Γεννήθηκε γύρω στο 340 στην Αίγυπτο. Με τους δύο αδελφούς του Ανούβιο (IV αιώνα, 5/18 Ιουνίου) και Παΐσιο, πήγε σε ένα από τα αιγυπτιακά μοναστήρια, όπου και οι τρεις έκαναν μοναχικούς όρκους. Ο Άγιος Πίμεν πέρασε τον χρόνο του σε αυστηρές νηστείες και προσευχές και έφτασε σε τέτοιο ύψος αρετών που έγινε εντελώς απαθής.
Για πολλούς μοναχούς, ο Άγιος Πίμεν ήταν πνευματικός μέντορας και οδηγός. Έγραψαν τις απαντήσεις του για την οικοδόμηση του εαυτού τους και των άλλων. Όταν ρωτήθηκε πώς να απαλλαγούμε από τις ιδεοληπτικές κακές σκέψεις, ο γέροντας απάντησε: "Οι κακές σκέψεις που εμπνέονται από τον εχθρό της σωτηρίας μας μπορούν να αναφλέξουν αμαρτωλές επιθυμίες σε ένα άτομο σαν σπίθα. Είναι απαραίτητο να σβήσουμε αυτούς τους σπινθήρες με νερό, δηλαδή με προσευχή και φιλοδοξία της ψυχής στον Θεό".
Ο μοναχός είπε: "ένα άτομο πρέπει να ακολουθεί τρεις βασικούς κανόνες: να φοβάται τον Θεό, να προσεύχεται συχνά και να κάνει καλό στους ανθρώπους. Η κακία δεν θα καταστρέψει ποτέ την κακία. αν κάποιος σας έχει κάνει κακό, κάντε τον καλό και το καλό σας θα ξεπεράσει την κακία του".
Έχοντας γίνει διάσημος για την ιερότητα της ζωής του και τη βαθιά οικοδόμηση των διδασκαλιών του, σε ηλικία περίπου 110 ετών, ο Αιγύπτιος ερημίτης πέθανε γύρω στο 450. σύντομα αναγνωρίστηκε ως άγιος του Θεού και έλαβε το όνομα Μεγάλος ως ένδειξη μεγάλης ταπεινότητας, σεμνότητας, αλήθειας και ανιδιοτελούς υπηρεσίας στον Θεό.