Οι Άγιοι Μάρτυρες Μαρκιανός και μάρτυρας υπηρέτησαν στον Καθεδρικό Ναό της Κωνσταντινούπολης. Ο Μαρκιανός ήταν αναγνώστης και ο μάρτυρας ήταν υποδιάκονος.και οι δύο υπηρέτησαν επίσης ως συμβολαιογράφοι, δηλαδή γραμματείς, του Πατριάρχη Παύλου του εξομολογητή (που τιμάται στις 6 Νοεμβρίου). Οι Αρειανοί αιρετικοί έδιωξαν και εκτέλεσαν κρυφά τον δίκαιο Πατριάρχη Παύλο και η καρέκλα του μεταφέρθηκε στον Αιρετικό Μακεδόνιο. Οι αιρετικοί προσπάθησαν να κερδίσουν τους Αγίους Μαρκιανό και Μάρτυρο στο πλευρό τους με κολακεία, πρόσφεραν χρυσό και υποσχέθηκαν επισκοπικές έδρες. Αλλά όλες οι προσπάθειες της Αριάν ήταν μάταιες.
Τότε οι κακοί απείλησαν να τους δυσφημίσουν ενώπιον του αυτοκράτορα, τους εκφοβίζουν με βασανιστήρια και θάνατο. Αλλά οι Άγιοι ομολογούσαν σταθερά την Ορθοδοξία, που κληροδότησαν οι πατέρες της Εκκλησίας. Ο Μαρκιανός και ο Μάρτιριος καταδικάστηκαν σε θάνατο. Πριν από το θάνατό τους, οι μάρτυρες προσέφεραν μια ένθερμη προσευχή στον Κύριο: "Κύριε Θεέ, που δημιούργησε αόρατα τις καρδιές μας και τακτοποιεί όλες τις υποθέσεις μας, Λάβετε ειρηνικά τις ψυχές των υπηρέτων σας, γιατί σφάζουμε για εσάς και υπολογίζονται ως πρόβατα σφαγής (Ψαλμ.32,15,43,23). Χαιρόμαστε που αφήνουμε αυτή τη ζωή με τέτοιο θάνατο για χάρη του ονόματός σας. Δώσε μας να είμαστε μέτοχοι της αιώνιας ζωής μαζί σου, η πηγή της ζωής". Μετά την προσευχή, οι μάρτυρες έσκυψαν τα κεφάλια τους με ήσυχη χαρά κάτω από το σπαθί των ασεβών (+ περίπου 355). 
Τα ιερά τους σώματα θάφτηκαν ευλαβικά από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Αργότερα, με οδηγίες του ιερού Επισκόπου Ιωάννη Χρυσόστομου, τα λείψανα των Αγίων Μαρτύρων μεταφέρθηκαν σε μια ειδικά χτισμένη Εκκλησία. Οι πιστοί θεραπεύτηκαν από πολλές ασθένειες εδώ μέσω των προσευχών των αγίων, προς δόξα της μίας Ζωοδόχου Τριάδας.