Ο Άγιος Μεγάλος Δούκας Δημήτρης Ντόνσκοι γεννήθηκε το 1350 στην οικογένεια του Μεγάλου Δούκα Ιωάννη του Κόκκινου. Από μικρή ηλικία, ανατράφηκε με ευσέβεια υπό την πνευματική καθοδήγηση του Αγίου Αλεξίου της Μόσχας και επηρεάστηκε από τον Άγιο Σέργιο του Ραντονέζ. Ακόμη και στη νεολαία του, ο μελλοντικός πρίγκιπας διακρίθηκε από την αγάπη του για προσευχή, ταπεινότητα, σύνεση και επιθυμία να ζήσει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.
Το 1366, ο Δημήτρης παντρεύτηκε την πριγκίπισσα του Σούζνταλ Ευδοκία, η οποία έγινε ο πιστός σύντροφος της ζωής του. Η οικογενειακή τους ένωση βασίστηκε στη βαθιά χριστιανική πίστη και την αμοιβαία αγάπη. Ο Κύριος έδωσε στο ζευγάρι δώδεκα παιδιά. Η Μεγάλη Δούκισσα μοιράστηκε με τον σύζυγό της όλες τις δουλειές και τις φροντίδες του για τη ρωσική γη, δίνοντας το παράδειγμα μιας ευσεβούς συζύγου και μητέρας.
Η βασιλεία του Δημητρίου ήταν μια δύσκολη στιγμή για τη Ρωσία. Η χώρα υπέφερε από εμφύλιες συγκρούσεις και τον ζυγό της Ορδής. Ο Μεγάλος Δούκας αφιέρωσε τη ζωή του στην ενοποίηση των ρωσική γη, την ενίσχυση του κράτους και την προστασία της ορθόδοξης πίστης. Έκτισε εκκλησίες και μοναστήρια, φρόντιζε την εκκλησία και πάντα ζητούσε πνευματικές συμβουλές από τον Άγιο Αλέξιο και τον Άγιο Σέργιο του Ραντόνεζ.
Το κύριο γεγονός της ζωής του ήταν η Μάχη του Κουλίκοβο το 1380. Πριν από την εκστρατεία, ο πρίγκιπας έφτασε στο Μοναστήρι της Τριάδας για την ευλογία του Αγίου Σεργίου. Ο Άγιος Γέροντας τον ενίσχυσε με την ελπίδα της βοήθειας του Θεού και προέβλεψε τη νίκη. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1380, ο ρωσική στρατιά νίκησε τον στρατό του Μαμάι στο πεδίο Κουλίκοβο. Αυτή η νίκη ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την απελευθέρωση της Ρωσίας από την κυριαρχία της Ορδής.
Οι σύγχρονοι κατέθεσαν ότι ο Πρίγκιπας Δημήτρης δεν ήταν μόνο ένας θαρραλέος πολεμιστής και ένας σοφός ηγεμόνας, αλλά και ένας άνθρωπος βαθιάς πνευματικής ζωής. Τήρησε αυστηρά τις νηστείες, προσευχόταν συχνά, έλαβε τακτικά την κοινωνία των Ιερών Μυστηρίων του Χριστού και σε όλες τις υποθέσεις του προσπάθησε να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Οι αρχαίοι χρονικογράφοι τον αποκαλούσαν άνθρωπο που"έκανε τα πάντα με τον Θεό και πολέμησε για τον Θεό".
Μετά τη νίκη του Κουλίκοβο, ο πρίγκιπας συνέχισε να φροντίζει το κράτος και τον λαό, αποκατέστησε τα κατεστραμμένα εδάφη, έχτισε μοναστήρια και ναούς. Πολλές δοκιμασίες τον έπληξαν, αλλά τις υπέμεινε με χριστιανική υπομονή και εμπιστοσύνη στον Κύριο.
Στις 19 Μαΐου 1389, ο ευλογημένος Πρίγκιπας Δημήτρης αναχώρησε ειρηνικά στον Κύριο. Πριν από το θάνατό του, έλαβε τα Ιερά Μυστήρια, δίδαξε στα παιδιά τις τελευταίες οδηγίες και τα ανέθεσε στη φροντίδα της συζύγου του. Τα τελευταία του λόγια ήταν:"είθε ο Θεός της ειρήνης να είναι μαζί σας".
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Μεγάλη Δούκισσα Ευδοκία συνέχισε να υπηρετεί τον Θεό και τους ανθρώπους. Αφιερώθηκε σε έργα φιλανθρωπίας, βοήθησε τους φτωχούς, έχτισε εκκλησίες και μοναστήρια. Κρύβοντας τα πνευματικά της κατορθώματα από άλλους, η Πριγκίπισσα οδήγησε μια αυστηρή ασκητική ζωή. Λίγο πριν από το θάνατό της, πήρε μοναστικούς όρκους με το όνομα Ευφροσύνη. Η Αγία Ευφροσύνη της Μόσχας αναπαύθηκε στον Κύριο το 1407, αφήνοντας ένα παράδειγμα πιστότητας στον Χριστό, αγάπης για την οικογένειά της και ανιδιοτελούς υπηρεσίας στον λαό της.
Ο Άγιος Πρίγκιπας Δημήτρης του Ντόνσκο και η σεβάσμια Ευφροσύνη της Μόσχας έδωσαν ένα παράδειγμα χριστιανικού γάμου, στον οποίο η αγάπη για τον Θεό συνδυάστηκε με την αγάπη για την πατρίδα και τους γείτονες. Η ζωή τους δείχνει ότι η αληθινή δύναμη γεννιέται από την πίστη, την προσευχή, την ταπεινοφροσύνη και την προθυμία να θυσιάσει τον εαυτό του για τους άλλους.