Στη Μεγάλη Αίθουσα του Κρατικού Ωδείου της Μόσχας «Π. Ι. Τσαϊκόφσκι», με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου 2026 η τελετή έναρξης του IX Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Η μοναδικότητα του φεστιβάλ έγκειται στο ότι αποσκοπεί στην αναβίωση της αρχαίας ρωσικής παράδοσης διοργάνωσης συναυλιών πνευματικής και κλασικής μουσικής κατά τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Πρόκειται για μια περίοδο εντατικής προσευχής και εσωτερικής αναζήτησης, αναζήτησης πνευματικών και ηθικών προσανατολισμών. Μέχρι το 1917, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ακυρώνονταν οι ψυχαγωγικές εκδηλώσεις και οι αίθουσες συναυλιών παραχωρούνταν στην ακαδημαϊκή και πνευματική μουσική. Στις συναυλίες του Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αναβιώνει η παλαιά εκτελεστική παράδοση των σημαντικότερων σχολών και δασκάλων της εκκλησιαστικής μουσικής και ερμηνεύονται σπουδαία έργα Ρώσων και ξένων συνθετών.

Στο πρώτο μέρος της εναρκτήριας συναυλίας του φεστιβάλ, οι πολυάριθμοι θεατές γνώρισαν τη σύνθεση του Ροντιόν Στσέντριν «Ο Σφραγισμένος Άγγελος», γραμμένη σε μορφή Λειτουργίας και βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Νικολάι Λεσκόφ. Χρησιμοποιώντας στη μουσική του γλώσσα δύο παραδόσεις της ρωσικής εκκλησιαστικής ψαλτικής — τον знаменный распев της παλαιοπίστης παράδοσης και την αρμονική υφή της λειτουργικής πρακτικής των νεότερων χρόνων — ο συνθέτης επαναπροσδιόρισε τη χιλιετή πορεία του λαού μας υπό την προστασία της ορθόδοξης πίστης. Χαρακτηριστική είναι η ομολογία του ίδιου του συνθέτη ότι το έργο αυτό δεν γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας, αλλά «κατ’ εντολή της καρδιάς». Το έργο ερμήνευσε η Ακαδημαϊκή Μεγάλη Χορωδία «Δάσκαλοι της Χορωδιακής Τέχνης» του ραδιοφώνου «Ορφέας» υπό τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού διευθυντή και αρχιμουσικού, Λαϊκού Καλλιτέχνη της Ρωσίας Λεβ Κοντόροβιτς.

Στο δεύτερο μέρος της μουσικής βραδιάς παρουσιάστηκε ένα σπάνιο μνημείο του ρωσικού μουσικού μοντερνισμού — το ρέκβιεμ του Αλεξάντρ Καστάλσκι «Αδελφική Μνημόνευση». Η εκτέλεση ήταν αφιερωμένη στην 170ή επέτειο από τη γέννηση του συνθέτη. Η ορατόρια αυτή για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα γράφτηκε στη μνήμη των θυμάτων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Από τη μία πλευρά, ο Α. Δ. Καστάλσκι σχεδίασε το μνημειώδες έργο του ως ορθόδοξη επιμνημόσυνη ακολουθία για τους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στον παγκόσμιο πόλεμο. Από την άλλη, ο συνθέτης βασίστηκε στο είδος του καθολικού ρέκβιεμ. Το έργο δεν έχει χάσει τη σημασία του και στις μέρες μας· η εξαιρετική δεξιοτεχνία του Αλεξάντρ Καστάλσκι υμνεί την ιδέα της αιώνιας ζωής και γίνεται αντιληπτή ως ένα θεατρικό μυστήριο με πλήθος συμμετεχόντων.

Το «Αδελφική Μνημόνευση» ερμήνευσαν: η Συμφωνική Ορχήστρα Συναυλιών του Ωδείου της Μόσχας (καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος — καθηγητής Ανατόλι Λέβιν, μαέστρος — Μιχαήλ Κοτελνίκοφ), η Μοσχοβίτικη Συνοδική Χορωδία (καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος — ο Τιμημένος Καλλιτέχνης της Ρωσίας Αλεξέι Πουζάκοφ), η εορταστική χορωδία «Άρτος» του ναού του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ στο Σολντσέβο (καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος — Βαρβάρα Βόλκοβα), καθώς και το σύνολο «Καμπάνες της Ρωσίας» (καλλιτεχνική διευθύντρια — Γκαλίνα Φιλιμόνοβα).

Αρχιμουσικός του δεύτερου μέρους ήταν ο Μιχαήλ Κοτελνίκοφ. Σολίστ: Αλένα Κουζνετσικόβα (σοπράνο), Ντμίτρι Κουζμίν (βαρύτονος), Λιουντμίλα Φεντόροβα (μέτζο-σοπράνο). Το πιάνο ερμήνευσε ο Αντρέι Αλεϊνίκοφ.