Οι Άγιοι Μάρτυρες Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος ήταν Ρωμαίοι στρατιώτες. Ο Άγιος Μάρτυρας Λεόντιος, Έλληνας από τη γέννηση, υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής στα αυτοκρατορικά στρατεύματα στην φοινικική πόλη της Τρίπολης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βεσπασιανού (70-79). Ο Χριστιανός Λεόντιος διακρίθηκε από το θάρρος και τη σύνεση του, και οι στρατιώτες και οι πολίτες της Τρίπολης τον αντιμετώπισαν με βαθύ σεβασμό για τις αρετές του.
Ο αυτοκράτορας διόρισε τον Ρωμαίο γερουσιαστή Αδριανό ως κυβερνήτη της φοινικικής περιοχής με την εξουσία να διώκει τους Χριστιανούς και, αν αρνούνταν να θυσιάσουν σε ρωμαϊκές θεότητες, να τους βασανίσει και να τους θανατώσει. Στο δρόμο για τη Φοινίκη, ο Αδριανός πληροφορήθηκε ότι ο Άγιος Λεόντιος είχε απομακρύνει πολλούς από την λατρεία των ειδωλολατρικών θεών. Ο κυβερνήτης έστειλε τον τριβούνιο Υπάτιο με ένα απόσπασμα στρατιωτών στην Τρίπολη για να βρει και να κρατήσει τον Χριστιανό Λεόντιο. Στο δρόμο, ο Tribune Hypatius αρρώστησε πολύ και, κοντά στο θάνατο, είδε έναν άγγελο σε ένα όνειρο που είπε: "αν θέλεις να είσαι υγιής, φώναξε τρεις φορές με τους στρατιώτες σου:"Θεέ Λεόντιος, βοήθησέ με". Ανοίγοντας τα μάτια του, ο Υπάτιος είδε έναν άγγελο και είπε: "με έστειλαν να κρατήσω τον Λεόντιο, οπότε πώς μπορώ να επικαλεστώ τον Θεό του;"Εκείνη την εποχή, ο Άγγελος έγινε αόρατος. Ο Υπάτιος είπε στους στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένου του φίλου του Θεοδούλου, για το όνειρό του, και μαζί κάλεσαν τον Θεό, του οποίου το όνομα εξομολογήθηκε από τον Άγιο Λεόντιο, τρεις φορές για βοήθεια. Ο Υπάτιος θεραπεύτηκε αμέσως, στη γενική χαρά των στρατιωτών, και μόνο ο Θεόδουλος κάθισε στο περιθώριο, αντανακλώντας το θαύμα. Η ψυχή του ήταν γεμάτη αγάπη για τον Θεό και έπεισε τον Υπάτιο να πάει αμέσως μαζί στην πόλη αναζητώντας τον Άγιο Λεόντιο.
Στην είσοδο της πόλης, συναντήθηκαν από έναν άγνωστο άνδρα και προσκλήθηκαν στο σπίτι του, όπου αντιμετώπισε γενναιόδωρα τους ταξιδιώτες. Όταν έμαθαν ότι ο φιλόξενος οικοδεσπότης ήταν ο Άγιος Λεόντιος, έπεσαν στα γόνατα και του ζήτησαν να τους διαφωτίσει με πίστη στον αληθινό Θεό. Το βάπτισμα έλαβε χώρα εδώ, και όταν ο Άγιος Λεόντιος προφέρει μια προσευχή επίκληση πάνω τους στο όνομα της Αγίας Τριάδας, ένα φωτεινό σύννεφο επισκίασε τη νεοβαπτισμένη και ευλογημένη βροχή έπεσε. Οι υπόλοιποι στρατιώτες, αναζητώντας τον αρχηγό τους, ήρθαν στην Τρίπολη, όπου έφτασε και ο ηγεμόνας Αδριανός. Μόλις έμαθε τι είχε συμβεί, διέταξε να του φέρουν τον Άγιο Λεόντιο, τον Τριβούνιο Υπάτιο και τον Θεόδουλο και, απειλώντας τους με βασανιστήρια και θάνατο, απαίτησε την παραίτηση του Χριστού και τη θυσία στους Ρωμαίους θεούς. Όλοι οι μάρτυρες ομολόγησαν σταθερά την πίστη τους στον Χριστό. Ο Άγιος Υπάτιος κρεμάστηκε σε μια κολόνα και χτυπήθηκε με σιδερένια νύχια, ενώ ο Άγιος Θεοδούλος χτυπήθηκε ανελέητα με ξύλα. Βλέποντας τη σταθερότητα των μαρτύρων, τα κεφάλια τους κόπηκαν με ένα σπαθί. Ο Άγιος Λεόντιος φυλακίστηκε μετά από βασανιστήρια. Το πρωί, εμφανίστηκε ενώπιον του κυβερνήτη. Ο Αδριανός προσπάθησε να αποπλανήσει τον ιερό εξομολογητή με τιμές και ανταμοιβές και, αφού δεν πέτυχε τίποτα, τον βασάνισε: ο άγιος μάρτυρας κρεμάστηκε ανάποδα σε μια κολόνα με μια βαριά πέτρα γύρω από το λαιμό του για μια ολόκληρη μέρα, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να τον κάνει να αποκηρύξει τον Χριστό. Ο ηγεμόνας διέταξε τον πάσχοντα να χτυπηθεί με ραβδιά μέχρι να πεθάνει. Το σώμα του Αγίου Μάρτυρα Λεόντιου πετάχτηκε έξω από την πόλη, αλλά οι χριστιανοί τον έθαψαν με τιμή κοντά στην Τρίπολη. Ο θάνατος των Αγίων Μαρτύρων ακολούθησε γύρω στο 70-79.
Η ανάκριση του Αγίου Λεόντιου, τα βάσανα και ο θάνατός του καταγράφηκαν σε πινακίδες από κασσίτερο από έναν γραμματέα που ήταν παρών στη δίκη. Αυτά τα δισκία τοποθετήθηκαν στον τάφο του Αγίου Μάρτυρα.