Με την ευλογία του Μητροπολίτη Βενιαμίν του Μινσκ και του Ζασλάβσκι, Πατριαρχικού Εξάρχη όλης της Λευκορωσίας, ένα μέρος της ζώνης της Παναγίας θα μεταφερθεί στα σύνορα της Λευκορωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον Καθεδρικό Ναό του Καζάν της Αγίας Πετρούπολης στις 10 Φεβρουαρίου 2024.
Για 2000 χρόνια, οι Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο πέφτουν στο ιερό με πίστη και ελπίδα, ελπίζοντας για τη βοήθεια της Παναγίας. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, Η Υπεραγία Θεοτόκος έπλεξε προσωπικά μια ζώνη από τρίχες καμήλας και, λίγο πριν από την Κοίμηση της, την παρέδωσε και τη ρόμπα της στον Απόστολο Θωμά.
Αρχικά, η ρόμπα και η ζώνη μεταβιβάστηκαν από γενιά σε γενιά από τους κληρονόμους δύο χήρων της Ιερουσαλήμ που έλαβαν το ιερό από τα χέρια του Αγίου Θωμά του Αποστόλου. Στη συνέχεια, τον 4ο αιώνα, τα ρούχα της Υπεραγίας Θεοτόκου μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, κλεισμένα σε μια χρυσή κιβωτό, σφραγισμένα με τη βασιλική σφραγίδα και τοποθετημένα στην εκκλησία Blachernae στην πόλη της Κωνσταντινούπολης. Προς τιμήν αυτού του σημαντικού γεγονότος, καθιερώθηκε η εκκλησιαστική γιορτή "η θέση της τίμιας ρόμπας της Παναγίας στις Βλαχερνές", η οποία γιορτάζεται στις 15 Ιουλίου.
Μόνο λίγους αιώνες αργότερα, με την ευλογία του Πατριάρχη Ευθυμίου Β ' της Κωνσταντινούπολης και κατόπιν αιτήματος του αυτοκράτορα Λέοντα του Σοφού, ο οποίος προσευχήθηκε στον Θεό για τη θεραπεία της συζύγου του αυτοκράτειρας Ζόγια από ένα ακάθαρτο πνεύμα, άνοιξε η κιβωτός. Παρά το πέρασμα του χρόνου, η ζώνη έχει διατηρήσει εντελώς την αρχική της εμφάνιση και το ακάθαρτο πνεύμα που ξεπέρασε την άρρωστη γυναίκα την άφησε. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τη μητέρα του Θεού, η Αυτοκράτειρα Ζόγια κεντούσε μια ζώνη με χρυσό νήμα.
Στη συνέχεια, το ιερό χωρίστηκε σε μέρη, ένα από τα οποία διατηρείται τώρα προσεκτικά στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος. Παραμένοντας συνεχώς στο μοναστήρι, το ιερό το αφήνει μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα για να επισκεφθεί τις ελληνικές πόλεις. Ωστόσο, το 2011 έγινε εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα: το ιερό μεταφέρθηκε σε πολλές πόλεις της Ρωσίας, όπου περίπου τρία εκατομμύρια πιστοί το λάτρευαν. Οι άνθρωποι πήγαν στη ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου, της προσέφεραν τις προσευχές τους και οι πιο αγνοί σε απάντηση δεν άφησαν τα αιτήματά τους ανήκουστα, δείχνοντας διάφορα θαύματα και θεραπείες. Τα παντρεμένα ζευγάρια έλαβαν ανακούφιση από τη στειρότητα απευθυνόμενα επιμελώς στη μητέρα του Θεού μπροστά στο μεγάλο ιερό της.
Το 2011, με την ευκαιρία της 200ης επετείου του Καθεδρικού Ναού του Καζάν, ένα κομμάτι της ζώνης μεταφέρθηκε στην αιώνια αποθήκευση στην Αγία Πετρούπολη. Από εκείνη τη στιγμή, εκατοντάδες προσκυνητές συρρέουν εδώ καθημερινά για να προσευχηθούν στη μητέρα του Θεού και να προσκυνήσουν το ιερό, το οποίο τοποθετείται σε μια κιβωτό με θραύσματα των λειψάνων των Αγίων δίκαιου Ιωακείμ και Άννας, των γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Με τη χάρη του Θεού, αυτή η κιβωτός θα μεταφερθεί στη Λευκορωσία από τις 10 Φεβρουαρίου έως τις 17 Μαρτίου, όπου χιλιάδες πιστοί από διαφορετικές πόλεις θα μπορούν να προσκυνήσουν το μεγάλο ιερό του Χριστιανικού κόσμου, ζητώντας βοήθεια και μεσολάβηση από τη μητέρα του Θεού.

Το χρονοδιάγραμμα της προσφοράς του ιερού στη μητρόπολη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Λευκορωσίας:
10-15 Φεβρουαρίου-πόλη του Μινσκ, Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πνεύματος (10 Φεβρουαρίου από τις 16.00, άλλες ημέρες-από τις 7.00 έως τις 21.00)
17-18 Φεβρουαρίου-Επισκοπή του Τούροφ
Φεβρουάριος 19-22-Επισκοπή Γκόμελ
23-24 Φεβρουαρίου-Επισκοπή Του Μπομπρούισκ
25-27 Φεβρουαρίου-Επισκοπή Μογκίλεφ
28-29 Φεβρουαρίου-Επισκοπή Μπορίσοφ
1-2 Μαρτίου-Επισκοπή του Σλούτσκ
3 Μαρτίου-Ιερά Μονή Κοιμήσεως Της Θεοτόκου Ζιροβίτσι
4-5 Μαρτίου-Επισκοπή του Λιντς
6-8 Μαρτίου-Επισκοπή Του Γκρόντο
9-10 Μαρτίου-Επισκοπή Μπρεστ
11-12 Μαρτίου-Επισκοπή Πινσκ
14 Μαρτίου-Επισκοπή του Πολότσκ
15-17 Μαρτίου-Επισκοπή Βιτέμπσκ