εκεί, το Συμβούλιο των Επισκόπων τον ανέβασε στην τάξη του Μητροπολίτη — ο Φίλιππος ήταν επικεφαλής ολόκληρης της Ρωσική Εκκλησία.
Εκείνη την εποχή, ο Τσάρος Ιβάν Δ δημιούργησε την οπρίχνινα, και οι οπρίχνικοι πραγματοποίησαν αδιάκριτη βία εναντίον εκείνων που θεωρούσαν εχθρούς του Τσάρου. Ο Φίλιππος προέτρεψε τον Ιβάν Δ ' να παραιτηθεί από την αιματοχυσία για χάρη του Χριστού. Δεν συμφώνησε. Τότε ο Μητροπολίτης δημοσίως, στο ναό, του αρνήθηκε μια ευλογία.
Ο Φίλιππος απειλήθηκε με βία, αλλά ο Μητροπολίτης δεν ευλόγησε τον τσάρο, θεωρώντας τη σκληρότητα του αντιχριστιανική. Ο άγιος δεν στάθηκε ενάντια στον αυτοκράτορα, αλλά για την πίστη. Κατηγορήθηκε ψευδώς ότι απολύθηκε από την μητροπολιτική έδρα, το σήμα της αξιοπρέπειάς του απογυμνώθηκε δημόσια από τα ρούχα του και εξορίστηκε σε ένα μοναστήρι του Ότροχ.
Τον Δεκέμβριο του 1569, ο ηγέτης των οπρίχνικων, Μαλιούτα Σκουράτοφ, ήρθε στον Φίλιππο στο μοναστήρι Ότροχ στο Τβερ και ζήτησε και πάλι την ευλογία του τσάρου για τους οπρίχνικους. Ο Φίλιπ αρνήθηκε. Βλέποντας τι επρόκειτο να συμβεί, είπε στον Μαλιούτα, "Κάνε αυτό για το οποίο ήρθες". Ο φύλακας στραγγάλισε τον γέρο. Ο Φίλιππος θάφτηκε στο μοναστήρι.
Ο Φίλιππος, παρά τη βασιλική ντροπή, άρχισε να τιμάται ως άγιος στη Μονή Σολοβέτσκι. Ο γιος του Ιβάν ο Τρομερός, Τσάρος Φιοντόρ Ιβάνοβιτς, επέτρεψε τη μεταφορά των λειψάνων του Φιλίππου από τη Μονή Ότροχ στο Σολόβκι.
Το 1652, ο Μητροπολίτης νίκων του Νόβγκοροντ, ο μελλοντικός πατριάρχης, πήγε στο Σολόβκι. Εκεί διάβασε στους μοναχούς μια επιστολή στην οποία ο Τσάρος Αλεξέι Μιχαήλοβιτς προσευχήθηκε στον Φίλιππο για συγχώρεση για τον νεκρό Τσάρο Ιβάν Δ'. Τα λείψανα του Φίλιππου παραδόθηκαν στη Μόσχα. Ο λαός και ο κλήρος τους υποδέχτηκαν με χαρά. Ο Τσάρος μετέφερε το φέρετρο μαζί με τους επισκόπους. Τα λείψανα τοποθετήθηκαν στον Καθεδρικό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου του Κρεμλίνου. Ο Φίλιππος δοξάστηκε ως μεγάλος άγιος.