Γύρω στα μέσα του 13ου αιώνα (1237-1240), η Ρωσία εισέβαλε από τους Μογγόλους. Πρώτον, οι κυριαρχίες Ριαζάν και Βλαντιμίρ καταστράφηκαν, τότε οι πόλεις Περεγιασλάβλ, Τσερνίγκοφ, Κίεβο και άλλες καταστράφηκαν στη νότια Ρωσία. Ο πληθυσμός αυτών των πριγκιπάτων και πόλεων χάθηκε ως επί το πλείστον σε αιματηρές μάχες.οι εκκλησίες ληστεύτηκαν και μολύνθηκαν, η περίφημη Κίεβο Λαύρα καταστράφηκε και οι μοναχοί διασκορπίστηκαν στα δάση.
Ωστόσο, όλες αυτές οι τρομερές καταστροφές ήταν, όπως ήταν, η αναπόφευκτη συνέπεια της εισβολής άγριων λαών, για τους οποίους ο πόλεμος ήταν δικαιολογία για λεηλασία. Οι Μογγόλοι ήταν συνήθως αδιάφοροι για όλες τις θρησκείες. Ο κύριος κανόνας της ζωής τους ήταν το Yasa (βιβλίο απαγορεύσεων), το οποίο περιέχει τους νόμους του μεγάλου Τζένγκις Χαν. Ένας από τους νόμους της Yasa διέταξε το σεβασμό και το φόβο όλων των θεών, ανεξάρτητα από το ποιος ήταν. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες λατρείας διαφόρων θρησκειών εξυπηρετούνταν ελεύθερα στη Χρυσή Ορδή και οι ίδιοι οι Χαν ήταν συχνά παρόντες στην εκτέλεση χριστιανικών, μουσουλμανικών, βουδιστικών και άλλων τελετουργιών.
Όμως, αδιάφοροι και ακόμη και σεβαστοί στον Χριστιανισμό, οι χαν ζήτησαν από τους πρίγκιπες μας να εκτελέσουν μερικές από τις σκληρές τελετουργίες τους, για παράδειγμα: περνώντας από μια φωτιά καθαρισμού πριν εμφανιστούν ενώπιον του Χαν, λατρεύοντας εικόνες νεκρών Χαν, τον ήλιο και έναν θάμνο. Σύμφωνα με τις χριστιανικές έννοιες, αυτή είναι μια προδοσία της Αγίας πίστης και μερικοί από τους πρίγκιπες μας προτιμούσαν να υποφέρουν από θάνατο παρά να εκτελούν αυτές τις παγανιστικές τελετές. Μεταξύ αυτών, πρέπει να θυμόμαστε τον Πρίγκιπα Μιχαήλ του Τσερνίγκοφ και τον μποϊάρ του Θεόδωρο, ο οποίος υπέφερε στην Ορδή το 1245.
Όταν ο Μπατού Χαν κάλεσε τον Πρίγκιπα Μιχαήλ του Τσερνίγκοφ στον εαυτό του, δέχτηκε μια ευλογία από τον πνευματικό του Πατέρα, τον Επίσκοπο Ιωάννη, και του υποσχέθηκε ότι θα προτιμούσε να πεθάνει για τον Χριστό και την ιερή πίστη παρά να λατρεύει είδωλα. Ο βογιάρος του Θεόδωρος υποσχέθηκε το ίδιο πράγμα. Ο επίσκοπος τους ενίσχυσε σε αυτή την ιερή αποφασιστικότητα και τους έδωσε τα ιερά δώρα της αιώνιας ζωής. Πριν μπουν στο αρχηγείο του Χαν, οι Μογγόλοι ιερείς απαίτησαν από τον πρίγκιπα και τον βογιάρ να υποκλιθούν Νότια στον τάφο του Τζένγκις Χαν, μετά στη φωτιά και ένιωσαν είδωλα. Ο Μιχαήλ απάντησε:"ένας Χριστιανός πρέπει να λατρεύει τον δημιουργό, όχι το πλάσμα".
Μόλις έμαθε για αυτό, ο Μπατού έγινε πικραμένος και διέταξε τον Μιχαήλ να επιλέξει ένα από τα δύο πράγματα: είτε να εκπληρώσει το αίτημα των ιερέων είτε το θάνατο. Ο Μιχαήλ απάντησε ότι ήταν έτοιμος να υποκύψει στον χαν, στον οποίο ο ίδιος ο Θεός τον είχε δώσει, αλλά δεν μπορούσε να κάνει αυτό που απαιτούσαν οι ιερείς. Ο εγγονός του Μιχαήλ, ο Πρίγκιπας Μπόρις, και οι βογιάροι του Ροστόφ τον παρακάλεσαν να φροντίσει τη ζωή του και προσφέρθηκαν να μετανοήσουν για την αμαρτία του στον εαυτό τους και στον λαό τους. Ο Μιχαήλ δεν ήθελε να ακούσει κανέναν. Πέταξε το γούνινο παλτό του πρίγκιπα από τους ώμους του και είπε: "δεν θα καταστρέψω την ψυχή μου, μακριά με τη δόξα του φθαρτού κόσμου!"Ενώ η απάντησή του στον χάνη μεταφερόταν, ο Πρίγκιπας Μιχαήλ και ο βογιάρος του τραγούδησαν ψαλμούς και συμμετείχαν στα ιερά δώρα που τους έδωσε ο επίσκοπος. Οι δολοφόνοι έφτασαν σύντομα. Άρπαξαν τον Μιχαήλ, άρχισαν να χτυπούν το στήθος του με γροθιές και μπαστούνια, μετά τον γύρισαν με το πρόσωπο στο έδαφος και τον σφράγισαν με τα πόδια τους, τελικά του έκοψαν το κεφάλι. Η τελευταία του λέξη ήταν: "Είμαι Χριστιανός!"Μετά από αυτόν, ο γενναίος βογιάρος του βασανίστηκε με τον ίδιο τρόπο. Τα ιερά λείψανα τους αναπαύονται στον Καθεδρικό Ναό του Αρχαγγέλου στη Μόσχα.