Άμεση ήταν η κινητοποίηση εργαζομένων της Επισκοπής Σάμπατς, κατοίκων της περιοχής και της Πυροσβεστικής για την κατάσβεση πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε σε δασική έκταση της Μονής Τρονοσά στη Σερβία.

Πυρκαγιά εκδηλώθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου στα δάση που ανήκουν στη Μονή Τρονοσά στη Σερβία, σύμφωνα με την Επισκοπή Σάμπατς της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Χάρη στην άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων του εκκλησιαστικού φορέα «Μοναστηριακά Δάση», κατοίκων των γειτονικών χωριών και της Πυροσβεστικής και Διασωστικής Υπηρεσίας της Λόζνιτσα, η φωτιά τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο, χωρίς να επεκταθεί στην ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, η πυρκαγιά έπληξε περίπου 15 στρέμματα δασικής έκτασης. Μέχρι στιγμής δεν έχουν ανακοινωθεί τα ακριβή αίτια της εκδήλωσής της.

Το σημείο επισκέφθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου ο Επίσκοπος Σάμπατς Ιερόθεος, ο οποίος ενημερώθηκε για την κατάσταση της περιοχής μετά την ολοκλήρωση της επιχείρησης κατάσβεσης. Η Επισκοπή Σάμπατς εξέφρασε τις ευχαριστίες της προς όλους όσοι συμμετείχαν στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς και συνέβαλαν στην αποτροπή της εξάπλωσής της.

Με αφορμή το περιστατικό, η επισκοπή απηύθυνε έκκληση προς τους επισκέπτες της μονής και τους προσκυνητές να επιδεικνύουν ιδιαίτερη προσοχή, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιών.

Οι πιστοί και οι επισκέπτες καλούνται να μην ανάβουν φωτιές σε υπαίθριους χώρους, να μην πετούν αποτσίγαρα και να αποφεύγουν οποιαδήποτε ενέργεια θα μπορούσε να προκαλέσει πυρκαγιά. Παράλληλα, η Επισκοπή Σάμπατς υπογραμμίζει την ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και του μοναστηριακού χώρου.

Η Μονή Τρονοσά είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου και χρονολογείται από το 1317. Σήμερα αποτελεί πολιτιστικό μνημείο της Σερβίας και συνδέεται με σημαντικές σελίδες της σερβικής πνευματικής και πολιτιστικής ιστορίας.

Κατά τον 18ο αιώνα, στη Μονή Τρονοσά φοίτησε ο νεαρός Βουκ Κάρατζιτς, ο οποίος αργότερα συνέβαλε καθοριστικά στη μεταρρύθμιση της σερβικής γλώσσας και γραφής και δημιούργησε το σύγχρονο σερβικό κυριλλικό αλφάβητο, γνωστό ως «βουκόβιτσα».