Ρωσική Ρωσική πρίγκιπες Μπόρις και Γκλεμπ, Ρωμαϊκή και ο Δαβίδ, έγινε η πρώτη ρωσική άγιοι να δοξαστεί τόσο από τη ρωσική και την Κωνσταντινούπολη εκκλησίες. Ήταν οι νεότεροι γιοι του ιερού Ισαποστόλου πρίγκιπα Βλαντιμίρ και γεννήθηκαν λίγο πριν από το βάπτισμα της Ρωσίας. Από μικρή ηλικία, οι αδελφοί ανατράφηκαν με Χριστιανική ευσέβεια, που διακρίνονταν από την πραότητα, το έλεος και την καλοσύνη της καρδιάς. Ο Μπόρις αγαπούσε να διαβάζει τις Αγίες Γραφές, τις ζωές των Αγίων και τα έργα των Αγίων Πατέρων, προσπαθώντας να μιμηθεί τα κατορθώματα των αγίων του Θεού. Ο Γκλεμπ, ο οποίος μεγάλωσε με τον αδελφό του, μοιράστηκε την επιθυμία του να υπηρετήσει τον Θεό.
Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής του πρίγκιπα Βλαντιμίρ, ο Μπόρις έλαβε τον Ροστόφ ως κληρονομιά του. Ενώ κυβερνούσε το Πριγκιπάτο του, έδειξε σοφία, φρόντισε για την εγκαθίδρυση της ορθόδοξης πίστης και μια ευσεβή ζωή μεταξύ των υπηκόων του. Ήταν γνωστός όχι μόνο ως ευγενής ηγεμόνας, αλλά και ως γενναίος πολεμιστής. Λίγο πριν από το θάνατό του, ο Βλαντιμίρ κάλεσε τον Μπόρις στο Κίεβο και τον έστειλε με στρατό εναντίον των Πετσενέγκων. Όταν πέθανε ο Μεγάλος Δούκας, ο μεγαλύτερος γιος του Σβιατόπολκ κατέλαβε την εξουσία στο Κίεβο.
Όταν έμαθε για το θάνατο του πατέρα του, ο Μπόρις θρήνησε βαθιά. Η ομάδα τον παρότρυνε να πάει στο Κίεβο και να πάρει τον θρόνο του Μεγάλου Δούκα, αλλά αρνήθηκε να ξεκινήσει έναν εσωτερικό αγώνα: "δεν θα σηκώσω το χέρι μου εναντίον του αδελφού μου, ακόμη και εναντίον του μεγαλύτερου μου, τον οποίο πρέπει να θεωρώ πατέρα μου". Αλλά ο Σβιατόπολκ, φοβούμενος την αντιπαλότητα, έστειλε δολοφόνους στον Μπόρις. Ο Άγιος Πρίγκιπας ήξερε για τον κίνδυνο, αλλά δεν έκρυψε. Στις 24 Ιουλίου 1015, ενώ προσευχόταν σε μια σκηνή στις όχθες του ποταμού Άλτα, σκοτώθηκε. Ο πιστός υπηρέτης του Γκεόργκι Ουγκρίν, ο οποίος προσπαθούσε να προστατεύσει τον κύριό του, πέθανε μαζί του. Το σώμα του Μπόρις μεταφέρθηκε κρυφά στο Βίσγκοροντ και τοποθετήθηκε στην εκκλησία του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου.
Μετά από αυτό, ο Σβιατόπολκ αντιμετώπισε τον Γκλεμπ εξίσου ύπουλα. Τον κάλεσε από το Μουρόμ και τον έστειλε να συναντήσει τους δολοφόνους. Ο Γκλεμπ γνώριζε ήδη για το θάνατο του πατέρα και του αδελφού του, αλλά, όπως και ο Μπόρις, δεν ήθελε να συμμετάσχει στον αδελφοκτόνο πόλεμο. Επέλεξε να δεχτεί το θάνατο, παραμένοντας πιστός στη χριστιανική αγάπη και ταπεινοφροσύνη.
Το κατόρθωμα του Μπόρις και του Γκλεμπ δεν είναι στρατιωτική νίκη, αλλά άρνηση απάντησης με κακό στο κακό. Για τη Ρωσία, η οποία είχε ζήσει πρόσφατα από τους νόμους της διαμάχης του αίματος, αυτό ήταν ένα νέο και δύσκολο μάθημα. Οι άγιοι αδελφοί έχουν δείξει ότι η χριστιανική αγάπη είναι πάνω από την εξουσία, την εκδίκηση και τον επίγειο θρίαμβο. Το κατόρθωμά τους έγινε μαρτυρία για την αλήθεια του Ευαγγελίου: "όποιος λέει," Αγαπώ τον Θεό", αλλά μισεί τον αδελφό του είναι ψεύτης " (1 Ιω. 4, 20).
Το 1019, ο πρίγκιπας Γιαροσλάβ ο σοφός νίκησε τον Σβιατόπολκ στον ποταμό Άλτα, όπου σκοτώθηκε ο Μπόρις. Ο Σβιατόπολκ, με το παρατσούκλι ο καταραμένος, έφυγε και, σύμφωνα με τους χρονικογράφους, δεν βρήκε ειρήνη μέχρι το θάνατό του. Και το αίμα του Μπόρις και του Γκλεμπ, που ρίχτηκε για να αποτρέψει τον εσωτερικό πόλεμο, έγινε σύμβολο της πνευματικής ενότητας της Ρωσίας.
Η λατρεία των Αγίων πρίγκιπα άρχισε αμέσως μετά το θάνατό τους. Ο Γιάροσλαβ ο σοφός βρήκε τα λείψανα του Γκλεμπ και τα έθαψε δίπλα στα λείψανα του Μπόρις στο Βίσγκοροντ. Θεραπείες και θαύματα έγιναν από τα λείψανα των Αγίων. Αργότερα, ναοί και μοναστήρια χτίστηκαν προς τιμήν τους σε όλη τη Ρωσία. Ρωσική Ρωσική Μπόρις και Gleb σεβαστός ως ειδική προστάτες και υπερασπιστές της ρωσική γη, ο οποίος εμφανίστηκε σε δύσκολες στιγμές της ρωσική ιστορία, συμπεριλαμβανομένων του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι και του Μεγάλου Δούκα Δημήτρη Donskoy.